พ่อแม่รังแกฉัน

ทำไมทำไมพ่อแม่ถึงทำแบบนี้กับเราเราเก็บกดมากเก็บกดมากถึงมากที่สุดจนคิดจะฆ่าตัวตายอยู่หลายครั้งแต่เรารักพ่อแม่เราจึงพยายามที่จะไม่ฆ่าตัวเองแล้วถ้าเราไม่ต้องรับรู้ความเจ็บในการตายแล้วเราก็ฆ่าตัวเองไปนานแล้วบอกก่อนเลยเราอายุ12แต่เราอยู่ม.1ซึ่งเด็กที่สุดในห้องเลยเรื่องมันเริ่มก็เมื่อว่าตอนเราพึ่งเข้าม.1มาใหม่ๆเราก็อยากจะเปิดโลกภายนอกบ้างไปห้างกับเพื่อนบ้างไปเที่ยวบ้างแล้วแม่เราก็จะให้ไปตลอดแต่พอกลับมาก็มาบอกเราว่า'ไปเที่ยวทำไมถึงไปแต่กับเพื่อนกูให้ไปตลอดเป็น อะไรที่จะต้องจำเป็นต้องไปเที่ยวห้ะ'ประโยคนี้เริ่มขึ้นเมื่อตอนที่เราไปเที่ยวโลตัสกับเพื่อน2-3ครั้งแต่ก่อนไปเราก็ขอแม่ก่อนตลอดแต่แม่เราก็ให้ไปแต่กลับมาบ้านด่าเนี่ยนะแล้วคือเราอยู่ห้องอินเตอร์ซึ่งเราอายุ12เราได้เกรด3.00เเม่เราบอก'กูส่งไปเรียนเอาห่าอะไรเกรดห่าอะไรมาให้กูภูมิใจแต่ทั้งๆที่ต่อหน้าคนอื่นแม่เรามักจะพูดกับคนอื่นว่าภูมิใจในตัวเราแล้วถึงแม้จะได้เกรด3.00นั่นแหละแล้วเรื่องอย่างนี้มันก็เกิดขึ้นเรื่อยๆอีกและเดี๋ยวนี้มันก็เกิดขึ้นแทบจะทุกวันและถ้าแม่เราด่าเราแม่เราก็จะบอกกับพ่อเราด้วยบอกว่าเราผิดอะไรอย่างนู้นอย่างนี้และพ่อเราก็จะเข้าข้างแต่กับแม่เราและน้องเราเหมือนเราเป็นแค่เศษเกินของบ้านหลังนี้แล้วแม่เราก็จะถามว่าทำไมๆๆๆๆๆๆถามย้ำๆๆแต่เร่ก็จะไม่ตอบเดี๋ยวนี้ถ้าแม่มาด่าเราเราก็จะไม่ตอบเพราะแม่เราถือว่าการตอบของเรานั้นเป็นการเถียงแล้ววันที่ผ่านๆมานี้แม่เราก็จะบอกว่าทำไมถึงไม่ตอบกูๆพอเราตอบแม่เราก็บอกว่าเราเถียงแล้วก็ทำเหมือนเดิมบอกพ่อแล้วพ่อก็เข้าข้างแม่พ่อแม่เราก็อายุเยอะพอสมควรแล้วนะทำไมถึงยังทำตัวเหมือนวัยรุ่นแบบนิสัยวัยรุ่นแล้วพอเราไม่ตอบอะไรเลยแม่เราก็จะด่าเหมือนเดินสรุปเราผิดหรือใครผิด