เศรษฐกิจ...ดี๊...ดี... let go เชียงใหม่ เจ้า

สิ้นปีนี้ มุ่งหน้าเชียงใหม่ วันนี้ว่าจะไปจองตั๋วบิน ออกให้ทั้งครอบครัว17ชีวิต น่าจะไกล้ๆแสน แต่เพื่อความสุขของป๊าม๊า แค่นี้ ชิวๆละครับ
ต่อจากตั๋วเครื่องบินก็ต้องจองโรงแรม และหาเช่ารถบัส ถ้าแพงมากก็เช้ารถตู้ไปคัน เก๋งคันละกันครับ นานๆพักผ่อนสักทีก็จ่ายไปเถอะครับ
บางคนก็ว่าจะไปแย่งกันกินแย่งกันใช้ทำไม ก็ทำไงได้ละครับ ที่ร้านจะหยุดได้ยาวๆก็เฉพาะเทศการเท่านั้นเอง ที่เหลือทำงานเก็บตังลูกเดียว สร้างฐานะให้แข็งแกร่ง เพื่อความสุขในบ้านปลายของชีวิตครับ
อาเฮียที่เป็นเจ้าของรีสอร์มจังหวัดระยอง แกยังบอกว่าให้รีบเตรียมตัวตั้งแต่ตอนนี้เลย ซื้อที่เก็บไว้ก่อนก็ได้เมื่อถึงเวลาจะได้ไปพักผ่อนยามแก่ได้ทันที อาเฮียคนนี้แกบอกแกซื้อที่ดินที่ จ.ระยองตั้งแต่แกอายุไกล้40 ไล่ซื้อเก็บเรื่อยมา จนไปๆมาๆเปิดเป็นรีสอร์ทเล็กๆได้แล้ว บรรยากาศดีมากๆ ถ่ายรูปลงเฟสทีไรอิจฉาแกทุกที แกว่าช่วงแรกที่ไปอยู่ หนีความวุ่นวายในเมืองหลวงแกก็ทำตัวไม่ถูก แกว่าเหงานะ แต่ก็หาอะไรทำไปเรื่อยจะได้ไม่เซ็ง ปลูกผัก ทำสวน ก่อโน้น เทนี้ ทำไปเรื่อยจนวันนึงเป็นรีสอร์ทขึ้นมาได้ซะงั้น
หันมามองตัวเรา อายุก็41ปีแล้ว ปีหน้าก็42 ยังหาบ้านปลายชีวิตไม่ได้เลยนะ จะให้อยู่ในกรุงเทพฯบอกได้เลยว่า พอแล้ว อยากไปสูดโอโซนบริสุทธิ์บ้าง....