เราเหนื่อยมากค่ะเลิกกับเเฟนเก่าแล้วแต่ทุกอย่างมันกำลังย้อนกลับมาทำลายตัวเรา

เราคบกับแฟนคนนี้มา3ปีค่ะ ตั้งแต่ม.ปลาย พอถึงช่วงเข้ามหาวิทยาลัยเราก็แยกย้ายเรียนกันคนละมหาวิทยาลัย ซึ่งก็เข้าใจค่ะเพราะต่างคนต่างกำลังไปหาความรู้มาสร้างอนาคต ช่วงปี1 เรากับเขายังก่อสร้างความรักกันดีค่ะ เราต่างคิดถึงกันและกัน เขาเองก็มาหาเราทุกครั้งที่เขามีโอกาส เราเริ่มเข้าใจกันมากขึ้นมากกว่าช่วงม.ปลายที่เราคบกัน ขอบคุณเขามากๆที่คอยแชทกับเรากลางดึกเพราะเราไม่มีเพื่อนเก่ามาเรียนด้วยเลย จนมาปี2 เราย้ายมาอยู่หอใหม่ เราเจอกันมากขึ้นๆ ความคิดถึงมันล้นมากค่ะ จนเรานั้นตั้งความสุขไว้ที่เขา ช่วงนี้เราเองก็มีคนมาคุยมาเต๊าะนะคะ คุยเฉพาะต่อหน้าเพราะเรานั้นไม่คุยกับคนที่มายุ่งกับเราในเเชทเลย แล้วเราก็"เชื่อมั่นในความซื่อสัตย์ที่เราคิดว่าทั้งคู่มีให้กัน" เราก็บอกแฟนตรงๆค่ะว่าคนนี่มายุ่งกับเรา เราอยากแสดงความบริสุทธิ์ใจให้เขา แต่อยู่มาวันนึง เราจับได้ว่าเขาแอบคุยกับเพื่อนร่วมสาขา เราก็บอกเขาทำไมทำแบบนี้ นี่จึงเป็นครั้งแรกที่บอกเลิก หลังจากนั้นเราก็เริ่มรู้สึกไม่ไว้ใจอีกเลยเหมือนโดนทรยศ และอีกหลายๆครั้งต่อมาเราก็ทะเลาะกันเรื่องผู้หญิงค่ะแต่ละครั้งก็ถามว่าอยากเลิกไหม (ในหัวคือถ้าใจเขาอยู่ที่เราเขาจะไปแอบคุยทำไม) แต่สุดท้ายเราก็กลับมาคืนดีกัน พร้อมกับคำถามที่ไม่เคยชัดเจนจากเขาเลยว่าสรุปเขากับคนนั้นเป็นอะไรกันแน่  จนแล้วจนเล่า จนถึงครั้งสุดท้าย เราไม่คุยกับเขาเลยค่ะ เราหายไป เราไปรู้หลายๆอย่างมาว่า ห่างเราเขาเป็นคนละคน จากคนที่ต่อหน้าเราช่างอ่อนโยน กลับมีคำพูดที่พูดถึงเราลับหลัง การกระทำที่ทำกับผญ.คนอื่น โดยเฉพาะคนที่เราถามเขาบ่อยๆ ทำให้เราตัดสินใจว่าจะอยู่คนเดียวค่ะ เหนื่อยใจมากค่ะที่ต้องทนอยู่กับคำถามที่ว่า" เธอกับคนนั้นเป็นอะไรกัน"มาจะร่วมปี ถึงแม้ว่าใจจะรักอยู่นะคะแต่เราเองก็ได้รับผลกระทบจากเรื่องนี้ทั้งนอนไม่หลับ ระแวง ที่สำคัญคือการเรียนเราตกจนเราเองก็ตกใจในตัวเองทำไมจากคนมุ่งมั่นถึงได้ดิ่งเหวแบบนี้ เเล้วเราก็ตกลงกันค่ะเราทิ้งทุกอย่างกลับไปทำใจร่วมปี ยากและสาหัสเอาการเหมือนกันแต่ว่าเราดีขึ้น เกรดเราดีขึ้นมาก อาการนอนไม่หลับเราหายไป สุขภาพเรากลับมาปกติไม่ต้องพึ่งยานอนหลับจากคุณหมอ เราคิดว่าเราอยู่ตัวเราจึงแอดเฟรนด์เขาใหม่ค่ะ เพราะยังคงมีมิตรภาพให้ แต่มันเป็นสิ่งงที่ช่วยยืนยันความสงสัยที่เราอยากจะรู้มาโดยตลอด ใช่ค่ะ คนที่เขาบอกว่า"ไม่มีอะไรเป็นแค่เพื่อนนั้น"ตอนนี้เขาคบกัน เราก็ปล่อยผ่านค่ะ เหมือนได้ปลดล็อกความค้างคาในใจ ไม่รู้ว่าเขากลัวทำไมที่จะบอกความจริง หลังจากนั้น เราก็คอยไลค์ให้ตามปกติที่เห็นค่ะ พักหลังๆเขานั้นเริ่มมากเกินไปที่เราอยากจะให้เป็น เขาเริ่มกดรักให้เราบ่อยเกินไปซึ่งเราเองก็กดให้เขาแบบไม่คิดอะไรค่ะ เขาเริ่มมาคอมเมนท์ ทำให้อะไรๆมันย้อนกลับมาค่ะซึ่งเราเกลียดอีความรู้สึกพวกนั้น ตอนนี้เราอยากอยู่เงียบๆค่ะ เรากลัวว่าถ้ามากกว่านี้ความเป็นเพื่อนระหว่างเรากับเขาจะไม่เหลือ เพราะเราคิดว่าเขาควรหยุดอ่ะค่ะอย่างน้อยก็ให้เกียรติแฟนใหม่ เราอคติไปไหมคะ ?