สวัสดีค่ะ
นี่เป็นกระทู้แรกของเรานะคะ ก่อนอื่นเลยคงต้องขอโทษไว้ก่อนนะคะ หากเราเขียนกระทู้ได้ไม่ดี หรือว่าอ่านแล้วดูไม่เข้าใจ เนื่องด้วยนี่เป็นกระทู้แรกของเราค่ะ
เรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับทางครอบครัว หรือทางบ้านของเรานะคะ ซึ่งส่วนใหญ่จะไปทางแม่ของเรามากกว่า
เริ่มที่เราเป็นเด็กอายุ 18 จะ 19 แล้ว ซึ่ง ณ ตอนนี้เราก็ได้จบ ม.6 มาแล้ว ซึ่งต้องขอบอกก่อนเลยนะคะว่าเราอยู่กับตา ยาย แม่ และก็น้องอีก 1 คน เนื่องด้วยทางบ้านเราทำธุรกิจก็เลยมาอยู่รวม ๆ กันเผื่อว่าจะช่วยอะไรกันได้ในเรื่องของธุรกิจนี้นะคะ
เข้าเรื่องดีกว่าในตอนแรกนั้นเราเองก็มีความตั้งใจที่จะเข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัยก็เลยเตรียมตัว และเตรียมความพร้อมเพื่อที่จะได้ไปสอบเหมือนกับคนอื่น ๆ แต่พอเวลาผ่านมาจนถึงวันที่ต้องสมัครสอบพวก Gat Pat อะไรพวกนั้น แม่ก็เดินมาบอกกับเราว่า "ไม่สมัครสอบได้ไหม ไม่เรียนมหาลัยต่อได้ไหม แม่ไม่มีเงินให้สมัคร ส่งไม่ไหว"
[ ขอเพิ่มอีกนิดนะคะ แม่เราเป็นคนที่ค่อนข้างจะอารมณ์ร้อน และพูดแรง ซึ่งคำพูดที่พูดมามันค่อนข้างจะหนักสำหรับความรู้สึกของเรานะคะ ]
เข้าเรื่องต่อนะคะ แม่จะให้เราไปสอบตำรวจแทน เพราะอยากให้จบไว ๆ ทำงานเลย ซึ่งเราไม่ค่อยชอบทางนั้นเท่าไหร่ค่ะ ตอนนั้นเลยได้แต่รู้สึกแย่ค่ะ และช่วงเวลาในตอนนั้นวุฒิเรามันออกไม่ทัน สำหรับการใช้สมัครสอบค่ะ มันเลยเหมือนกับว่าเราต้องดรอปไป 1 ปี เพื่อรอให้ตำรวจเปิดสอบ แล้วก็สอบตำรวจ ซึ่งในระหว่างนั้นเราก็ได้แต่เตรียมตัวสอบ แล้วก็ทำขนมขายเองด้วย, ช่วยงานที่บ้านด้วยนะคะ [ ช่วงนี้เป็นช่วงที่เราอยากเก็บเงินให้ได้เยอะ ๆ นะคะ เพราะยังคงมีความฝันที่อยากจะเรียนมหาลัยอยู่นะคะ เผื่อว่าถ้าเราเก็บเงินได้สักก้อน ก็จะเอาไว้เผื่อว่าสอบตำรวจไม่ติดจะได้ส่งตัวเองเรียนได้นะคะ
พอผ่านมาจนกระทั่งตำรวจเปิดสอบ เราก็ไปสอบตามปกติค่ะ พอถึงวันประกาศผลสอบแม่กับยายของเราก็จะนั่งรอถามว่าเป็นไงบ้างสอบติดไหม
ส่วนตัวเราหรอคะ พอเห็นผลประกาศว่าตัวเองไม่ติด มันกลับรู้สึกดีใจยังไงบอกไม่ถูกค่ะ
แต่มันก็เป็นแค่ความดีใจช่วงเวลาสั้น ๆ เพราะแม่เราก็ให้รอสอบตำรวจเหมือนเดิมค่ะ จนกระทั่งล่าสุดนี้ สอบแล้วประกาศผลมาเป็นว่าเราฝนรหัสชุดข้อสอบผิดค่ะ ตอนนั้นเราก็รู้สึกดีใจเหมือนกับครั้งที่แล้ว แต่ก็แอบอยากรู้คะแนนนะคะ ว่าตัวเองจะทำได้เท่าไหร่ เพราะรอบนั้ก็ค่อนข้างตั้งใจอ่านมากเลยค่ะ
[ เพิ่มเติมนะคะ ที่เราตั้งใจอ่านเป็นเพราะเราอยากหลุดพ้นจากความรู้สึกนี้สักที ]
แต่ก็อย่างว่านะคะ มันเหมือนกับว่าพอเราสอบไม่ติดมันก็เหมือนจะกลับมาวนลูปอีกครั้ง
มาที่เมื่อเช้านี้เรารู้สึกว่าอยากสมัครเรียน มสธ.เพราะเราไม่อยากทำงานไป แล้วก็รอสอบอย่างเดียว อย่างน้อย ๆ ถ้ามันติดตำรวจก็จะได้เรียน ป.ตรี เผื่อเอาไว้เลื่อนตำแหน่งได้ แต่ถ้ามันไม่ติดก็จะได้เรียนต่อไป
แต่พอมาเมื่อเย็นแม่เราโทรมาหาตอนที่เรากำลังขายของอยู่ แม่เราถามว่าสมัครเรียน มสธ.ไปยัง [ เราบอกแม่ไปว่าเดี๋ยวเราจะสมัครเรียบน มสธ.ไว้นะ ]
เราก็เลยบอกกับแม่ของเราว่าสมัครไปแล้ว มีอะไรหรอ แม่เราก็เลยบอกว่าสมัครทำไม ทำไมไม่ไปเรียนอาชีวะ มันเรียนแค่ 2 ปี เอง ไปเรียนทำไม มสธ.กว่าจะจบ ส่วนตำรวจก็ไม่แน่ว่าจะติดอีก ไปเรียนอะไม่มีเงินส่งให้เรียนหรอกนะ
พอแม่เราพูดจบก็นั่นแหละค่ะ ร้องไห้ฟูมฟาย รู้สึกไม่เข้าใจว่าทำไมอะไร ๆ ก็ไม่ให้เรียน มหาลัยก็ไม่ให้ ตอนนัตำรวจก็ไม่ให้ ทั้ง ๆ ที่เราก็บอกว่าเราจะใช้เงินตัวเองเรียนนะคะ มันทำให้เรารู้สึกแย่มากโดนบอกให้เรียนนู้นเรียนนี่อยู่ตลอดเวลา แต่พอถึงเวลาจริง ๆ ก็ไม่ให้เรียน เราควรจะทำยังไงต่อไปดีคะ นี่เรายอม ดรอปมา 1 ปี เพื่อที่จะไปเรียนอาชีวะหรอ แล้วบ้านเราก็ไม่ได้แย่ถึงขนาดส่งเรียนไม่ได้นะคะ ขอคำแนะนำด้วยนะคะ ตอนนี้รู้สึกท้อแท้ไม่รู้จะเอายังไงต่อไปดีค่ะ ขอบคุณล่วงหน้านะคะ
รบกวนขอคำแนะนำหน่อยนะคะ
นี่เป็นกระทู้แรกของเรานะคะ ก่อนอื่นเลยคงต้องขอโทษไว้ก่อนนะคะ หากเราเขียนกระทู้ได้ไม่ดี หรือว่าอ่านแล้วดูไม่เข้าใจ เนื่องด้วยนี่เป็นกระทู้แรกของเราค่ะ
เรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับทางครอบครัว หรือทางบ้านของเรานะคะ ซึ่งส่วนใหญ่จะไปทางแม่ของเรามากกว่า
เริ่มที่เราเป็นเด็กอายุ 18 จะ 19 แล้ว ซึ่ง ณ ตอนนี้เราก็ได้จบ ม.6 มาแล้ว ซึ่งต้องขอบอกก่อนเลยนะคะว่าเราอยู่กับตา ยาย แม่ และก็น้องอีก 1 คน เนื่องด้วยทางบ้านเราทำธุรกิจก็เลยมาอยู่รวม ๆ กันเผื่อว่าจะช่วยอะไรกันได้ในเรื่องของธุรกิจนี้นะคะ
เข้าเรื่องดีกว่าในตอนแรกนั้นเราเองก็มีความตั้งใจที่จะเข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัยก็เลยเตรียมตัว และเตรียมความพร้อมเพื่อที่จะได้ไปสอบเหมือนกับคนอื่น ๆ แต่พอเวลาผ่านมาจนถึงวันที่ต้องสมัครสอบพวก Gat Pat อะไรพวกนั้น แม่ก็เดินมาบอกกับเราว่า "ไม่สมัครสอบได้ไหม ไม่เรียนมหาลัยต่อได้ไหม แม่ไม่มีเงินให้สมัคร ส่งไม่ไหว"
[ ขอเพิ่มอีกนิดนะคะ แม่เราเป็นคนที่ค่อนข้างจะอารมณ์ร้อน และพูดแรง ซึ่งคำพูดที่พูดมามันค่อนข้างจะหนักสำหรับความรู้สึกของเรานะคะ ]
เข้าเรื่องต่อนะคะ แม่จะให้เราไปสอบตำรวจแทน เพราะอยากให้จบไว ๆ ทำงานเลย ซึ่งเราไม่ค่อยชอบทางนั้นเท่าไหร่ค่ะ ตอนนั้นเลยได้แต่รู้สึกแย่ค่ะ และช่วงเวลาในตอนนั้นวุฒิเรามันออกไม่ทัน สำหรับการใช้สมัครสอบค่ะ มันเลยเหมือนกับว่าเราต้องดรอปไป 1 ปี เพื่อรอให้ตำรวจเปิดสอบ แล้วก็สอบตำรวจ ซึ่งในระหว่างนั้นเราก็ได้แต่เตรียมตัวสอบ แล้วก็ทำขนมขายเองด้วย, ช่วยงานที่บ้านด้วยนะคะ [ ช่วงนี้เป็นช่วงที่เราอยากเก็บเงินให้ได้เยอะ ๆ นะคะ เพราะยังคงมีความฝันที่อยากจะเรียนมหาลัยอยู่นะคะ เผื่อว่าถ้าเราเก็บเงินได้สักก้อน ก็จะเอาไว้เผื่อว่าสอบตำรวจไม่ติดจะได้ส่งตัวเองเรียนได้นะคะ
พอผ่านมาจนกระทั่งตำรวจเปิดสอบ เราก็ไปสอบตามปกติค่ะ พอถึงวันประกาศผลสอบแม่กับยายของเราก็จะนั่งรอถามว่าเป็นไงบ้างสอบติดไหม
ส่วนตัวเราหรอคะ พอเห็นผลประกาศว่าตัวเองไม่ติด มันกลับรู้สึกดีใจยังไงบอกไม่ถูกค่ะ
แต่มันก็เป็นแค่ความดีใจช่วงเวลาสั้น ๆ เพราะแม่เราก็ให้รอสอบตำรวจเหมือนเดิมค่ะ จนกระทั่งล่าสุดนี้ สอบแล้วประกาศผลมาเป็นว่าเราฝนรหัสชุดข้อสอบผิดค่ะ ตอนนั้นเราก็รู้สึกดีใจเหมือนกับครั้งที่แล้ว แต่ก็แอบอยากรู้คะแนนนะคะ ว่าตัวเองจะทำได้เท่าไหร่ เพราะรอบนั้ก็ค่อนข้างตั้งใจอ่านมากเลยค่ะ
[ เพิ่มเติมนะคะ ที่เราตั้งใจอ่านเป็นเพราะเราอยากหลุดพ้นจากความรู้สึกนี้สักที ]
แต่ก็อย่างว่านะคะ มันเหมือนกับว่าพอเราสอบไม่ติดมันก็เหมือนจะกลับมาวนลูปอีกครั้ง
มาที่เมื่อเช้านี้เรารู้สึกว่าอยากสมัครเรียน มสธ.เพราะเราไม่อยากทำงานไป แล้วก็รอสอบอย่างเดียว อย่างน้อย ๆ ถ้ามันติดตำรวจก็จะได้เรียน ป.ตรี เผื่อเอาไว้เลื่อนตำแหน่งได้ แต่ถ้ามันไม่ติดก็จะได้เรียนต่อไป
แต่พอมาเมื่อเย็นแม่เราโทรมาหาตอนที่เรากำลังขายของอยู่ แม่เราถามว่าสมัครเรียน มสธ.ไปยัง [ เราบอกแม่ไปว่าเดี๋ยวเราจะสมัครเรียบน มสธ.ไว้นะ ]
เราก็เลยบอกกับแม่ของเราว่าสมัครไปแล้ว มีอะไรหรอ แม่เราก็เลยบอกว่าสมัครทำไม ทำไมไม่ไปเรียนอาชีวะ มันเรียนแค่ 2 ปี เอง ไปเรียนทำไม มสธ.กว่าจะจบ ส่วนตำรวจก็ไม่แน่ว่าจะติดอีก ไปเรียนอะไม่มีเงินส่งให้เรียนหรอกนะ
พอแม่เราพูดจบก็นั่นแหละค่ะ ร้องไห้ฟูมฟาย รู้สึกไม่เข้าใจว่าทำไมอะไร ๆ ก็ไม่ให้เรียน มหาลัยก็ไม่ให้ ตอนนัตำรวจก็ไม่ให้ ทั้ง ๆ ที่เราก็บอกว่าเราจะใช้เงินตัวเองเรียนนะคะ มันทำให้เรารู้สึกแย่มากโดนบอกให้เรียนนู้นเรียนนี่อยู่ตลอดเวลา แต่พอถึงเวลาจริง ๆ ก็ไม่ให้เรียน เราควรจะทำยังไงต่อไปดีคะ นี่เรายอม ดรอปมา 1 ปี เพื่อที่จะไปเรียนอาชีวะหรอ แล้วบ้านเราก็ไม่ได้แย่ถึงขนาดส่งเรียนไม่ได้นะคะ ขอคำแนะนำด้วยนะคะ ตอนนี้รู้สึกท้อแท้ไม่รู้จะเอายังไงต่อไปดีค่ะ ขอบคุณล่วงหน้านะคะ