ครอบครัวแฟน

แฟนเราเขาไม่เคยเจอแม่มากว่า15ปี ทีหลังมาติดต่อกันได้เขาก้อหาเวลามาหาแม่เขากับพี่เขา ส่วนเราไม่ค่อยจะพูดเท่าไหร่เป็นคนไม่ค่อยพูดกับใครยุแร้วนอกจากสนิทจิงๆเราเจอญาติเขาเราทำตัวไม่ถูกซึ่งเค้าเข้ากับคนได้ง่าย แต่เราเข้าหาคนไม่เป็น(ส่วนมากเราจะสนิทกับฝั่งทางญาติพ่อเค้ายุบ้าง)ถ้าญาติเค้าไม่ถามเราก็ไม่ตอบ เวลากินข้าวเราก็จะไม่กินไม่ไปนั่งด้วยเรารู้สึกแปลกๆยังไงก้อไม่รู้ เราเรยยุแต่ห้องแต่แฟนก็เข้าใจดีว่าเราเป็นแบบไหน ที่นี้เขาพาเราไปหาแม่เค้าที่ทำงานที่นี้เพื่อนแม่เค้าว่าแฟนก็หน้าตาดี แต่แม่เค้าพูดแทรกมาแต่มันไม่ค่อยพูด เหมือนเป็นใบ้ตอนนั้นความรู้สึกเราเจ็บจี๊ดอยากจะร้องก็ต้องกลั้นไว้ พอตกเย็นมาเราจะกินข้าวเย็นกะพวกญาติเค้าแม่เค้ามาเรายิ้มให้เค้าทำเป็นไม่สนใจเราเรย ถ้าจะเอาแบบนี้ก็โอเราเรยไม่ออกไปกินข้าว เราเหนื่อยเราอดทนมาก เรามาเที่ยวได้2วันแร้วเราร้องไห้ตลอด เราไม่รู้จะทำไงเรารอแต่วันกลับ อยากจะกลับเร็วๆ เราคิดว่าเราคงจะไม่มาอีกพอแค่นี้ถ้าเขาจะมาก้อให้เค้ามาคนเดียวตอนแรกเราไม่อยากมาด้วยซ้ำแต่เรามาเป็นเพื่อนแฟน เค้ากลัวแม่เค้าจำไม่ได้ (ปล.พ่อแม่เค้าหย่ากันนานแร้ว)
#เราอยากระบายหรือใครมีข้อคิดดีๆก้อบอกเราด้วย