ค่ะ ขอเท้าความก่อนว่าเราเติบโตมาในครอบครัวที่เรียกได้ว่าใช้ความรุนแรงมั้ง เราโดนตี โดนทำร้าย (เราเรียกแบบนี้นะ) ตอนเด็กๆเราอาจจะเป็นเด็กขี้เถียง ชอบอธิบายแต่ใช้อารมณ์กับพ่อ แล้วพ่อเป็นคนใจร้อน เรามักจะโดนพ่อเตะก้านคอบ้าง กระทืบ ตบ มาทั้งมือทั้งเท้า โดนมาตั้งแต่เด็กๆ มันเป็นเรื่องที่ฝังใจมาตลิดตั้งแต่เล็กจนโตค่ะ แต่ก็ไม่เคยไปเล่าให้ใครฟัง แล้วมันก็หายไปช่วงนึงตอนที่เราไปเรียน และทำงานใน กทม. แต่พ่อก็ดีขึ้นนะ พ่ออาจจะแก่ลงเลยดูเหมือนใจเย็นขึ้น จนตอนนี้เรา 27 แล้ว ล่าสุดเรากลับมาบ้าน วันนั้นพ่อเมาเนื่องจากที่บ้านเรามีงาน เราออกไปเที่ยวกับเพื่อน พ่อโทรมาด่าเราค่อนข้างแรงนะ ด่าเราอี

อีห่า อี กลับมากูจะฆ่า อะไรประมาณนี้ เพียงเพราะว่าเพื่อนของพ่อกดคาราโอเกะไม่เป็นแล้วเราไม่สแตนบายรอกดเพลงให้เขาร้อง เขาเลยโมโห +เมาด้วย ตั้งแต่เหตุการณ์ในวันนั้นทำให้เราอคติ รักพ่อน้อยลง จากที่ปกติก็รักพ่อน้อยกว่าแม่อยู่แล้ว เราเครียดเพราะเราไม่อยากรู้สึกแบบนี้ รู้สึกผิด รู้สึกบาปในใจ แต่เอาจริงๆ ตอนพ่อไม่เมาพ่อเป็นพ่อที่ดีมากๆนะคะ แล้วดูเหมือนท่านจะรักเรามากเหมือนกัน เราอยากจะรักพ่อได้อย่างสนิทใจ ตอนนี้รู้สึกแย่กับตัวเองมากๆค่ะ ต้องทำยังไง ต้องควบคุมความคิดความรู้สึกตัวเองยังไงดี ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองเหมือนเป็นโรคจิตนิดๆ บอกไม่ถูกเลยค่ะ
รู้สึกไม่ดีเพราะรู้สึกว่าตัวเองไม่รักพ่อ อคติกับพ่อ