เราอายุ16ปีเรามีพี่น้อง4คนเราเป็นคนโตเรามีน้องชาย2คนกับน้องชาย1คน เรารู้สึกน้อยใจมากที่แม่ให้ความสำคัญกับน้องชายคนที่2มากกว่าทั้งๆที่เค้าอายุน้อยกว่าเราปีเดียว ส่วนน้องอีก2คนแม่ก็ให้ความอบอุ่นเหมือนกันอาจจะเป็นเพราะน้องน้องยังเด็กมากๆแต่ที่เรารู้สึกไม่แฟร์ก็คือ  เรารู้สึกว่าแม่จะไม่ค่อยรักเราเท่ากับน้องคนที่2เลนย งานบ้านทุกอย่างในบ้าน การเลี้ยงน้องน้องอีกสองคนเราก็เป็นคนช่วยทำเองหมดทุกอย่าง เวลาทะเลาะแม่ไม่เคยโทษน้องคนที่2เลยแต่กลับมาโทษเราฝ่ายเดียว เวลาที่เราสอบได้คะแนนดีๆแม่ก็ไม่เคยดีใจกับเราเหมือนกับน้องบ้างเลย และสิ่งที่เราไม่ชอบมากที่สุดก็คือ เวลาที่เราไม่เข้าใจเรื่องแม่พูดแม่ก็จะด่าเราว่าเรียนเก่งไม่ใช่หรอทำไมโง่อย่างนี้ส่งให้ไปเรียนนะไม่ใช่ให้ไปเป็นควาย ซึ่งเราเกลียดคำนี้ที่สุดเพราะเหมือนแม่ดูถูกเรา บางทีก็รู้สึกน้อยใจนะที่เวลาเราทำอะไรดีๆอยากให้เค้าภูมิใจแต่เค้ากลับไม่เคยเห็นและไม่เคยดีใจเหมือนแม่คนอื่นๆที่แบบจะชื่นชมแต่พอเราทำอะไรไม่ดีหรือทำผิดไปนิดนึงกลับเห็นและด่าเราเป็นควาย เรารู้สึกเหมือนเราไม่มีค่าสำหรับแม่เลย พอเราระบายความรู้สึกกับแม่ไปแม่ก็บอกว่าเรางี่เง่า  แต่พอแม่ไม่เข้าใจเราเราก็เริ่มโมโหและมีขึ้นเสียงบ้างไรบ้าง แต่หลังจากนนั้นเค้าก็เข้ามาขอโทษเราและมันยิ่งทำให้เรารู้สึกผิดมากกว่าเดิม ตรงนี้และที่ทำให้เราสับสนว่าแม่รักน้องมากกว่าเราหรือเราแค่คิดไปเอง