คือเราคุยกับบน้องคนหนึ่งซึ่งตอนรู้จักด้วยการแข่งเกมโรงเรียนซึ่งเราอยากแข่งมากเลยอ้อนวอนกลุ่มน้องให้สละสิทธิ์เพื่อเราเลยรู้จักน้องแต่ตอนนั้นน้องมีแฟนแล้วแต่ต่อมานางเิกกันแล้วไม่ได้เล่นเกมด้วยกันนานเลยทักมาเล่นเกมกันแล้วสุดท้ายก็ไปดูหนังกันแล้วน้องก็บอกชอบและก็ขอคบซึ่งเราบอกขอคุยไปเรื่อยๆก่อนนะ หลังจากนั้นบ้านนางเป็นทางผ่านของฉันไปเรียนเลยไปร.รด้วยกันกลับบ้านด้วยกันนางบอกว่ารักฉัน ฉันก็รู้สึกว่าเร็วไปไหมซึ่ง เวลาเราเจอกันคุยแต่เรื่องวิชาการมากเพราะนางเป็นเด็กวิทย์ละคือฉันติดตลก และฉันเล่นมุขไม่ได้เลยเพราะนางจะตัดด้วยวิชาการคือฉันแบบเห้อ555 เราชอบคุยหรือมักทำตัวแบบแฟนฉันก็ไม่ได้อะไร แต่แค่คิดว่าน้องหลอกฉันรึป่าว แต่น้องบอกว่าจริงจังกับฉันมากก อยากเจอ อยากกอด แต่พอเจอกันนางก็ทำได้แค่คุยและไม่ค่อยมองหน้าฉัน นางบอกฉันว่า นางเขินฉันมาก เวลาเจอไม่กล้ามองหน้าเพราะฉันชอบยิ้มแล้วเวลายิ้มนางเขินจนแทบละลายคือแบบฉันก็อยากให้นางมองหน้าเวลาคุยมันดูตั้งใจฟังแต่แบบนางเป็นคนเขินฉันตลอดเลย คือฉันไม่รู้จะทำไง ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ คิดว่านางรักหรือชอบเรา? และ จะทำไงให้นางเลิกเขิน? คือเคยถามแล้วว่าทำไงนางบอกให้หอมถึงจะหายเขิน แต่นางก็บอกอันนั้นเขินตายเลย ฉันควรทำไงกับความรู้สึกครั้งนี้ บางทีนางก็ดูเศร้ากับแฟนเก่าไม่รู้ว่านางรักเราจริงไหม  แฟนเก่านางสวยกว่าฉันเยอะมาก นางเป็นลูกครึ่งและเป็นรุ่นน้อง ซึ่งฉันคนไทยแต่หน้าครึ่งเขมรแล้ว555 โอ้ย นั่นแหละคำถามเดิมคุณไงกับชีวิตฉันอ่ะ มันดูแปลกๆไปไหม
ปล.ฝากตอบคำถาทข้างบนที่มี?ด้วยน้าา