สวัสดีค่ะ เเทนตัวเองว่า "เรา" ก็แล้วกันนะคะ เพื่อให้ดูเป็นกันเองเหมือนเพื่อน ๆ พี่น้องเม้ากัน ! เอาล่ะเข้าเรื่อง ...
จากชื่อเรื่องก็คงน่าแปลกใจ
เพราะคงมีไม่เยอะมากนักที่จะฝันอยากจะเป็นแม่ค้า และเราเป็น 1 ในคนเหล่านั้นค่ะ เราเคยมาเราเรื่องราวการเป็นแม่ค้าอยู่เมื่อนานมาแล้ว
และวันนี้เรากลับมาพร้อมกับ "ความฝัน" ที่กำลังเป็นจริง ก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่าง ถ้าไม่อยากย้อนไปอ่านบทความเก่า ๆ ที่เราเคยเล่าไว้
ก็จะสรุปให้ตรงนี้เลยว่าเราชอบการค้าขายมาก ๆ ทำมาหลายอย่างมาก ๆ เปลี่ยนไปตามกาลเวลา...
♡ แต่ปีนี้ 62 คือการเปลี่ยนแปลง
เมื่อการเดินทางสู่โลกภายนอกหมดเวลา แล้วต้องกลับมาสู่อ้อมอกอ้อมใจเพื่อดูแลญาติผู้ใหญ่
ทิ้งสิ่งที่วาดฝัน ทิ้งทางที่เราเลือกเดินเอง
แต่การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ มันเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดี
เอาจริง ๆ ก็รู้สึกขอบคุณตัวเองที่ไม่ฟังคำพูดผู้คนมากมายเพียงเพราะเราชอบมัน อยากจะทำมันถ้าวันนั้นเราฟังคำคนอื่นเราคงไม่กล้าทำอะไร
เราเริ่มต้นจากเงิน 1000 บาท และมันคือจุดเริ่มต้นของวันนี้
บ้านเราเป็นร้านซ่อมรถมีลูกค้าและผู้คนอยู่ตลอด มีร้านข้าวใกล้ ๆ บ้าน ก็เลยเริ่มทำน้ำขวด ชาเขียว ชาไทย กาแฟ โอเลี้ยง
ขวดละ 10 บาท ซื้อง่ายขายคล่อง ๆ แต่รสชาติเข้มข้นกว่าร้านทั่วไปแน่นอน ทำทีละ สี่ห้าสิบขวดแช่ถังน้ำแข็งแล้วตั้งบนโต๊ะ ทำป้ายเขียน
แล้วแปะข้าง ๆ ถังให้ลูกค้าอ่าน แล้วผลตอบรับก็ดีมาก ๆ ขายวันสองวันก็หมด ได้กำไรเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็เก็บรวบรวมเอาไว้
จนวันนึง...
เราต้องย้ายไปอยู่ที่ตัวเอง ต้องไปสร้างบ้านทำบ้านใหม่ แต่การเป็นแม่ค้าขายน้ำมันยังไม่จบเท่านั้น
เพราะเรายังสนุกที่ได้ทำอยู่ พอเรื่องบ้านเสร็จเรียบร้อยเราก็เปิดทำการขายแบบเดิมด้วยถัง 1 ใบ ใส่น้ำแข็งแช่เครื่องดื่มที่อร่อยที่สุด
และพอมีเงินเพิ่มขึ้นอีกหน่อย ก็ลงทุนซื้อโต๊ะพับ 1 ตัว กับหัวใจดวงโต 1 ดวง 5555 เราเปลี่ยนจากการขายเป็นขวดมาเทใส่แก้ว ใส่น้ำแข็งขาย
จากแก้วละ 10 บาท มา 15 บาท และ 20 บาทจนถึงปัจจุบัน (ซึ่งปริมาณมากขึ้น) จากที่แค่ต้มน้ำใส่ขวดแล้วเทขาย ก็ค่อย ๆ ขยับมาเป็นชงขาย
เริ่มมีเงิน ก็ซื้อเต๊นเล็ก ๆ ขนาด 2 เมตรมากางขายหน้าบ้าน ไปมาๆขายดีก็เพิ่มเต๊นอีกหลัง ตั้งคู่กันเป็นร้านค้าใหญ่ ๆ 1 ร้าน
มีลูกชิ้นทอดร้อน ๆ ไม้ละ 5 บาท น้ำจิ้มมะขามเคี่ยวไม่ใส่แป้งรสเด็ด และมีเมนูอื่น ๆ ผลัดเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ จนมาถึงวันที่ต้องรื้อทุกอย่างทิ้ง...
และมีร้านเป็นของตัวเอง " บ้านช่าง Cafe"
ร้านกาแฟเล็ก ๆ ของเด็กช่างฝัน ก่อตัวเป็นรูปร่าง และนี่คือจุดเริ่มต้นของความฝัน
มันไม่ใช่แค่ฝันที่เป็นจริง จากที่เคยขายมาทุก ๆ อย่าง จากที่มีร้านเล็ก ๆ แค่โต๊ะ 1 ตัว ถัง 1 ใบ
แต่ทุกการเดินทาง ไม่ใช่เรื่องง่าย
ทุกอย่างที่เราเจอ ปัญหาที่ถาโถมเข้ามา คำพูดที่บอกว่าอย่าทำ เจ๊ง ขายไม่ได้ มันกลับเป็นแรงผลักดันให้เรามีวันนี้
แม้มันยังเป็นร้านเล็ก ๆ สักวันนึงมันจะค่อย ๆ เติบโตเป็นร้านที่ทำให้ทุกคนมีความสุข
วันนี้ที่เราเอาเรื่องของเรามาแบ่งปัน เราแค่อยากจะบอกกับทุกคนว่า
เราต้องมีความเชื่อในตัวเอง อย่าเพิ่งพูดว่าเราทำไม่ได้ อย่าเพิ่งพูดว่ามันยาก
อย่าเอาแต่กลัวจนไม่กล้าเดินไปข้างหน้า ทุกการเริ่มต้นมันยากเสมอ
และวันนี้เรายังไม่ถือว่าเราประสบความสำเร็จ แต่อย่างน้อย ๆ ฝันเราก็เป็นจริง
ฝันอยากจะเป็น "แม่ค้า" ของฉันมันเป็นจริง
และเพราะฉันไม่เคยหยุดคิด ทุกอย่างมันจะไปต่อ !
เราจะแก้ไข จะรับฟังทุกคำติชม จะพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ
...
แต่การเปิดร้านกาแฟมันไม่ได้สวยหรูขนาดนั้น
เมื่อเราเปิดร้านของเรา 1 ร้าน พรุ่งนี้ และวันต่อ ๆ ไป แถวบ้านก็จะมีร้านเปิดเพิ่มอีก 1 2 3 ร้าน
และก็มีอีกหลาย ๆ ร้านที่ปิดตัวลง สิ่งหนึ่งที่จะทำให้ร้านอยู่รอดนอกจากจะเป็นเงินทุน ก็คงเป็นใจรัก
ถ้าเรารักในสิ่งที่เราทำ เราจะทำมันออกมาได้ดี เราจะใส่ใจในทุก ๆ เมนูที่เสิร์ฟให้ลูกค้า
และนั่นจะเป็นแรงผลักดันทำให้เราอดทนผ่านทุกอย่างไป
เราไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นไง อาจจะยังมี "บ้านช่าง Cafe" ตั้งอยู่
หรืออาจจะเหลือแค่ชื่อก็ตาม แต่อย่างน้อย ๆ วันนี้เราทำมันให้ดีที่สุด วันข้างหน้าก็ช่างมัน
ตราบใดที่เช้าเรายังอยากจะตื่นมาตั้งร้าน ต้อนรับลูกค้า วันนั้นก็ยังมีฉันอยู่ !
ขอให้เพื่อน ๆ ที่มีความฝันทุกคน
ไปถึงฝันที่หวังเอาไว้ แค่เรารักมัน เราจะไปคว้ามันมา !
....
แล้วพรุ่งนี้ฉันจะทำเมนูอะไรอีกดี ?
เพื่อน ๆ มีเมนูทานเล่น ทำง่าย ๆ แบ่งปันกันเข้ามาบ้างนะคะ
#เมื่อฉันไม่เคยหยุดคิด
วันนี้ก็เลยเอาเมนูที่ร้านมาฝากค่ะ | บางเมนูยังคงมีอยู่ บางเมนูก็ไม่มีแล้ว
เพราะอย่างที่บอกว่าทุกอย่างเพิ่งเริ่มต้น และอุปสรรคมากมาย
ก็เลยต้องเปลี่ยนเมนูทุก ๆ วัน
ขอบคุณ Pantip
สำหรับพื้นที่แบ่งปันเรื่องราวดี ๆ นะคะ
เมื่อความฝันการเป็น "แม่ค้า" ของฉันเริ่มต้นขึ้น
จากชื่อเรื่องก็คงน่าแปลกใจ
เพราะคงมีไม่เยอะมากนักที่จะฝันอยากจะเป็นแม่ค้า และเราเป็น 1 ในคนเหล่านั้นค่ะ เราเคยมาเราเรื่องราวการเป็นแม่ค้าอยู่เมื่อนานมาแล้ว
และวันนี้เรากลับมาพร้อมกับ "ความฝัน" ที่กำลังเป็นจริง ก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่าง ถ้าไม่อยากย้อนไปอ่านบทความเก่า ๆ ที่เราเคยเล่าไว้
ก็จะสรุปให้ตรงนี้เลยว่าเราชอบการค้าขายมาก ๆ ทำมาหลายอย่างมาก ๆ เปลี่ยนไปตามกาลเวลา...
♡ แต่ปีนี้ 62 คือการเปลี่ยนแปลง
เมื่อการเดินทางสู่โลกภายนอกหมดเวลา แล้วต้องกลับมาสู่อ้อมอกอ้อมใจเพื่อดูแลญาติผู้ใหญ่
ทิ้งสิ่งที่วาดฝัน ทิ้งทางที่เราเลือกเดินเอง
แต่การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ มันเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดี
เอาจริง ๆ ก็รู้สึกขอบคุณตัวเองที่ไม่ฟังคำพูดผู้คนมากมายเพียงเพราะเราชอบมัน อยากจะทำมันถ้าวันนั้นเราฟังคำคนอื่นเราคงไม่กล้าทำอะไร
เราเริ่มต้นจากเงิน 1000 บาท และมันคือจุดเริ่มต้นของวันนี้
บ้านเราเป็นร้านซ่อมรถมีลูกค้าและผู้คนอยู่ตลอด มีร้านข้าวใกล้ ๆ บ้าน ก็เลยเริ่มทำน้ำขวด ชาเขียว ชาไทย กาแฟ โอเลี้ยง
ขวดละ 10 บาท ซื้อง่ายขายคล่อง ๆ แต่รสชาติเข้มข้นกว่าร้านทั่วไปแน่นอน ทำทีละ สี่ห้าสิบขวดแช่ถังน้ำแข็งแล้วตั้งบนโต๊ะ ทำป้ายเขียน
แล้วแปะข้าง ๆ ถังให้ลูกค้าอ่าน แล้วผลตอบรับก็ดีมาก ๆ ขายวันสองวันก็หมด ได้กำไรเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็เก็บรวบรวมเอาไว้
จนวันนึง...
เราต้องย้ายไปอยู่ที่ตัวเอง ต้องไปสร้างบ้านทำบ้านใหม่ แต่การเป็นแม่ค้าขายน้ำมันยังไม่จบเท่านั้น
เพราะเรายังสนุกที่ได้ทำอยู่ พอเรื่องบ้านเสร็จเรียบร้อยเราก็เปิดทำการขายแบบเดิมด้วยถัง 1 ใบ ใส่น้ำแข็งแช่เครื่องดื่มที่อร่อยที่สุด
และพอมีเงินเพิ่มขึ้นอีกหน่อย ก็ลงทุนซื้อโต๊ะพับ 1 ตัว กับหัวใจดวงโต 1 ดวง 5555 เราเปลี่ยนจากการขายเป็นขวดมาเทใส่แก้ว ใส่น้ำแข็งขาย
จากแก้วละ 10 บาท มา 15 บาท และ 20 บาทจนถึงปัจจุบัน (ซึ่งปริมาณมากขึ้น) จากที่แค่ต้มน้ำใส่ขวดแล้วเทขาย ก็ค่อย ๆ ขยับมาเป็นชงขาย
เริ่มมีเงิน ก็ซื้อเต๊นเล็ก ๆ ขนาด 2 เมตรมากางขายหน้าบ้าน ไปมาๆขายดีก็เพิ่มเต๊นอีกหลัง ตั้งคู่กันเป็นร้านค้าใหญ่ ๆ 1 ร้าน
มีลูกชิ้นทอดร้อน ๆ ไม้ละ 5 บาท น้ำจิ้มมะขามเคี่ยวไม่ใส่แป้งรสเด็ด และมีเมนูอื่น ๆ ผลัดเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ จนมาถึงวันที่ต้องรื้อทุกอย่างทิ้ง...
และมีร้านเป็นของตัวเอง " บ้านช่าง Cafe"
ร้านกาแฟเล็ก ๆ ของเด็กช่างฝัน ก่อตัวเป็นรูปร่าง และนี่คือจุดเริ่มต้นของความฝัน
มันไม่ใช่แค่ฝันที่เป็นจริง จากที่เคยขายมาทุก ๆ อย่าง จากที่มีร้านเล็ก ๆ แค่โต๊ะ 1 ตัว ถัง 1 ใบ
แต่ทุกการเดินทาง ไม่ใช่เรื่องง่าย
ทุกอย่างที่เราเจอ ปัญหาที่ถาโถมเข้ามา คำพูดที่บอกว่าอย่าทำ เจ๊ง ขายไม่ได้ มันกลับเป็นแรงผลักดันให้เรามีวันนี้
แม้มันยังเป็นร้านเล็ก ๆ สักวันนึงมันจะค่อย ๆ เติบโตเป็นร้านที่ทำให้ทุกคนมีความสุข
วันนี้ที่เราเอาเรื่องของเรามาแบ่งปัน เราแค่อยากจะบอกกับทุกคนว่า
เราต้องมีความเชื่อในตัวเอง อย่าเพิ่งพูดว่าเราทำไม่ได้ อย่าเพิ่งพูดว่ามันยาก
อย่าเอาแต่กลัวจนไม่กล้าเดินไปข้างหน้า ทุกการเริ่มต้นมันยากเสมอ
และวันนี้เรายังไม่ถือว่าเราประสบความสำเร็จ แต่อย่างน้อย ๆ ฝันเราก็เป็นจริง
ฝันอยากจะเป็น "แม่ค้า" ของฉันมันเป็นจริง
และเพราะฉันไม่เคยหยุดคิด ทุกอย่างมันจะไปต่อ !
เราจะแก้ไข จะรับฟังทุกคำติชม จะพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ
...
แต่การเปิดร้านกาแฟมันไม่ได้สวยหรูขนาดนั้น
เมื่อเราเปิดร้านของเรา 1 ร้าน พรุ่งนี้ และวันต่อ ๆ ไป แถวบ้านก็จะมีร้านเปิดเพิ่มอีก 1 2 3 ร้าน
และก็มีอีกหลาย ๆ ร้านที่ปิดตัวลง สิ่งหนึ่งที่จะทำให้ร้านอยู่รอดนอกจากจะเป็นเงินทุน ก็คงเป็นใจรัก
ถ้าเรารักในสิ่งที่เราทำ เราจะทำมันออกมาได้ดี เราจะใส่ใจในทุก ๆ เมนูที่เสิร์ฟให้ลูกค้า
และนั่นจะเป็นแรงผลักดันทำให้เราอดทนผ่านทุกอย่างไป
เราไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นไง อาจจะยังมี "บ้านช่าง Cafe" ตั้งอยู่
หรืออาจจะเหลือแค่ชื่อก็ตาม แต่อย่างน้อย ๆ วันนี้เราทำมันให้ดีที่สุด วันข้างหน้าก็ช่างมัน
ตราบใดที่เช้าเรายังอยากจะตื่นมาตั้งร้าน ต้อนรับลูกค้า วันนั้นก็ยังมีฉันอยู่ !
ขอให้เพื่อน ๆ ที่มีความฝันทุกคน
ไปถึงฝันที่หวังเอาไว้ แค่เรารักมัน เราจะไปคว้ามันมา !
....
แล้วพรุ่งนี้ฉันจะทำเมนูอะไรอีกดี ?
เพื่อน ๆ มีเมนูทานเล่น ทำง่าย ๆ แบ่งปันกันเข้ามาบ้างนะคะ
#เมื่อฉันไม่เคยหยุดคิด
วันนี้ก็เลยเอาเมนูที่ร้านมาฝากค่ะ | บางเมนูยังคงมีอยู่ บางเมนูก็ไม่มีแล้ว
เพราะอย่างที่บอกว่าทุกอย่างเพิ่งเริ่มต้น และอุปสรรคมากมาย
ก็เลยต้องเปลี่ยนเมนูทุก ๆ วัน
ขอบคุณ Pantip
สำหรับพื้นที่แบ่งปันเรื่องราวดี ๆ นะคะ