ฝันว่าไปเที่ยวห้าง พ่อเมา ตอนนั้น มีตังค์ติดตัวอยู่น้อยมากแล้วลองไปทำอะไรสักอย่างแล้วเหมือนมือเลอะ แล้วก็มีร้าน 2 ร้าน ร้านนึงขายเบียร์ร้านนึงขายลูกโป่ง เขาก็กวักมือเรียกเราว่าเออเนี่ยมาล้างมืออะไรอย่างนี้แล้วพอล้างเสร็จแล้ว เขาก็บอกว่า 10 บาทนะ 20 บาทนะตอนแรกอ่ะเราคิดว่าเขาเป็นห่วงเรา คิดว่าเขาหวังดีกับเราก็เลยล้างไปแต่จริงๆแล้วเขาหวังผลประโยชน์กัน
แล้วตอนนั้นพ่อเราเมามากพ่อเราอ่ะเดินมาแบบเมาเมา แล้วมาบอกร้านเบียร์ว่า ขอเบียร์เพิ่มอีกร้อยนึงก็คือตอนนั้นร้อยนึง แล้วเราโมโหเราบอกว่าอย่าเพิ่งซื้อจ่ายตังค์ให้เขาก่อนค่าที่เราไปล้างมือ แล้วพ่อไม่ฟัง พ่อก็จะกิน แล้วตอนนั้นเหมือนเราฟิวขาด เราโมโห แล้วเราก็ร้องไห้หนักมาก ร้องแบบเหมือนคนบ้าร้องไม่หยุดอะ
แล้วก็มีพนักงานห้าง วิ่งมาหาเราแต่ไม่มีใครปลอบเรา ทุกคนทำหน้าที่ของตัวเองไม่สนใจเรา หน้าที่ตอนนั้นก็คือสอบถามคนอื่นๆว่าเกิดอะไรขึ้นแล้วก็เก็บกวาดข้าวของ ที่เราทำเลอะ ตอนนั้นเราก็ยังไม่หยุดร้องแล้วก็ยังร้องหนัก แล้ว ตอนนั้นเราต้องการกอดมากแต่ไม่มีใครมากอดเราเลย
แล้วตอนนั้น เราก็นึกถึงคำพูด ของแม่ ว่า(ในฝัน) ถ้าไม่มีผัวชีวิตคงจะดีกว่านี้ คงจะสบายกว่านี้ ทุกคนเฉยชากับเราคนที่เคยรักเรามากที่สุดเขาก็ลืมเรา( น้าเพราะว่า น้ามีลูกน้าก็เลยต้องเป็นห่วงลูกมากกว่า) แล้วก็มีพนักงานมานั่งข้างๆคล้ายๆว่ากำลังก้มเก็บทำความสะอาดพื้น พนักงานมีประมาณ 4-5 คน เราถามพนักงานคนหนึ่งว่า อ่านใจเราออกได้ยังไง ตอนนี้เรารู้สึกเสียใจ หรือ น้อยใจ (เหมือนตอนนั้นไม่รู้ว่าตัวเองร้องไห้แบบนี้ทำไม)แล้วพนักงานก็ตอบกลับมาว่า
เขาอ่านว่าเราอ่ะกดดันเก็บกด แล้วตอนนั้นเราก็ร้องหนักกว่าเดิม เหมือนมันจี้จุดมั้ง แล้วเราก็บอกกับพนักงานว่าขอกอดได้ไหมพนักงานก็บอกว่ากอดสิแล้วเขาก็ปลอบเรา
แล้วเราก็ตื่น เราตื่นมาเราก็ยังเสียใจ เราคิดไว้ว่าเราไม่อยากลืมความฝันนี้ เหมือนมันกำลังบอกว่าจิตใต้สำนึกเรารู้สึกอะไร เราเลยรีบมาจดบันทึกไว้ เราจดไปร้องไปด้วย
ฝันนี้กำลังบอกอะไรเราอยู่คะ
แล้วตอนนั้นพ่อเราเมามากพ่อเราอ่ะเดินมาแบบเมาเมา แล้วมาบอกร้านเบียร์ว่า ขอเบียร์เพิ่มอีกร้อยนึงก็คือตอนนั้นร้อยนึง แล้วเราโมโหเราบอกว่าอย่าเพิ่งซื้อจ่ายตังค์ให้เขาก่อนค่าที่เราไปล้างมือ แล้วพ่อไม่ฟัง พ่อก็จะกิน แล้วตอนนั้นเหมือนเราฟิวขาด เราโมโห แล้วเราก็ร้องไห้หนักมาก ร้องแบบเหมือนคนบ้าร้องไม่หยุดอะ
แล้วก็มีพนักงานห้าง วิ่งมาหาเราแต่ไม่มีใครปลอบเรา ทุกคนทำหน้าที่ของตัวเองไม่สนใจเรา หน้าที่ตอนนั้นก็คือสอบถามคนอื่นๆว่าเกิดอะไรขึ้นแล้วก็เก็บกวาดข้าวของ ที่เราทำเลอะ ตอนนั้นเราก็ยังไม่หยุดร้องแล้วก็ยังร้องหนัก แล้ว ตอนนั้นเราต้องการกอดมากแต่ไม่มีใครมากอดเราเลย
แล้วตอนนั้น เราก็นึกถึงคำพูด ของแม่ ว่า(ในฝัน) ถ้าไม่มีผัวชีวิตคงจะดีกว่านี้ คงจะสบายกว่านี้ ทุกคนเฉยชากับเราคนที่เคยรักเรามากที่สุดเขาก็ลืมเรา( น้าเพราะว่า น้ามีลูกน้าก็เลยต้องเป็นห่วงลูกมากกว่า) แล้วก็มีพนักงานมานั่งข้างๆคล้ายๆว่ากำลังก้มเก็บทำความสะอาดพื้น พนักงานมีประมาณ 4-5 คน เราถามพนักงานคนหนึ่งว่า อ่านใจเราออกได้ยังไง ตอนนี้เรารู้สึกเสียใจ หรือ น้อยใจ (เหมือนตอนนั้นไม่รู้ว่าตัวเองร้องไห้แบบนี้ทำไม)แล้วพนักงานก็ตอบกลับมาว่า
เขาอ่านว่าเราอ่ะกดดันเก็บกด แล้วตอนนั้นเราก็ร้องหนักกว่าเดิม เหมือนมันจี้จุดมั้ง แล้วเราก็บอกกับพนักงานว่าขอกอดได้ไหมพนักงานก็บอกว่ากอดสิแล้วเขาก็ปลอบเรา
แล้วเราก็ตื่น เราตื่นมาเราก็ยังเสียใจ เราคิดไว้ว่าเราไม่อยากลืมความฝันนี้ เหมือนมันกำลังบอกว่าจิตใต้สำนึกเรารู้สึกอะไร เราเลยรีบมาจดบันทึกไว้ เราจดไปร้องไปด้วย