เครียดมากเลือกไม่ถูกทำใจไม่ได้😆

เรามีเพื่อนอยู่คนหนึ่งไม่ค่อยสนิทกันแต่พอไปเรียนที่เดียวกันเราสนิทกันมากขึ้นมีอะไรก็บอกกันช่วยเหลือกันแต่พอขึ้นปวช.2เทอม2เขาก็เปลี่ยนไปจากที่สนิทมากไม่ว่าจะทำอะไรไปไหนก็ไปด้วยกันแต่ตอนนี้แถบไม่คุยกันวันๆคุยกันแค่1-2คำตอนนี้เขาไม่สนใจเราเลยไม่ว่าจะทำอะไรจากที่นั่งใกล้ๆกันเขาก็ไปนั่งกับเพื่อนอีกกลุ่มไม่รู้เขาเป็นอะไรไอ้เราก็น้อยใจและเสียใจแหละเพราะจากที่เราสนิทกันมากจู่ๆเขาก็แถบจะไม่คุยกับเราไม่สนใจเราไม่ว่าจะทำอะไรแต่เราก็ต้องทำใจแต่เราก็มีเพื่อนอีกคนที่รู้จักกันไม่ถือว่าสนิทมากเขาก็ดีแหละคอยช่วยเหลือแต่ที่ไม่ชอบคือชอบเอาเราไปนินทาลับหลังทุกเรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆเราก็ไม่รู้เพื่ออะไรเขาก็ชอบเอาเรื่องคนอื่นมานินทาให้เราฟังเหมือนกันไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่เขาไม่พอใจหรือเล็กๆน้อยๆเขาเป็นคนที่ขี้โกรธมากไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่เราพูดเล่นหรือพูดแล้วทำให้เขาไม่พอใจเราก็งงแหละคนอะไรขี้โกรธชอบนินทาเพราะไม่เคยเจอเลยตั้งแต่เกิดแต่ไอ้เราก็ไม่ได้อะไรแหละและหลังจากที่เรากับเพื่อนอีกคนไม่ได้เล่นด้วยกันไอ้เราก็เล่นกับเพื่อนคนนี้แทนเพราะมีเขาอยู่คนเดียวแต่ก็ไม่รู้ถ้าวันหนึ่งเราโกรธเราเราจะเล่นกับใครเพราะเขาขี้โกรธและขี้งอนมากแต่ที่เสียใจไปกว่านั้นคือเขาจะไม่สนใจเราเวลาที่เขามีเพื่อนเขาชอบทิ้งเราแต่เวลาที่เขาไม่มีเพื่อนเขาก็จะมาหาเรา ตอนนี้คือเราเป็นคนชอบคิดมากไม่ชอบคุยกับใครแล้วมาเจอเรื่องแบบนี้อีกคือโคตรจะคิดมากไปอีกอาการตอนนี้คือหน้าจะเป็นโรคซึมเศร้าไปแล้วแต่ก็รู้ตัวแหละและพยายามเรียนให้จบเหลืออีก1ปีกว่าก็จบแล้วทุกวันนี้แถบไม่มีเพื่อนเล่นด้วยเลยอีกอย่างเราเป็นคนที่โง่มากสมองช้าทำอะไรก็ไม่ได้เรื่องทำอะไรก็เป็นที่ต้องคนในห้องตัวเองนินทาเพราะจากที่ไม่เคยเจออะไรแบบนี้จากที่มีเพื่อนเป็นกลุ่มจากที่ร่าเริงจากที่มีเพื่อนเยอะจากที่สดใสชอบหัวเราะตอนนี้คือเศร้าในใจ😆
แล้วถ้าถามว่าเพื่อนในกลุ่มเราล่ะ#เรากับเพื่อนแยกกันตั้งแต่จบม.3 เขาไปเรียนที่เดียวกันหมดแล้วเราไปที่อื่นอยู่คนเดียวเราเลยไม่ค่อยเจอกันไม่ค่อยว่างเลยทำให้กับเพื่อนสนิทน้อยลงและไม่ค่อยคุยกันไอ้เราก็นึกว่าถ้าไปจะได้เจอเพื่อนใหม่ประสบการใหม่ๆเรื่องราวใหม่ๆจะเจอสิ่งดีๆแต่ไม่เลยทุกคนห้ามเราแม้กระทั่งคนในบ้านห้ามก็ไม่ฟังจนทเลาะกับคนที่บ้านคือจะไปให้ได้แต่ถ้าวันนั้นเราฟังคงไม่ต้องมาทรมานอยู่แบบนี้มันแย่มากตอนนี้ไม่เหลือใครเลยบางทีคิดว่าอยากตายทำอะไรก็ไม่มีใครสน+กับค่าใช้จ่ายไม่พออยากลาออกไปทำงานแต่เราก็ได้แค่คิดเพราะเราทำอะไรแถบไม่เป็นแถมที่วิทยาลัยก็เป็นสาขาเล็กๆที่มีอยู่2สาขาห่างไกลจากวิทยาลัยใหญ่แต่มีครูบางคนวันๆแถบจะไม่สอนอะไรแถมคุณครูที่ดีก็ลาออกกันไปหมดเหลือแต่ครูที่ใช้เพียงอารมณ์สอนอารมณ์ดีก็เข้าสอนอารมณ์ไม่ดีก็ด่าแล้วออกไปทุกวันเครียดมากเลือกไม่ถูกทำใจไม่ได้😆