มาอัพเดท ค่ะ ขอบคุณทุก ๆ ความเห็นนะคะ ไม่มีเวลาเล่นพันทิปนานเลย ตอนนี้ล่วงเลยมาเป็นหลายหลายปี ตอนนี้เข้าปีที่ 8 แล้วค่ะ
สถานการณ์ยังคงเป็นเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือ เราเลิกร้องขอ และความรู้สึกเริ่มชินและชาค่ะ
ทุกครั้งที่คุยกัน เค้าก็บอกว่าให้รอค่ะ รอแล้วรอเล่าเฝ้าแต่รอ แต่ปัญหาไม่เคยได้รับการแก้ไข
เราเคยเปิดใจคุยกับเค้า บอกเค้าว่าให้ไปปรึกษาแพทย์ เค้าไม่ยอมค่ะ
เราเคยให้เค้าลองหายาบำรุงทาน เค้าก็ไม่เอาค่ะ
เราทำทุกวิถีทางแล้ว เพื่อให้เราอยู่ด้วยกันได้ แต่ก็ดูเหมือนเค้าจะไม่แคร์และไม่สนใจเราค่ะ ไม่เคยคิดที่จะแก้ไขหรือเปลี่ยนอะไรให้เรา
ตอนนี้เรากำลังอยู่ระหว่างทางแยก ว่าจะไปต่อ หรือจบกับเค้าดีค่ะ
นอกจากนี้เรายังมีปัญหาอื่น ๆ อีกด้วย ก็เลยคิดว่าน่าจะเลือกไปในทางจบมากกว่าไปต่อ แต่เค้าไม่ยอมเลิกค่ะ คุยกันก็ไม่รู้เรื่อง คือในเมื่อไม่ปรับเปลี่ยนอะไรเลย เราจะอยู่กันไปเพื่ออะไรอ่ะคะ เราไม่เข้าใจค่ะ เค้าบอกว่ารัก แต่ไม่เคยทำอะไรให้ เราขอให้ทำอะไรก็ต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยน ยกตัวอย่างเช่น ให้ทำความสะอาดก็ต้องให้เงินด้วย เป็นต้น
เมื่อต้นปีเราเอาลูกสาวมาอยู่ด้วยค่ะ เราให้เค้ารับผิดชอบเรื่องการกินอยู่ของลูก หาข้าวหาน้ำให้กิน ไปรับไปส่งลูกที่โรงเรียนเพราะว่าที่ทำงานเค้าใกล้บ้าน ส่วนเราทำงานไกลมากค่ะ เราซื้อของเข้าบ้าน ค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่เราออก
ช่วงปีหลัง ๆ ที่เค้าก็ยังไม่มีอะไรกับเรา เราก็ให้เค้ารับผิดชอบหน้าที่การดูแลบ้านไปเลย ถึงอยู่กันมาได้ป่านนี้ แต่เราก็ยังคงรู้สึกในใจลึก ๆ ค่ะ ว่าคนไม่รักกันอยู่ด้วยกันมันทรมานค่ะ ชีวิตเราหายไปค่ะ เราให้เค้ารับผิดชอบลูก เค้าก็ทำพ่อส่ง ๆ
ลูกมีข้าวกิน = ข้าวไข่ดาวทุกวัน
ไม่เคยสั่งสอนลูก ไม่คิดเรื่องอนาคตของลูก ไม่เคยคุยกันเรื่องลูกว่าเราจะเลี้ยงเค้ายังไงแบบไหน คือเหมือนเราคิดของเราอยู่คนเดียว เค้าก็แค่ทำตามคำสั่งเราแค่นั้นค่ะ
ในส่วนของเรา เค้าก็ไม่เคยให้อะไรค่ะ ของขวัญวันเกิดก็ไม่มีค่ะ จริง ๆก็ไม่ได้อยากได้อะไรมากมาย เค็กเซเว่นก้อนเดียวก็ได้ หรืออะไรที่เค้าทำให้รู้ว่าเค้านึกถึงเรานะ แค่นั้นค่ะ เค้าไปไหนไม่เคยนึกถึงเรา กินอะไรไม่เคยนึกถึงเรา ตื่นเช้ามา ออกจากบ้านไปซื้อข้าวเช้าของตัวเองทานคนเดียว ส่วนเมียกับลูกอยู่บ้าน ไม่มีการถามว่าจะกินอะไรไหมทั้งนั้นค่ะ กลับมาพร้อมกับข้าวของตัวเอง
จนตอนนี้ฟางเส้นสุดท้ายมันขาดค่ะ เค้าเคยเล่นพนันฟุตบอลก่อนแต่งงาน มีหนี้สินมากมายเรากับพ่อแม่ของเค้าช่วยกันใช้ให้หมด ระหว่างทางยังพบเจอบ้าง สองสามครั้ง ก็ทะเลาะกันรุนแรง แต่ก็บอกว่าขอโอกาสกลับตัว จนเมื่อสองวันก่อน มาสารภาพค่ะ ว่าเล่นอีกและไม่มีเงินใช้ต้องมาขอเรา ซึ่งจริง ๆ ก็ขอเราตลอดอยู่แล้ว แต่คราวนี้ขอถี่เกินไปปรากฏว่าต้องเอาเงินไปใช้หนี้บอล 2 หมื่น จำนวนอาจไม่เยอะสำหรับใครบางคนนะคะ แต่บอกเลยว่า เจอบ่อย ๆ มันเพลียค่ะ
เราตัดสินใจเลิก ถึงแม้ว่าจะเป็นห่วงลูก เราทำถูกไหมคะ เพราะตอนนี้สามีก็ไม่ยอมเลิก ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน ก็จะยื้อแบบนี้ประจำ แต่พฤติกรรมก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไร ตอนนี้ที่เราทำคือแยกห้องนอนก่อนแล้วก็ขอให้ไปหย่าที่อำเภอ สถานะก็เป็นแค่พ่อของลูกกับแม่ของลูก ต่อกัน ถ้าพร้อมเมื่อไหร่ก็ย้ายออกไป แบบนี้ น่าจะดีใช่ไหมคะ
กระทู้เก่าที่เคยลงไว้ค่ะ โพสต์ไว้เมื่อ 5 ปีที่แล้ว
https://pantip.com/topic/33242640
***อัพเดท ผ่านมาแล้ว ตอนนี้ 7ปี แต่งงานมาจะสามปีแล้ว สามีไม่ยอมมีอะไรด้วย????
สถานการณ์ยังคงเป็นเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือ เราเลิกร้องขอ และความรู้สึกเริ่มชินและชาค่ะ
ทุกครั้งที่คุยกัน เค้าก็บอกว่าให้รอค่ะ รอแล้วรอเล่าเฝ้าแต่รอ แต่ปัญหาไม่เคยได้รับการแก้ไข
เราเคยเปิดใจคุยกับเค้า บอกเค้าว่าให้ไปปรึกษาแพทย์ เค้าไม่ยอมค่ะ
เราเคยให้เค้าลองหายาบำรุงทาน เค้าก็ไม่เอาค่ะ
เราทำทุกวิถีทางแล้ว เพื่อให้เราอยู่ด้วยกันได้ แต่ก็ดูเหมือนเค้าจะไม่แคร์และไม่สนใจเราค่ะ ไม่เคยคิดที่จะแก้ไขหรือเปลี่ยนอะไรให้เรา
ตอนนี้เรากำลังอยู่ระหว่างทางแยก ว่าจะไปต่อ หรือจบกับเค้าดีค่ะ
นอกจากนี้เรายังมีปัญหาอื่น ๆ อีกด้วย ก็เลยคิดว่าน่าจะเลือกไปในทางจบมากกว่าไปต่อ แต่เค้าไม่ยอมเลิกค่ะ คุยกันก็ไม่รู้เรื่อง คือในเมื่อไม่ปรับเปลี่ยนอะไรเลย เราจะอยู่กันไปเพื่ออะไรอ่ะคะ เราไม่เข้าใจค่ะ เค้าบอกว่ารัก แต่ไม่เคยทำอะไรให้ เราขอให้ทำอะไรก็ต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยน ยกตัวอย่างเช่น ให้ทำความสะอาดก็ต้องให้เงินด้วย เป็นต้น
เมื่อต้นปีเราเอาลูกสาวมาอยู่ด้วยค่ะ เราให้เค้ารับผิดชอบเรื่องการกินอยู่ของลูก หาข้าวหาน้ำให้กิน ไปรับไปส่งลูกที่โรงเรียนเพราะว่าที่ทำงานเค้าใกล้บ้าน ส่วนเราทำงานไกลมากค่ะ เราซื้อของเข้าบ้าน ค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่เราออก
ช่วงปีหลัง ๆ ที่เค้าก็ยังไม่มีอะไรกับเรา เราก็ให้เค้ารับผิดชอบหน้าที่การดูแลบ้านไปเลย ถึงอยู่กันมาได้ป่านนี้ แต่เราก็ยังคงรู้สึกในใจลึก ๆ ค่ะ ว่าคนไม่รักกันอยู่ด้วยกันมันทรมานค่ะ ชีวิตเราหายไปค่ะ เราให้เค้ารับผิดชอบลูก เค้าก็ทำพ่อส่ง ๆ
ลูกมีข้าวกิน = ข้าวไข่ดาวทุกวัน
ไม่เคยสั่งสอนลูก ไม่คิดเรื่องอนาคตของลูก ไม่เคยคุยกันเรื่องลูกว่าเราจะเลี้ยงเค้ายังไงแบบไหน คือเหมือนเราคิดของเราอยู่คนเดียว เค้าก็แค่ทำตามคำสั่งเราแค่นั้นค่ะ
ในส่วนของเรา เค้าก็ไม่เคยให้อะไรค่ะ ของขวัญวันเกิดก็ไม่มีค่ะ จริง ๆก็ไม่ได้อยากได้อะไรมากมาย เค็กเซเว่นก้อนเดียวก็ได้ หรืออะไรที่เค้าทำให้รู้ว่าเค้านึกถึงเรานะ แค่นั้นค่ะ เค้าไปไหนไม่เคยนึกถึงเรา กินอะไรไม่เคยนึกถึงเรา ตื่นเช้ามา ออกจากบ้านไปซื้อข้าวเช้าของตัวเองทานคนเดียว ส่วนเมียกับลูกอยู่บ้าน ไม่มีการถามว่าจะกินอะไรไหมทั้งนั้นค่ะ กลับมาพร้อมกับข้าวของตัวเอง
จนตอนนี้ฟางเส้นสุดท้ายมันขาดค่ะ เค้าเคยเล่นพนันฟุตบอลก่อนแต่งงาน มีหนี้สินมากมายเรากับพ่อแม่ของเค้าช่วยกันใช้ให้หมด ระหว่างทางยังพบเจอบ้าง สองสามครั้ง ก็ทะเลาะกันรุนแรง แต่ก็บอกว่าขอโอกาสกลับตัว จนเมื่อสองวันก่อน มาสารภาพค่ะ ว่าเล่นอีกและไม่มีเงินใช้ต้องมาขอเรา ซึ่งจริง ๆ ก็ขอเราตลอดอยู่แล้ว แต่คราวนี้ขอถี่เกินไปปรากฏว่าต้องเอาเงินไปใช้หนี้บอล 2 หมื่น จำนวนอาจไม่เยอะสำหรับใครบางคนนะคะ แต่บอกเลยว่า เจอบ่อย ๆ มันเพลียค่ะ
เราตัดสินใจเลิก ถึงแม้ว่าจะเป็นห่วงลูก เราทำถูกไหมคะ เพราะตอนนี้สามีก็ไม่ยอมเลิก ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน ก็จะยื้อแบบนี้ประจำ แต่พฤติกรรมก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไร ตอนนี้ที่เราทำคือแยกห้องนอนก่อนแล้วก็ขอให้ไปหย่าที่อำเภอ สถานะก็เป็นแค่พ่อของลูกกับแม่ของลูก ต่อกัน ถ้าพร้อมเมื่อไหร่ก็ย้ายออกไป แบบนี้ น่าจะดีใช่ไหมคะ
กระทู้เก่าที่เคยลงไว้ค่ะ โพสต์ไว้เมื่อ 5 ปีที่แล้ว
https://pantip.com/topic/33242640