อายุจะ30 แล้ว ยังคงใช้ชีวิตอยู่กับคนที่บ้านมาตลอด
แต่เราก็อยากออกไปนอนหอ ใช้ชีวิตของตัวเองบ้าง แต่เค้าก็ไม่ให้เราไป
ตอนเรียนเราก็เดินทางไกล ไปกลับแต่ละทีก็ลำบาก ทนมาจนเรียนจบ เพราะเค้าไม่ให้นอนหอ
เราทนมาครึ่งทางของชีวิตแล้ว จริงอยู่ที่อยู่บ้านนั้นสบาย แต่ว่า
เราต้องการอิสระในการดำเนินชีวิตมากกว่า  เราอยากออกไปแบบถูกต้อง
เค้าก็จะรอให้เรามีผู้ชายดีๆมาขอก่อน ซึ่งชีวิตเราไม่เคยมีแฟนที่พวกเค้าพอใจ
ตอนนี้มีแค่สองทางที่ต้องเลือกคือทนอยู่ต่อไป กับหนีออกไป คนเดียว..
เหนื่อยจังเลยค่ะ มีชีวิตของตัวเองแต่ใช้ไม่ได้ จะหักล้างไปก็จะมีปัญหาอีก
หรือว่าโชคชะตากำหนดมาแล้ว เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ใช่มั้ย ..