สวัสดีค่ะ ตามหัวข้อเลยคืออยากบอกเลิกแฟน คบกันมาจะ4ปีแล้ว แต่ทุกวันนี้รู้สึกไม่มีความสุขและเหมือนฝืนขึ้นทุกๆวัน มีปัญหาเรื่องฝ่ายชายนอกใจมาตลอดค่ะ
ทุกวันนี้ก็รับรู้ว่าคุยกับคนอื่นมาตลอด..
วันสำคัญเราแทบไม่เคยได้ไปไหนด้วยกันเลย...
ก่อนหน้านี้คบกันปีแรก...ก็ต้องมาคอยติดตามกีดกันเรื่องเขาไปยุ่ง ไปเที่ยวกับผู้หญิงคนอื่น พากันไปกินข้าว ถ่ายรูปคู่ สักพักฝ่ายหญิงก็โพสต์เฟซบุ๊คแสดงความเป็นเจ้าของว่าเขาเป็นผัวเมียกัน เราจับได้ ครั้งแรกนี้ เขาเลิกให้...
ครั้งที่สอง หลังจากที่คบกันต่อจากจับได้รอบแรก เราให้อภัย เพราะอาจเผลอใจไป เขาขอเราหมั้น ดีใจมากๆจะจัดงานหมั้นกันปลายปีนี้เดือนพฤศจิกายน 2562 ซึ่งวันครบรอบวันที่ 11 เขาเกิดเดือนนี้วันที่14 เราก็บังเอิญเกิดวันที่16 เลยอยากจะให้เป็นเดือนที่มีแต่เรื่องดีๆสำหรับเราสองคน
แต่ค่อนข้างจะหนักหน่อย...เพราะเมื่อต้นปี 2562 หลังนอนกอดกันเคาท์ดาวน์ข้ามปี ผ่านมา3วัน มีผู้หญิงทักมาบอกว่า เขาเป็นผัวเมียกัน อยู่กินด้วยกันมาเกือบปี มีอะไรกันไม่เคยป้องกันเลย แต่เขาบอกเลิกผู้หญิงคนนั้นก่อนวันปีใหม่ มาเคาท์ดาวน์กับเรา ตลอดมาเราโง่มาตลอด ร้องไห้แทบเป็นแทบตาย สุดท้ายก็ให้อภัยเขาอีกครั้ง...
ครั้งที่สาม ผ่านมาหลังจากต้นปีมาถึงเดือนพฤษภาคม 2562 มีเด็กผู้หญิงคนนึงทักแชทเฟซบุ๊คมาถามว่า เราเป็นอะไรกับผู้ชาย หลังจากเราตอบไปว่าเราเป็นแฟน น้องผู้หญิงก็ตอบกลับมาว่า น้องเขาก็เป็นแฟนของผู้ชายเหมือนกัน..
เรานั่งรถไปหา เขากำลังหน้าเครียดกับโทรศัพท์มือถือ พอเห็นเราลงรถมา คำพูดที่เราได้ยินคำแรกตอนเจอหน้าเขาบอกเราว่า..
"เราเลิกกัน"
"เรารู้สึกว่าไปกันไม่รอด"
"เราเบื่อมุขห่วยๆของเธอ เวลาคุยกันแล้วเรารู้สึกว่ามันแย่แต่เธอก็ทำให้เรารู้สึกเบื่อกว่าเดิม"
"เราไม่ได้รักเธอแล้ว"
"เราขอเวลาอิสระให้เราคืนได้ไหม"
หลังจากนั้นมา เราก็ปล่อยเขาไป แต่พอผ่านไปไม่กี่อาทิตย์ เขาก็กลับมา พร้อมบอกรักเรา กลายเป็นว่าเรายังคบกันอยู่ไปโดยปริยาย...
นี่ผ่านมาหลายเดือนแล้ว เรารู้สึกไม่เหมือนเดิมต่อไปอีก จากคำพูดต่างๆที่เขาเคยใช้มันกลายเป็นคำพูดปมในใจ ว่าอย่าทำอะไรลงไปบ้างถ้าเขาไม่ต้องการ คำบอกรักของเรากลายเป็นคำที่พูดยาก เพราะสมองเราคิดมาตลอดว่า ที่ทำลงไป ถูกแล้วใช่ไหม?...
เรามีผู้ชายคนนึง เข้ามาไม่นานมานี้ เราเลยลองเปิดใจคุย ส่วนนึงคือผู้ชายคนนี้ ทำให้เรารู้สึกว่า เขาเป็นคนดีคนนึง ซึ่งเรามารู้จักได้เพราะพี่ที่ทำงานด้วยกันแนะนำให้รู้จัก ทั้งที่เราปิดกั้นตัวเองมาตลอด จนคิดที่จะมาคุยกับคนคนนี้ แล้วเราก็รู้สึกว่ามีอะไรเหมือนๆกัน
ใจนึงเราไม่อยากเสียคนดีๆไปพร้อมกันกับที่แฟนเรา รู้สึกแล้วว่า เรากำลังเปลี่ยนไปอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เพราะโดนทำร้ายความรู้สึกมาตลอด
เราควรจะทำยังไงดี... อยู่ต่อไปแบบจมปลักกับคำพูดที่เคยได้ยินอย่างรุนแรง หรือลองเปิดใจเริ่มใหม่กับคนใหม่ที่คล้ายๆเรา ไม่รู้จะทำยังไงดี....
อยากบอกเลิกแฟน จะลองเริ่มใหม่กับคนใหม่ดีไหม...
ทุกวันนี้ก็รับรู้ว่าคุยกับคนอื่นมาตลอด..
วันสำคัญเราแทบไม่เคยได้ไปไหนด้วยกันเลย...
ก่อนหน้านี้คบกันปีแรก...ก็ต้องมาคอยติดตามกีดกันเรื่องเขาไปยุ่ง ไปเที่ยวกับผู้หญิงคนอื่น พากันไปกินข้าว ถ่ายรูปคู่ สักพักฝ่ายหญิงก็โพสต์เฟซบุ๊คแสดงความเป็นเจ้าของว่าเขาเป็นผัวเมียกัน เราจับได้ ครั้งแรกนี้ เขาเลิกให้...
ครั้งที่สอง หลังจากที่คบกันต่อจากจับได้รอบแรก เราให้อภัย เพราะอาจเผลอใจไป เขาขอเราหมั้น ดีใจมากๆจะจัดงานหมั้นกันปลายปีนี้เดือนพฤศจิกายน 2562 ซึ่งวันครบรอบวันที่ 11 เขาเกิดเดือนนี้วันที่14 เราก็บังเอิญเกิดวันที่16 เลยอยากจะให้เป็นเดือนที่มีแต่เรื่องดีๆสำหรับเราสองคน
แต่ค่อนข้างจะหนักหน่อย...เพราะเมื่อต้นปี 2562 หลังนอนกอดกันเคาท์ดาวน์ข้ามปี ผ่านมา3วัน มีผู้หญิงทักมาบอกว่า เขาเป็นผัวเมียกัน อยู่กินด้วยกันมาเกือบปี มีอะไรกันไม่เคยป้องกันเลย แต่เขาบอกเลิกผู้หญิงคนนั้นก่อนวันปีใหม่ มาเคาท์ดาวน์กับเรา ตลอดมาเราโง่มาตลอด ร้องไห้แทบเป็นแทบตาย สุดท้ายก็ให้อภัยเขาอีกครั้ง...
ครั้งที่สาม ผ่านมาหลังจากต้นปีมาถึงเดือนพฤษภาคม 2562 มีเด็กผู้หญิงคนนึงทักแชทเฟซบุ๊คมาถามว่า เราเป็นอะไรกับผู้ชาย หลังจากเราตอบไปว่าเราเป็นแฟน น้องผู้หญิงก็ตอบกลับมาว่า น้องเขาก็เป็นแฟนของผู้ชายเหมือนกัน..
เรานั่งรถไปหา เขากำลังหน้าเครียดกับโทรศัพท์มือถือ พอเห็นเราลงรถมา คำพูดที่เราได้ยินคำแรกตอนเจอหน้าเขาบอกเราว่า..
"เราเลิกกัน"
"เรารู้สึกว่าไปกันไม่รอด"
"เราเบื่อมุขห่วยๆของเธอ เวลาคุยกันแล้วเรารู้สึกว่ามันแย่แต่เธอก็ทำให้เรารู้สึกเบื่อกว่าเดิม"
"เราไม่ได้รักเธอแล้ว"
"เราขอเวลาอิสระให้เราคืนได้ไหม"
หลังจากนั้นมา เราก็ปล่อยเขาไป แต่พอผ่านไปไม่กี่อาทิตย์ เขาก็กลับมา พร้อมบอกรักเรา กลายเป็นว่าเรายังคบกันอยู่ไปโดยปริยาย...
นี่ผ่านมาหลายเดือนแล้ว เรารู้สึกไม่เหมือนเดิมต่อไปอีก จากคำพูดต่างๆที่เขาเคยใช้มันกลายเป็นคำพูดปมในใจ ว่าอย่าทำอะไรลงไปบ้างถ้าเขาไม่ต้องการ คำบอกรักของเรากลายเป็นคำที่พูดยาก เพราะสมองเราคิดมาตลอดว่า ที่ทำลงไป ถูกแล้วใช่ไหม?...
เรามีผู้ชายคนนึง เข้ามาไม่นานมานี้ เราเลยลองเปิดใจคุย ส่วนนึงคือผู้ชายคนนี้ ทำให้เรารู้สึกว่า เขาเป็นคนดีคนนึง ซึ่งเรามารู้จักได้เพราะพี่ที่ทำงานด้วยกันแนะนำให้รู้จัก ทั้งที่เราปิดกั้นตัวเองมาตลอด จนคิดที่จะมาคุยกับคนคนนี้ แล้วเราก็รู้สึกว่ามีอะไรเหมือนๆกัน
ใจนึงเราไม่อยากเสียคนดีๆไปพร้อมกันกับที่แฟนเรา รู้สึกแล้วว่า เรากำลังเปลี่ยนไปอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เพราะโดนทำร้ายความรู้สึกมาตลอด
เราควรจะทำยังไงดี... อยู่ต่อไปแบบจมปลักกับคำพูดที่เคยได้ยินอย่างรุนแรง หรือลองเปิดใจเริ่มใหม่กับคนใหม่ที่คล้ายๆเรา ไม่รู้จะทำยังไงดี....