ดีคับ ผม อายุ17 นะ นี้ก้ผ่านมาได้9-10 เดือนละคับที่ยังไม่ลืมคนคุยเก่า เเต่ก้เริ่มใหม่กับเเฟนคนปัจจุบันคับ555. เเปลกใจ ตัวเองจิงๆๆ. คือผมก้ไม่เข้าใจตัวเองนะว่าทำไม ถึงยังไม่ลืม ทั้งๆๆที่รู้ว่าเขาไม่ได้อะไรกับเราเเล้วนะ. หรืออาจจะเป็นเพราะความรักที่เราให้เขาไปหรือความพูกพัน(ไม่เคยอยู่ด้วยกัน). ผมกับเขาต่างคนต่างรู่นิสัยใจคอกันดีนะคับ ตัดบทนะคับ
*ตอนเเรกๆๆ ที่พบเขา ผมก้ไม่รู้สึกไรหลอก ผมเจอเขาในเเอปๆๆหนึ่งคับ เเล้วเป๋นความบังเอิญที่เขากับผม อยู่อำเภอเดียวกัน เเต่ คนละหมู่บ้าน ผมก้คุยไป เฉยๆๆ เหมือนคน เจ็บคนหนึ่ง เเล้วเฉยชา. เเต่พอนานๆๆไปเขาทำให้รู้สึกว่าเขาพยายาม เข้าหาผม ต่างคนต่างพยายาม มันคืออะไรที่ดีมาก ตอนนั้นผมรู้สึกมือถือ ผมเสียหรืออะไรนี้เเหละ เเล้วเหลือ ปุ่มกด ผมก้ บอกเขาว่า มือถือไม่ดีนะ อะไรอย่างงี่ เเล้วเขาก้โทรทางเบอร์ มันได้อารม อีกอย่าง5555. คือดขาพยายาม เข้าหาเรา มากๆๆ เเต่เราก้ไม่ได่ พยายามออกห่างนะ เราก้เข้าหาเขา ผมคุยกะเขาได้ประมาณ 1-2เดือนมั้ง เเล้วก้ไม่ได้คุย เพราะ ผมปิดบังอะไรไว้ตอนนั้น ผม ไม่ได้โทดเขาผิดนะ เขาถูก เเต่เป็นผมเองที่ผิด เพราะปิดบังความจิงไว้5555. หลังจากนั้น ผมก้ติดตามเขาตลอด เเต่เเค่ไม่ได้คุยกัน ในช่วงเวลานั้น ผมก้ ทำไรไม่ได้นอกจากดูสตอรี่เขารูปเก่าๆๆ บ่นมนมือถือ เเล้ววันหนึ่ง ผมตัดสินใจว่าจะขอกลับไปใหม่ เเลเวผมก้ได่กลับไป จุดๆๆๆ เดิม เเต่เขาไม่เหมือนเดิม เขาเหมือนพยายามออกห่างจากเรา เเต่เราก้ ผิดเเหละ เพราพเขามีคนคุยของเขา ที่เราเเทนเราก่อนหน้านี้เเล้ว5555. รู้ทั้งรู้ เเต่ก้ยังเเกล้งโง่ ตอนนั้นเป้นช่วงเปิดเทอม พอดี ม.6 ก้อาจจะๆม่ค่อยมีเวลา#หรือเปล่าไม่รู้ เเต่เขาก้ต้องไปเรียนพิเศษอะไรของเขา. คือผมพยายามรอเขาถึงเที่ยงคืนหรือตีหนึ่งทุกวัน เป็นเวลา2-3สัปดาจำไม่ผิด ช่วงนั้นเป็นอะไรที่เหนื่อนมาก เเต่เพราะรักอะนะ มันก้เลยทำได้เหนื่อยเเค่ไหน เเตาถ้าาได้คุยสักเเบปมันก้มีความสุขมากๆๅ เลยเเหละ หลังจากนั้น ผมก้ออกห่างจากเขา ทุกวันนี้ ผมก้ทักเขานะ เเต่เขารฝก้อ่านบ้าง ตอบบ้าง มันก้ โอเครอะ ดีกว่าไม่ตอบ. #สรุปก้คือ ผมอยากกลับไปจุดๆๆนั้นกลับไปเปลี่ยนจุดๆๆนั้น จุดๆๆที่ผมเลยอยู่ จุดที่ผมเคยใส่ใจเขา จุดที่พยายามไผด้วยกัน
อีกอย่างที่อยากถาม
ผญ เขารัก ผชที่ไหนกัน
น่าตา ฐานะ หรืออะไร
ผมเป็นคนธรรมดาคนหนึ่งที่ไม่มีอะไรเลยจิงๆๆ 555 สำหรับตอนๆๆนี้ เเต่ข้างหน้าไม่รั
ผมไม่ม่รถขับนะ เพราะเป้น ผช คนเดียวในบ้าน ครอบครัวกลัวที่จะเสียเราไป 555. เเต่ก้ขับเป็น55
#เขียนผิดเขียนไม่ได้ใจ
ทำให้งง ก้ขอโทดนะคับ
เรื่องไร้สาระ จากตังผมเอง555
*ตอนเเรกๆๆ ที่พบเขา ผมก้ไม่รู้สึกไรหลอก ผมเจอเขาในเเอปๆๆหนึ่งคับ เเล้วเป๋นความบังเอิญที่เขากับผม อยู่อำเภอเดียวกัน เเต่ คนละหมู่บ้าน ผมก้คุยไป เฉยๆๆ เหมือนคน เจ็บคนหนึ่ง เเล้วเฉยชา. เเต่พอนานๆๆไปเขาทำให้รู้สึกว่าเขาพยายาม เข้าหาผม ต่างคนต่างพยายาม มันคืออะไรที่ดีมาก ตอนนั้นผมรู้สึกมือถือ ผมเสียหรืออะไรนี้เเหละ เเล้วเหลือ ปุ่มกด ผมก้ บอกเขาว่า มือถือไม่ดีนะ อะไรอย่างงี่ เเล้วเขาก้โทรทางเบอร์ มันได้อารม อีกอย่าง5555. คือดขาพยายาม เข้าหาเรา มากๆๆ เเต่เราก้ไม่ได่ พยายามออกห่างนะ เราก้เข้าหาเขา ผมคุยกะเขาได้ประมาณ 1-2เดือนมั้ง เเล้วก้ไม่ได้คุย เพราะ ผมปิดบังอะไรไว้ตอนนั้น ผม ไม่ได้โทดเขาผิดนะ เขาถูก เเต่เป็นผมเองที่ผิด เพราะปิดบังความจิงไว้5555. หลังจากนั้น ผมก้ติดตามเขาตลอด เเต่เเค่ไม่ได้คุยกัน ในช่วงเวลานั้น ผมก้ ทำไรไม่ได้นอกจากดูสตอรี่เขารูปเก่าๆๆ บ่นมนมือถือ เเล้ววันหนึ่ง ผมตัดสินใจว่าจะขอกลับไปใหม่ เเลเวผมก้ได่กลับไป จุดๆๆๆ เดิม เเต่เขาไม่เหมือนเดิม เขาเหมือนพยายามออกห่างจากเรา เเต่เราก้ ผิดเเหละ เพราพเขามีคนคุยของเขา ที่เราเเทนเราก่อนหน้านี้เเล้ว5555. รู้ทั้งรู้ เเต่ก้ยังเเกล้งโง่ ตอนนั้นเป้นช่วงเปิดเทอม พอดี ม.6 ก้อาจจะๆม่ค่อยมีเวลา#หรือเปล่าไม่รู้ เเต่เขาก้ต้องไปเรียนพิเศษอะไรของเขา. คือผมพยายามรอเขาถึงเที่ยงคืนหรือตีหนึ่งทุกวัน เป็นเวลา2-3สัปดาจำไม่ผิด ช่วงนั้นเป็นอะไรที่เหนื่อนมาก เเต่เพราะรักอะนะ มันก้เลยทำได้เหนื่อยเเค่ไหน เเตาถ้าาได้คุยสักเเบปมันก้มีความสุขมากๆๅ เลยเเหละ หลังจากนั้น ผมก้ออกห่างจากเขา ทุกวันนี้ ผมก้ทักเขานะ เเต่เขารฝก้อ่านบ้าง ตอบบ้าง มันก้ โอเครอะ ดีกว่าไม่ตอบ. #สรุปก้คือ ผมอยากกลับไปจุดๆๆนั้นกลับไปเปลี่ยนจุดๆๆนั้น จุดๆๆที่ผมเลยอยู่ จุดที่ผมเคยใส่ใจเขา จุดที่พยายามไผด้วยกัน
อีกอย่างที่อยากถาม
ผญ เขารัก ผชที่ไหนกัน
น่าตา ฐานะ หรืออะไร
ผมเป็นคนธรรมดาคนหนึ่งที่ไม่มีอะไรเลยจิงๆๆ 555 สำหรับตอนๆๆนี้ เเต่ข้างหน้าไม่รั
ผมไม่ม่รถขับนะ เพราะเป้น ผช คนเดียวในบ้าน ครอบครัวกลัวที่จะเสียเราไป 555. เเต่ก้ขับเป็น55
#เขียนผิดเขียนไม่ได้ใจ
ทำให้งง ก้ขอโทดนะคับ