ผมมีแฟนครับหรือไม่ใช่แฟนไม่รู้ ผมคุยกับเธอมาสักพักเดือนตุลา ขอใช้นามสมมุติน้ะครับจะเป็นออกแนวการเล่าเรื่องปนคำถามในใจผมซึ่งผมไม่ได้คำตอบจากเธอหลายๆเรื่อง ไม่เศร้ามากหรอกครับอาจดูกิ๊กก๊อกแต่อยากเขียนให้อ่าน
ผมจะใช้ชื่อตัวเองแท้ๆ ผมชื่อแฟร้งค์ครับ ผมคุยกับเธอ(P) มาตั้งแต่เดือนตุลา เราคุยกันมาสักพักความสำพันธ์เร็วมากครับเราได้อยู่ด้วยกันเป็นช่วงๆ เดือนแรกไม่ค่อยมีคำถามอะไรมากเพราะผมคิดว่าเธอคงยังไม่จริงจังเราคุยกันต่างๆในแชท พอเข้า พฤศจิกา เราทะเลาะกันบ่อยมากแต่ผมไม่คยคิดจะทิ้งเธอเลยอ่านมาเหมือนบทความละครเน่าๆใช่ไหมครับ เริ่มประเด็นเลย ผมทะเลาะกับเธอ ผมไม่ผิดแต่ผมยอมเป็นฝ่ายผิด ผมน้อยใจเธอ แต่ผมยอมเลิกน้อยใจแล้วง้อเธอแทน ทุกครั้งที่ทะเลาะหรือผมเอ่ยปากน้อยใจ เธอจะพิมพ์ใส่ผมว่า อืมกูอีกแล้ว อ่า เคร อืม พอพิมพ์แบบนี้มามันทำให้ผมน้อยใจกว่าเดิมแต่ผมต้องเลิกรู้สึกแล้วง้อเธอแทน อันนี้เรื่องแรกแบบนี้เรียกรักไหม สอง ทุกครั้งที่ผมคิดมากผมขอร้องเธอให้เลิกทำให้คิดมาก เธอจะตอบกลับมาประมาณว่า แล้วแต่จะมอง แล้วแต่จะคิด 3 เรื่องนี้คือผมตกใจและช็อกมาก เพื่อนเธอเสียเธอไปทำบุญกับแฟนเก่า(เพื่อนที่เสียคือเพื่อนแฟนเก่าด้วย) แล้วเค้าก็อยู่ด้วยกันที่ห้องที่ผมเคยไปนอน แต่เค้าบอกไม่ได้ทำไรกัน(ผมกับเธอคนนี้เคย..) ผมฟังแล้วด้วยความที่ผมกลัวทะเลาะเลยรับฟังเธอแล้วบอกว่าไม่เป็นไรมันผ่านมาแล้วเค้า(ผม) ไม่คิดมากหรอกน้ะ เค้าก็อืมจริงน้ะ ผมก็บอกโอเครจริงๆ ไม่เป็นไรที่สนทนากันตรงนี้คืออยู่ด้วยกัน และพอกลับบ้านเรากับก็ทะเลาะกันเบาๆแล้วก็แรงขึ้นจนผมตัดพ้อสิ่งที่อยู่ในใจ+กับคำพูดรุนแรงที่มันอั้นในใจได้ปล่อยออกมา เธอไม่ง้อผมเลยทั้งๆที่เรื่องนี้ผมไม่ผิด แต่เค้ากลับบอกกูผิดอีก กูอีกแล้ว มองกูแย่เลยดิ้ ถ้าทนไม่ได้ก็ไม่ต้องอยู่ กูเป็นแบบนี้ของกู(ถึงเธอจะเริ่มเปลี่ยนเพราะผมเล็กน้อย) ผมง้อเค้าต่างๆนานๆ ผมไม่รู้จะง้อยังไงผมขับรถไปซื้อของที่เค้าชอบกิน ซื้อไปให้แล้วเขียนโน๊ตว่าขอโทษ ผมบอกในแชทให้เธอ ออกมาเอาแต่เธอกลับตอบผมบอกว่าไม่ มาทำอะไร และห้องเธอเป็นแฟลตแห่งหนึ่งในคลองเตย แล้วแฟนเก่าเธอก็รู้จักห้องนี้เช่นกัน แล้วแฟนเธออยู่ห่างกันเพียง 3 แฟลต เรื่องนี้เลยทำให้ผมหยุดคิดมากไม่ได้เลย กลายเป็นว่าผมต้องรอเวลา ของกินที่เธอชอบผมต้องกินเองทั้งน้ำตาแล้วขี่รถกลับบ้านแบบเหม่อลอย พอวันต่อมาก็ดีขึ้นเราก็คุยกันปกติ เราอยู่ด้วยกันแถบทุกวันผมทำงานเลิกงานไปรับเธอที่ รร. (ขอบอกน้ะครับว่าเค้าไม่ได้เด็กแล้วโตพ้นกฏหมายแล้ว ผมเองก็ยังไม่เกิน 20) อะมาต่อกัน ผมอยุ่กับเค้าคำถามในใจผมไม่ได้ถามเธอเลย เพราะเหมือนกับว่าตอนอยู่ด้วยกันไม่อยากมีเรื่องหรือปัญหาทำให้เสียความรู้สึก พอทะเลาะกันผมเอ่ยคิดมาว่า กูเชื่อใจน้ะถึงจะเคยทำอะไรไม่ดีก่อนหน้านี้ เธอกลับเหมือนว่าจะคิดได้แต่ไม่ใช่เธอโกรธผมงอลผมและบอกว่าไม่เชื่อใจก็ไม่ต้องเชื่อแล้วแต่ ผมเลยอืมโอเครทะเลาะกันแรงจนผมจะไป(ทิ้ง)แต่ผมทำไม่ลงเพราะรักมากๆ ผมเป็นฝ่ายเข้าไปง้อล้ะเธอก็ตอบมาว่ารักแหละรักมากรักเหมือนกัน(ในใจผมคือรักทำไมทำแบบนี้แต่ผมเลือกเงียบ)เค้าบอกพอจะไปกูก็ทำใจไม่ได้ไม่อยากเสียไป ผมก็รับฟังไปร้องไห้ไปและเราก็ดีกันผมสงสัยในใจว่าผมต้องทำยังไงกับเหตุการณ์เหล่านี้บ่อยๆเราทะเลาะกันเรื่องเดิมๆ ผมขอโอกาศเธอแก้ไขตัวผมเอง ซึ่งไม่มีเรื่องนอกใจหรือโกหกแน่นอนเพราะผมทำงานกลับมาอยู่กับเธอและไปส่งกลับบ้านมานอน ตอนเราอยู่ด้วยกันก็มีความสุขดีน้ะมากด้วย แต่พอห่างกันได้คัยกันในแชทเธอเหมือนกับอีกคน ล่าสุดเธอบอก เสาร์ อาทิตย์นี้ ไปกับแม่น้ะไปนอนคอนโดกับแม่ ผมไม่คิดไรมากผมไว้ใจเชื่อใจเพราะผมขอโอกาศเธอเอง ผมไปนั่งเล่นกับเพื่อน และเพื่อนเล่นมุขตลกแบบที่เพื่อนอาจจะแซวกัน เพื่อนผมบอกว่า ไปกับแม่จริงป่าว ใช่ป่าวไปคอนโดน้ะ จริงหรือป่าว มันผุดเข้ามาในหัวทำผมคิดมากต่างๆนาๆ ผมสามารถไปห้องเธอได้เพื่อเช็คแต่ผมไม่กล้าไป(ผมไปรอบเดียวตอนกลางคืน+จำห้องได้ลางๆเพราะงงมากกลัวไปผิดห้อง) ผมกลับมาคิดทบทวน เธอไม่ค่อยออนเฟสแต่ถ่ายรูปนั่งกินอาหาร ผมเลยคิดว่าเที่ยวกับแม่สนุกเลยน้ะ ได้คุยกันน้อยลงถึงจะแปปเดียว ผมขอเธอ ถ่ายรูป โทรหา+เปิดกล้อง เธอบอกผมกล้องไม่ดี แบตน้อยเปิดกล้องไม่ได้ ผมเลยให้เธอแคปหน้าจอเธอบอกแคปได้แต่เน็ตไม่ดีๆทั้งๆที่ไม่นานมานี้ถ่ายรูปกินข้าวมาให้ผมดู ผมเลยเลือกเงียบและอยู่ๆผมก็หลุดปากออกไปประมาณสงสัยว่าจริงหรอใช่หรอ และแล้วก็เริ่ม ผมเลยบอกว่าไม่ใช่ไม่เชื่อใจแต่แค่คิดมาก(ผมเป็นคนติดคิดมากสุดๆ)ผมเลยบอกเธอว่าเพื่อนผมหยอกด้วยคำพูดแบบไหนผมเลยคิดมาก เธอกลับตอบมาว่า ก็ไปเชื่อเพื่อนสิ กูเป็นแบบที่เพื่อนพูดพอใจยัง ผมเลยอะเอ้าส้ะงั้นผมก็เลยง้อเธอซึมๆผมทำอะไรผิดผมแค่อยากได้รับความสบายใจจากเธออยากอบอุ่นบ้างแต่ผมก็เลิกรักเธอไม่ได้เลยผมครทำยังไงดีครับนี้แค่คร้าวๆที่ผมเล่าเพราะมันมีรายละเอียดเยอะกว่านี้แต่ละคำพูดผมขอจบไว้สักครู่นนึงถ้าอยากให้เล่าต่อผมเล่าได้น้ะผมจำคำที่เธอบอกกับผมแบบชัดเจนได้ทั้งหมด.
ผมไม่ได้ขอเธอเป็นแฟน เพราะเคยขอแต่ผมไม่ได้คำตอบจริงๆได้แต่คำถามสวนกลับมาทะเลาะกันจากเรื่องๆเดิมเรื่องที่ผมเริ่มจากการสงสัยในตัวเค้าที่ยังไม่ได้คำตอบและยังไม่สบายใจและก็ทะเลาะกันแบบเดิม ผมควรทำยังไงดีครับเคยคุยดีๆแล้วและเค้าก็ชอบใส่อารมณ์มาทุกครั้ง เค้ามีในเฟสคนนึงที่คุยด้วยประจำผมก็ไม่คิดมากอะพี่ก็พี่ แต่ผมก็แอบน้อยใจเธอน้ะเธอคุยกับ ผช. คนอื่นแต่ไมใช่พี่แท้ๆ ซึ่งผมไม่มีแชท ผญ.เลยนอกจากแม่ และไม่ทักหาใครเลยแม้แต้เพื่อนพี่น้อง ผช. เองก็ด้วยผมควรทำยังไงดีครับมีอีกเยอะเลย.
แฟนครับหรือไม่ใช่แฟน
ผมจะใช้ชื่อตัวเองแท้ๆ ผมชื่อแฟร้งค์ครับ ผมคุยกับเธอ(P) มาตั้งแต่เดือนตุลา เราคุยกันมาสักพักความสำพันธ์เร็วมากครับเราได้อยู่ด้วยกันเป็นช่วงๆ เดือนแรกไม่ค่อยมีคำถามอะไรมากเพราะผมคิดว่าเธอคงยังไม่จริงจังเราคุยกันต่างๆในแชท พอเข้า พฤศจิกา เราทะเลาะกันบ่อยมากแต่ผมไม่คยคิดจะทิ้งเธอเลยอ่านมาเหมือนบทความละครเน่าๆใช่ไหมครับ เริ่มประเด็นเลย ผมทะเลาะกับเธอ ผมไม่ผิดแต่ผมยอมเป็นฝ่ายผิด ผมน้อยใจเธอ แต่ผมยอมเลิกน้อยใจแล้วง้อเธอแทน ทุกครั้งที่ทะเลาะหรือผมเอ่ยปากน้อยใจ เธอจะพิมพ์ใส่ผมว่า อืมกูอีกแล้ว อ่า เคร อืม พอพิมพ์แบบนี้มามันทำให้ผมน้อยใจกว่าเดิมแต่ผมต้องเลิกรู้สึกแล้วง้อเธอแทน อันนี้เรื่องแรกแบบนี้เรียกรักไหม สอง ทุกครั้งที่ผมคิดมากผมขอร้องเธอให้เลิกทำให้คิดมาก เธอจะตอบกลับมาประมาณว่า แล้วแต่จะมอง แล้วแต่จะคิด 3 เรื่องนี้คือผมตกใจและช็อกมาก เพื่อนเธอเสียเธอไปทำบุญกับแฟนเก่า(เพื่อนที่เสียคือเพื่อนแฟนเก่าด้วย) แล้วเค้าก็อยู่ด้วยกันที่ห้องที่ผมเคยไปนอน แต่เค้าบอกไม่ได้ทำไรกัน(ผมกับเธอคนนี้เคย..) ผมฟังแล้วด้วยความที่ผมกลัวทะเลาะเลยรับฟังเธอแล้วบอกว่าไม่เป็นไรมันผ่านมาแล้วเค้า(ผม) ไม่คิดมากหรอกน้ะ เค้าก็อืมจริงน้ะ ผมก็บอกโอเครจริงๆ ไม่เป็นไรที่สนทนากันตรงนี้คืออยู่ด้วยกัน และพอกลับบ้านเรากับก็ทะเลาะกันเบาๆแล้วก็แรงขึ้นจนผมตัดพ้อสิ่งที่อยู่ในใจ+กับคำพูดรุนแรงที่มันอั้นในใจได้ปล่อยออกมา เธอไม่ง้อผมเลยทั้งๆที่เรื่องนี้ผมไม่ผิด แต่เค้ากลับบอกกูผิดอีก กูอีกแล้ว มองกูแย่เลยดิ้ ถ้าทนไม่ได้ก็ไม่ต้องอยู่ กูเป็นแบบนี้ของกู(ถึงเธอจะเริ่มเปลี่ยนเพราะผมเล็กน้อย) ผมง้อเค้าต่างๆนานๆ ผมไม่รู้จะง้อยังไงผมขับรถไปซื้อของที่เค้าชอบกิน ซื้อไปให้แล้วเขียนโน๊ตว่าขอโทษ ผมบอกในแชทให้เธอ ออกมาเอาแต่เธอกลับตอบผมบอกว่าไม่ มาทำอะไร และห้องเธอเป็นแฟลตแห่งหนึ่งในคลองเตย แล้วแฟนเก่าเธอก็รู้จักห้องนี้เช่นกัน แล้วแฟนเธออยู่ห่างกันเพียง 3 แฟลต เรื่องนี้เลยทำให้ผมหยุดคิดมากไม่ได้เลย กลายเป็นว่าผมต้องรอเวลา ของกินที่เธอชอบผมต้องกินเองทั้งน้ำตาแล้วขี่รถกลับบ้านแบบเหม่อลอย พอวันต่อมาก็ดีขึ้นเราก็คุยกันปกติ เราอยู่ด้วยกันแถบทุกวันผมทำงานเลิกงานไปรับเธอที่ รร. (ขอบอกน้ะครับว่าเค้าไม่ได้เด็กแล้วโตพ้นกฏหมายแล้ว ผมเองก็ยังไม่เกิน 20) อะมาต่อกัน ผมอยุ่กับเค้าคำถามในใจผมไม่ได้ถามเธอเลย เพราะเหมือนกับว่าตอนอยู่ด้วยกันไม่อยากมีเรื่องหรือปัญหาทำให้เสียความรู้สึก พอทะเลาะกันผมเอ่ยคิดมาว่า กูเชื่อใจน้ะถึงจะเคยทำอะไรไม่ดีก่อนหน้านี้ เธอกลับเหมือนว่าจะคิดได้แต่ไม่ใช่เธอโกรธผมงอลผมและบอกว่าไม่เชื่อใจก็ไม่ต้องเชื่อแล้วแต่ ผมเลยอืมโอเครทะเลาะกันแรงจนผมจะไป(ทิ้ง)แต่ผมทำไม่ลงเพราะรักมากๆ ผมเป็นฝ่ายเข้าไปง้อล้ะเธอก็ตอบมาว่ารักแหละรักมากรักเหมือนกัน(ในใจผมคือรักทำไมทำแบบนี้แต่ผมเลือกเงียบ)เค้าบอกพอจะไปกูก็ทำใจไม่ได้ไม่อยากเสียไป ผมก็รับฟังไปร้องไห้ไปและเราก็ดีกันผมสงสัยในใจว่าผมต้องทำยังไงกับเหตุการณ์เหล่านี้บ่อยๆเราทะเลาะกันเรื่องเดิมๆ ผมขอโอกาศเธอแก้ไขตัวผมเอง ซึ่งไม่มีเรื่องนอกใจหรือโกหกแน่นอนเพราะผมทำงานกลับมาอยู่กับเธอและไปส่งกลับบ้านมานอน ตอนเราอยู่ด้วยกันก็มีความสุขดีน้ะมากด้วย แต่พอห่างกันได้คัยกันในแชทเธอเหมือนกับอีกคน ล่าสุดเธอบอก เสาร์ อาทิตย์นี้ ไปกับแม่น้ะไปนอนคอนโดกับแม่ ผมไม่คิดไรมากผมไว้ใจเชื่อใจเพราะผมขอโอกาศเธอเอง ผมไปนั่งเล่นกับเพื่อน และเพื่อนเล่นมุขตลกแบบที่เพื่อนอาจจะแซวกัน เพื่อนผมบอกว่า ไปกับแม่จริงป่าว ใช่ป่าวไปคอนโดน้ะ จริงหรือป่าว มันผุดเข้ามาในหัวทำผมคิดมากต่างๆนาๆ ผมสามารถไปห้องเธอได้เพื่อเช็คแต่ผมไม่กล้าไป(ผมไปรอบเดียวตอนกลางคืน+จำห้องได้ลางๆเพราะงงมากกลัวไปผิดห้อง) ผมกลับมาคิดทบทวน เธอไม่ค่อยออนเฟสแต่ถ่ายรูปนั่งกินอาหาร ผมเลยคิดว่าเที่ยวกับแม่สนุกเลยน้ะ ได้คุยกันน้อยลงถึงจะแปปเดียว ผมขอเธอ ถ่ายรูป โทรหา+เปิดกล้อง เธอบอกผมกล้องไม่ดี แบตน้อยเปิดกล้องไม่ได้ ผมเลยให้เธอแคปหน้าจอเธอบอกแคปได้แต่เน็ตไม่ดีๆทั้งๆที่ไม่นานมานี้ถ่ายรูปกินข้าวมาให้ผมดู ผมเลยเลือกเงียบและอยู่ๆผมก็หลุดปากออกไปประมาณสงสัยว่าจริงหรอใช่หรอ และแล้วก็เริ่ม ผมเลยบอกว่าไม่ใช่ไม่เชื่อใจแต่แค่คิดมาก(ผมเป็นคนติดคิดมากสุดๆ)ผมเลยบอกเธอว่าเพื่อนผมหยอกด้วยคำพูดแบบไหนผมเลยคิดมาก เธอกลับตอบมาว่า ก็ไปเชื่อเพื่อนสิ กูเป็นแบบที่เพื่อนพูดพอใจยัง ผมเลยอะเอ้าส้ะงั้นผมก็เลยง้อเธอซึมๆผมทำอะไรผิดผมแค่อยากได้รับความสบายใจจากเธออยากอบอุ่นบ้างแต่ผมก็เลิกรักเธอไม่ได้เลยผมครทำยังไงดีครับนี้แค่คร้าวๆที่ผมเล่าเพราะมันมีรายละเอียดเยอะกว่านี้แต่ละคำพูดผมขอจบไว้สักครู่นนึงถ้าอยากให้เล่าต่อผมเล่าได้น้ะผมจำคำที่เธอบอกกับผมแบบชัดเจนได้ทั้งหมด.
ผมไม่ได้ขอเธอเป็นแฟน เพราะเคยขอแต่ผมไม่ได้คำตอบจริงๆได้แต่คำถามสวนกลับมาทะเลาะกันจากเรื่องๆเดิมเรื่องที่ผมเริ่มจากการสงสัยในตัวเค้าที่ยังไม่ได้คำตอบและยังไม่สบายใจและก็ทะเลาะกันแบบเดิม ผมควรทำยังไงดีครับเคยคุยดีๆแล้วและเค้าก็ชอบใส่อารมณ์มาทุกครั้ง เค้ามีในเฟสคนนึงที่คุยด้วยประจำผมก็ไม่คิดมากอะพี่ก็พี่ แต่ผมก็แอบน้อยใจเธอน้ะเธอคุยกับ ผช. คนอื่นแต่ไมใช่พี่แท้ๆ ซึ่งผมไม่มีแชท ผญ.เลยนอกจากแม่ และไม่ทักหาใครเลยแม้แต้เพื่อนพี่น้อง ผช. เองก็ด้วยผมควรทำยังไงดีครับมีอีกเยอะเลย.