เมื่อปี59 แฟนได้ติดทหารไม่ได้เจอกันเกือบ3เดือนไม่ได้คุยกันเลย เราก็ไม่ได้คุยกับคนอื่นเลยทั้งๆที่เรามีโอกาสที่จะนอกใจเขามากแต่เราเลือกจะไม่ทำ แต่พอเขาฝึกเสร็จได้ใช้โทรศัพท์กับตรงข้ามกับสิ่งที่เราทำกับเขา เขาโหลดแอปหาคู่แอปหนึ่งมาคุยกับผู้หญิงคนอื่นเยอะแยะมีครั้งนึงเราโทไปหาเขาเพื่อนเขาถามว่าคุยกับใคนเขาบอกคุยกับเมียแล้วเพื่อนเขาก็ถามว่าคนที่เอาข้าวมาส่งหน้าค่ายหรอ เรานี้อึ้งไปเลยเพราะเราอยู่เชียงรายไม่สามารถเอาข้าวไปส่งให้เขาได้หรอกเพราะเขาอยู่เชียงใหม่ เราก็แอบร้องไห้อยู่แหละแต่ก็เลือกที่จะไม่ถาม😊พอเขาได้ลากลับบ้านเขามาอยู่กับเราแต่มันไม่ได้เหมือนเดิมเลยตอนเขายังไม่ได้ไปเป็นทหารเขาดูแลเรามากแต่พอครั้งนี้ไม่เลย เราไปรับเขา ตลอดทางเขาไม่คุยกับเราเลยซักคำ นอนห่มผ้าเขาก็ไม่ห่มกับเราเลย555 พอเขากลับค่ายเราตัดสินใจถามเขาบอกเขาแค่คุยไม่ได้คิดอะไร เรางี่เง่าเอง เราจุกมากจริงๆเขาบอกสุดท้ายเขาก็เลือกเรา เราก็คือของตายนี้เอง หลังจากนั้นความสัมพันธ์มันก็ไม่ได้ดีขึ้นเลย มีวันนึงเขาทักมาบอกเขาปวดฟันมากด้วยความที่เราเป็นห่วงหาทุกวิธีเพื่อใก้เขาหายคำตอบที่ได้กลับมาคือปวดฟันไม่อยากคุยด้วยจะอารมณ์เสีย คือ...ไม่คุยกับเราแต่ไปคุยกับคนอื่นได้.จนเราเริ่มไม่สนใจเริ่มเปิดใจให้คนอื่นเรารู้ว่ามันผิดแต่มันเป็นเพราะเขาทำเราก่อนทุกอย่าง จนเราไปบอกเลิกเขาแต่สุดท้ายเราก็ต้องเลิกกับคนใหม่เพราะเรายังรักเขามาก จนเขาออกทหารมาเราก็ไปอยู่ กทม.ไปทำงาน มีช่วงนึงที่เขาตกงานเราเลยทำงานคนเดียว เราให้เขาอยู่ห้อง เอาโทรศัพท์ไว้ให้เล่นสุดท้ายก็ไปมีคนอื่น แล้วเราก็ท้องมันแยตรงที่เขานอกใจเราตอนเราท้อง จนเราคลอดลูกเขาเหมือนจะดีขึ้นแต่กลับเป็นเราที่เปลี่ยนไปเราไม่ได้ไม่รักไม่ได้จะมีคนอื่นแต่เราไม่อยากไปรู้สึกเหมือนเดิมแล้วกลัวมันจบแบบเดิมเราควรอยู่ต่อหรือเดินออกไป
ไปต่อหรือพอแค่นี้