สวัสดีค่ะทุกคนที่อ่านกระทู้นี้ เรามีนามแฝงว่า A นะเราจะมาระบายความรู้สึกที่พูดกับใครไม่ได้เลยเรากับความรู้สึกนี้มานานมากและเก็บมาตลอด
เริ่มเลยนะ  เราเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีแฟนคบกันมานานมากแล้วประมาณ6ปี จุดเริ่มต้นของความรักก็คือ แฟนเราเขาแอบชอบเพื่อนของเราแล้วเขาก็มาปรึกษาเราว่าจะจีเพื่อนเรายังไงดีเรากับเขาก็คุยกันทุกวันแต่ไม่เคยคุยเรื่องของตัวเองเลยเชาจะทักมาก็ต่อเมื่อเขาอยากรู้เรื่องของเพื่อนเราตอนนั้นเราคุยกันทุกวันจนทำให้เราตกหลุมรักผุ้ชายคนนี้เรารู้ว่ามันผิดเราไม่ได้อยากเป็นแบบนี้เลยนี้แค่จุดเริ่มต้นก็เกิดขึ้นแบบไม่ได้ตั้งใจมารักนะเขาแค่คบเราเพื่อประชดเพื่อนเราเพื่อใฟ้เพื่อนเราแสดงอาการออกมาเป็นไงละความรักที่แสนเจ็บปวดตั้งแต่เริ่มต้นหลังจากที่คบได้2เดือนเขาก็นอกใจเราเราเสียใจมากแต่ด้วยความรักที่เรามีให้เขาเราเลยเลือกทที่จะให้อภัยหลังจากนั้นก็คบกันมาปกติเราเป็นผู้หยิงคนหนึ่งที่ถูกแฟนห้ามทุกอย่างอยากไปไหนกับเพื่อนก็ไม่เเคยได้ไปอยากทำไรก็ไม่เคยได้ทำเราก็ยอมเพราะกลัวโดนบอกเลิกเขาไม่เคยถามความรู้สึกเราเลยว่าคบกับเขาเรารู้สึกยังไงเราเองที่เป็นฝ่ายตามเขามาตลอดและเขาก็มีคนอื่นมาเรื่อยๆบางคนก็จับได้บางคนก็จับไม่ได้เจ็บปวดสุดตอนนั้นก็คือเขามีคนอื่นทั้งที่เราไม่ได้ผิดอะไรแจ่ด้วยความที่เขาไม่รู้จักพอเขาไปเล่นสวนสนุกด้วยกันเขาจับมือกันเราเจ็บมากเขาอยุ่กับเราด้วยความโกหกมาตลอดหลังจากนั้นก็มีคนอื่นมาเรื่อยๆและเราก็ให้อภัยทุกครั้งเรายอมทุกอย่างจนเดื่อนบอกว่าเราไม่เป็นตัวของตัวเองเลยกับความรักครั้งนี้เราอึดอัดมากแต่ไม่เคยพูดออกไปสักครั้งและจนมาวันหนึ่งเราได้เข้ามาเรียนมหาลัยเดียวกันแต่สุกท้ายสิ่งที่คาดหวังกับไม่สมหวังเพราะเรากับเขาเรียนแยกกันเราเรียนในเมืองส่วนเขาเรียนในตัวมหาลัยใหญ่เรายอมอยู่หอในเพื่อที่จะได้ใกล้ชิดมากที่สุดแล้วสุดทเายโชคชะตาก็ไม่เข้าข้างเขาแกล้งเราเพื่อส่งเราเข้าไปในเมืองเนื่องจากเรียนหนักนั่งรถกลับหอเหนื่อยมากเราเลยต้องย้ายออกไปและเราก็ห่างกันอีกครั้งและมันก็เกิดขึ้นอีกทั้งๆที่เขาสัญญากับเราว่าจะไม่ทำอีกและตอนนี้พวกเราก็อายุ19 20 กันแล้วเขาก็ยังคิดไม่ได้เขามีคนอื่นแต่ครั้งนี้พิเศษกว่าเดิมคือเราเห็นทึกอย่างที่เขาคุยกับผญ.คนนั้นเขาตามจีบคนนั้นแบบน่ารักมากเขาเล่นเกมด้วยกันทุกคืนคุยกันทุกคืนทุกวันและทุกเวลาตลอดระยะเวลา2-3เดือนเรามารู้ตอนเชาเลิกคุยกันแล้วเราเสียใจมากๆและก่อนหน้านี้คือเราทะเราะกันครั้งใหญ่เลยห่างเหินกันมากและเราก็ไม่มีรหัสเฟสเขาเราเลยไม่สนิทกันเหมือนก่อนหลังจากนั้นเขาก็เปลี่ยนไปเขาว่าเรางี่เง่าอยากมีเวลาส่วนตัวเขาไม่ๆด้อยากคุยกับเราตลอดเวลาเหมืนเดิมเขาก็ติดเกมเพราะเล่นกับอีกคนเขาบอกเราว่านอนตั้งแต่21:00สุดท้ายเขาไปเล่นเกมกับอีกคนเราโคตรเสียใจมากๆแต่สุดท้ายเราก็ใฟ้อภัยเขาเหมือนเดิมแล้วเชาคุยกับคนนั้นแบบที่ไใเคยคุยกับเราเขาใส่ใจเขาพยายามมากกว่าพยายามทำกับเราเราอ่านข้อความแล้วถึงกับร้องไม่ออกมันจุกอยู่ข้างในเราโคตรเสียใจกินไม่ได้นอนไม่หลับโดยที่ผช.คนนั้นไม่เคยรู้เลยราไม่เคยเป็นตัวของตัวเองดราอยากพูดทุกอย่างที่รู้สึกแต่มันกับกลายเป็นความงี่เง่าของเราแล้งสุกท้ายเรารู้สึกอะไรก็ไม่เคยไก้พูดออกไปเลยจนทึกวันนี้เราคบมา6ปีเราก็ยังเป็นความไม่ชัดเจนของเขามาตลอดเขาก็ยังไม่รู้จักพอเราต้องอยู่กับความเจ็บปวดมาตลอดเราไม่กลเาพูดออกไปเพราะกลัวว่าจะเสียเขาไปเราเลือกที่จะอยู่เงียบๆหลังจากที่เขามีคนอื่นล่าสุดเขาไม่เคยใส่ใจเราไใเคยถามความรู้สึกของเราเขาไม่เคยถามว่สเราต้องการอะไรเราอยากได้อะไรเราไใเคยพูดออกไปเลยเราคนหนึ่งโคตรชอบคาสายกับแฟนมากมันรู้สึกดีแล้วสุดท้ายเขาก็เลิกคาสายเพราะเขาอยากเป็นส่วนตัวเราเข้าใจเราก็ต้องยอมทำเรายอมมาตลอดเราเป็นฝ่สยที่เสียใจอยู่ฝ่ายเดียวมาตลอดเขาไม่เคยรับรู้เลยเราอยากให้เขาใส่ใจเราบ้างเราอยากให้เขารู้ว่าเรารักเขามากแค่ไหนยอมทุกอย่างเพื่อคบกันทุกวันนี้แต่มันกลายเป็นความงี่เง่าของเขาเราควรทำยังไงให้เขามารักเราและเห็นคนค่าเห็นความรู้สึกของเรา