ตอนผมเรียนอยู่ ม.4 เปิดเทอมวันแรก (16/05/2018) ผมไปโรงเรียนโดยรถรับ-ส่งตามปกติ รถรับส่งก็รับเด็กนักเรียนถึงหน้าบ้าน แต่ มีเด็กผู้ชายอยู่คนหนึ่ง ที่มีหน้าตาหล่อมาก ผิวขาว มาขึ้นบนรถรับ-ส่ง คันเดียวกับผม ผมเห็นน้องผู้ชายคนนั้น ผมก็รู้สึกติดใจน้องผู้ชายคนนั้น (เปิดเทอมวันแรกเลยน่ะ) (น้องผู้ชายคนนั้นเรียนอยู่ ม.1) ช่วงนั้นผมกับน้องผู้ชายคนนั้น ยังไม่สนิทกัน ไม่รู้จักกัน แต่มารู้จักกันตอนที่ น้องเขาทักมา ขอยืมโทรศัพท์ผมไปเล่น ผมก็ให้น้องเขายืมโทรศัพท์ผมไปเล่น (ผมมีโทรศัพท์สองเครื่อง น้องเขารู้ว่าผมมีโทรศัพท์สองเครื่อง เพราะเพื่อนของน้องผู้ชายคนนั้นบอก และเพื่อนคนนั้นที่บอก รู้จักกับผมอยู่แล้ว เพราะเพื่อนของน้องผู้ชายคนนั้น รู้จักกับผมตั้งแต่ประถม) ผมกับน้องผู้ชายคนนั้น สนิทกันตอนกีฬาสี (ช่วงเดือนกรกฎาคม) ดวงชะตาทำให้ผมกับน้องผู้ชายคนนั้น จับได้สีเดียวกัน คือสีน้ำเงิน ในวันกีฬาสีวันนั้น ผมก็ไม่ได้เล่นกีฬาอะไรเลย ก็นั่งดูเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ เล่นกีฬาบ้าง แต่ส่วนใหญ่ ผมกับน้องผู้ชายคนนั้น นั่งเล่นเกมส์ด้วยกัน ทั้งวัน จนงานกีฬาสีโรงเรียนจบ แค่วันเดียว ผมกับน้องผู้ชายคนนั้น ก็สนิทกันมาก จนกระทั่ง ผมและน้องผู้ชายคนนั้น คุยกันทุกวันทุกคืน เลยล่ะ ก็คุยกันได้ผ่านไปประมาณ 5 เดือน (กรกฎาคม-ธันวาคม) ช่วงเดือนธันวาคมหรือเดือนมกราคมเนี่ยแหละ ผมจำไม่ได้ว่าเดือนไหน ในตอนนั้นผมกับน้องผู้ชายคนนั้นก็เกิดการทะเลากัน โกรธกัน จนไม่ได้คุยกันมาเป็นเดือนๆ ไม่ได้คุยกันมา 5 เดือน (มกราคม-พฤษภาคม) หลังจากนั้นก็กลับมาดีกันเหมือนเดิม นับแต่ตั้งวันนั้นถึงวันนี้ ผมก็ยังคุยกับน้องผู้ชายคนนั้น ผมก็เริ่มรักน้องผู้ชายคนนั้นมาก จนเรียกน้องผู้ชายคนนั้นว่า"น้องชาย"แต่ผมไม่ใช่พี่ชายแท้ๆ (น้องชายคนนั้นเขาก็มีครอบครัวของเขา) ผมรักน้องชายคนนั้นมาก จนกระทั่ง ผมเปย์อะไรไปหลายๆอย่างให้น้องชายคนนั้นเยอะมากๆ เพราะผมรักน้องชายคนนั้นมาก มันเปรียบเสมือนน้องชายแท้ๆของผมคนนึงเลยล่ะผมบอกกับน้องชายคนนั้นว่า"พี่รักน้องน่ะน้องชาย"น้องชายคนนั้นก็ตอบกลับมาว่า "ผมก็รักพี่ชายเช่นกัน" "รักพี่ชายคนนี้ที่สุดเลย"ในใจผมคิดว่าเขาไม่ได้รักผมจริงๆ เพราะน้องชายคนนั้นตอบแชทช้ามาก เหมือนผมไม่สำคัญอ่ะ เขามักจะอ้างว่า เล่นเกมส์อยู่ ผมก็น้อยใจที่เขาตอบแชทผมช้า จนทำให้ผมน้อยใจ และไม่พอใจ และโกรธ น้อยชายคนนั้นประจำ มันทำให้ผมคิดมาก ผมแค่อยากรู้ ว่าน้องชายคนนั้นหายไปไหน ทำไมถึงตอบแชทช้า ผมอยากคุยกับน้องชายคนนั้น แต่น้องชายคนนั้นก็ตอบบ้าง บางครั้งก็เปิดเน็ตทิ้งไว้ ทักไปก็ไม่ตอบ วันนึงน้องชายคนนั้นมาที่บ้านผม (ผมไปรับน้องชายคนนั้นถึงบ้าน) เพื่อมาเล่นเกมกันที่บ้านผม ตอนที่น้องชายคนนั้นเล่นเฟสอยู่ ผมเผลอหันไปเห็นน้องชายคนนั้นกดใจให้รุ่นพี่อีกคน ซึ่งเป็นผู้ชาย (อยู่ ม.2) ผมก็เลยน้อยใจที่น้องผู้ชายคนที่ผมรัก ว่า"ทำไมไม่กดใจให้ผมบ้าง" ผมก็ไม่สามารถบังคับคนให้ คนที่เรารัก คุยกับเราแค่คนเดียวหรอก ผมอยากให้เขาสนใจผมมากกว่านี้ ผมเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูงด้วย ผมพูดไม่เก่ง และผมเคยพูดกับน้องชายคนนั้นว่า"พี่จะซื้อโทรศัพท์ให้" ราคาประมาณ 5,000-6,000 ผมก็คิดว่า"ไม่ใช่น้องชายแท้ๆ แล้วจะซื้อให้ทำไม และผมก็ไม่ใช่พี่ชายแท้ๆด้วย" ยังอีก 1 ปี ผมก็จะจบ ม.6 แล้ว ปัจจุบันน้องชายคนนั้นอยู่ ม.2 แล้ว เมื่อผมจบไป ไม่รู้ว่าน้องชายคนนั้นยังจำผมได้ไหม น้องชายคนนั้นตอบว่า"จำได้ ผมไม่ลืมคนที่มีบุญคุณคนอย่างพี่หรอก"
ผมรักน้องชายคนนั้นมาก ทั้งๆที่ไม่ใช่น้องชายแท้ๆ