ทำไมเหมือนยิ่งเห็นความสุข ยิ่งทรมานหรือยิ่งเจ็บปวด?

อันนี้ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน อยู่ๆก็ซึม ร้องไห้บ่อย ข้าวก็ไม่ค่อยกิน จากที่เป็นติ่งBTS(ติ่งยังไงก็ติ่งยังงั้นเหมือนเดิม)ที่ชอบดูคริปพวกพี่ๆเขาแล้วมีความสุข แต่ทำไมตอนนี้ถึงรู้สึกเจ็บปวด รู้สึกอัดอั้น รู้สึกทรมาณ บางทีก็ดูคลิปพวกพี่เขาแล้วอยู่ดีๆก็ร้องไห้ออกมา ความรู้สึกพวกนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน? แล้วทำไมเราถึงเป็นแบบนี้? ตอนนี้มีหลายๆคำถามที่อยู่ในหัว จากที่อ่านจอยข้ามวันข้ามคืนได้ แต่ช่วงนี้รู้สึกไม่มีสมาธิ จดจ่)อกับสิ่งนั้นๆได้ไม่นาน บางทีก็รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า ไม่มีประโยชน์ อยากตาย อยากจากโลกนี้ไป เพราะอยู่ไปก็ไร้ค่า ทำอะไรก็ผิด ไม่ประโยชน์อะไรเลย บางทีก็เหนื่อยนะที่เป็นแบบนี้ รู้สึกไม่ร่าเริงเหมือนแต่ก่อน บางครั้งก็เคยคิดนะว่าโลกมันโหดร้ายกับเรา แต่ไม่เลยความจริงโลกไม่ได้โหดร้ายกับเรา  แต่เป็นเพียงแค่สิ่งแวดล้อมที่อยู่รอบๆตัวของเราเท่านั้นเองที่โหดร้าย สังคมที่โหดร้าย คนใกล้ตัวที่โหดร้าย คือเราก็ไม่อยากเป็นแบบนี้แล้วนะมันทรมาณ มองโรคในแง่ลบไปเกือบหมด บางทีก็คิดไปว่า "เออเดินออกไปให้รถชนตายเลยมันจะดีกว่า" เพื่อที่จะหนีปัญหาที่เป็นอยู่ ยอมรับว่าเคยคิดจะทำแต่ก็ทำไม่ได้เพราะเรายังคิดถึงพ่อแม่ คิดว่าถ้าเราจากไปพวกท่านจะเสียใจแค่ไหน แต่ก็เคยคิดกลับกันว่า ถ้าเราจายไปพวกท่านจะดีใจมั้ย ทุกคนจะดีใจจริงๆใช่มั้ยที่ไม่มีเรา? เราอยากออกจากตรงนี้ ตรงที่เป็นอยู่ แต่เรายังไม่รู้ว่าเราเป็นอะไร เป็นเพราะสาเหตุอะไร ทำไมจึงเป็นแบบนี้ แล้วจะมีทางแก้รึป่าว? เราก็ยังไม่ได้โตอะไรมากมาย อายุ11-12เอง ทำไมต้องเป็นแบบนี้ บางครั้งการที่เห็นเพื่อนๆยิ้มแบบร่าเริง หัวเราะอย่างมีความสุข บางทีเนาก็คิดนะว่าทำไมเราไม่เป็นแบบนี้น ทำไมเราถึงแตกต่างออกจากเพื่อนๆของตัวเองนะ 😂
มันน่าตลกเนาะ5555 ทั้งๆที่ทุกอย่างที่เราทำแล้วมีความสุขก็อยู่ตรงหน้าแท้ๆ แต่ทำไมถึงไม่อยากยอมรับมัน เหมือนยิ่งก้าวไปข้างหน้ายิ่งทรมาน5555 แปลกจัง.....
#เราขอคำแนะนำหรือปรึกษาหน่อยสิ
(อยากออกไปจากตรงนี้แบ้วจริงๆนะ😂😭