เรื่องเกิดจากเราไปแลกเปลี่ยนที่ ตปท แล้วเราได้ไปฝึกงานบ้านเกษตรกรที่โน้นและบังเอิญลูกชายเขาชอบเราและเราก็ชอบเขา พ่อแม่ พี่น้องและคนงานรวมถึงญาติๆเขารุ้และยอมรับเรา เราตกลงคบกันตั้งแต่อยู่ที่โน้น จากนั้นเมื่อโครงการสิ้นสุดเราก็กลับประเทศไทย ความจริงเราเตรียมใจไว้แล้วว่าถ้าห่างกันมันอาจมีอะไรเปลี่ยนแปลงและสักวันเขาก็คงจะเลิกกับเรา. แต่ไม่เลยเขาติดต่อหาเราตลอดโทรคุยกันทุกวันไม่มีอะไรเปลี่ยนเลย แล้ววันหนึ่งเมื่อเราพร้อมที่จะบอกพ่อกับแม่เรา แม่เราหนักใจมากเขากลัวว่าถ้าเราคบกับคนนี้แล้วแต่งงานกันเราจะห่างไกลจากเขา แม่เราไม่ได้ไม่ชอบแฟนเราแต่เขาห่วงเรา. แม่อยากให้เรากลับมาทำงานที่บ้านสานต่อกิจการของแม่ เราเองเราก็รู้ว่าถ้าจะแต่งงานกับแฟนเรา เราต้องไปอยู่บ้านนเขาเพราะเขาต้องเป็นคนสานต่อกิจการพ่อแม่เขาเช่นกัน เราหนักใจมาก แม่เราก็รักมาก. ส่วนแฟนเราก็รักเขา นี้เรากับแฟนคบมาได้จะสองปีแล้ว. และเราก็อยากแต่งงานแล้ว แต่แม่...หรือเราควรรอเวลาต่อไป. เราพยายามให้แม่พบกับแฟนเราหลายครั้งแล้วแม่เขาไม่เอาอย่างเดียวเลย
แม่ไม่สบายใจเรื่องแฟนเรา