่วยอ่านนะค่ะหนูไม่ไว้เเม่บอกว่าฟัง เราพูดขำยาปเเล้วสุขภาพจิตไม่ดีเสร็จเเม่ก็มาพูดกูๆๆใส่ เราก็ไม่มีสิตพูด เสร็จเเม่ก็คุยกับ
เเฟนเเล้ว พูดดีกว่าตอนคุยกับเราตอนเราไปเรียนต่างประเทศอีก
อยู่กับแฟนเยอะกว่าเราด้วย
เหมือนไม่รักเรา รัก เเฟนมากกว่าเเต่ก่อน บอกเราว่าไปไหนบอกทุกอย่าง ตอนนี้ไม่บอก เเม่ร้องให้ทุกวันเพราะเเฟนเราก็ปลอบ เเม่ก็เอามือเราออกเเล้วไล่เราออกจากห้อง ตอนนี้ เเต่ก็ยังรัก แฟนอยู่ เเถมไม่พูดคำหยาบใส่ แฟน
เเม่เราก็ไม่ได้เอาเงินของ เเฟน แฟน ก็ไม่ใช่พ่อเรา ไม่ได้ให้เงิน สงเสียเรียนอะไรเลย เเม่เเก่เเล้วเเล้วบอกเราว่าอยากมีความรัก เเต่คือ มีอะมีได้ เเต่พอที่บ้านจะไปกินข้าวทุกคนไป เเม่เรา เเอบไปกับเเฟน ทิ้งเราไว้ครเดี่ยว เราก็โดนคนในบ้านด่า ว่าเเม่ไปไหน เเต่เราก็ปกป้อง พอคนอื่นว่าเราเเม่เราก็ด่าเราด้วยพอ เราพูดดีๆกับเเม่ เเม่ ก็ยัง ด่าเราอยู่ เเม่ส่งเราไปเรียน ต่างประเทศ2ปีเเล้ว ปี นี้ เรากลับ มา ไทย เเม่ไม่พูดว่าคิดถึงหรือ มากอดเลย มาว่าเราว่าเราอ้วน เราหน้าตาน่าเกลียดจัง เเล้ว เเทนที่จะถ้ายรูปกับเรา ก็กลายเป็นให้เราถ่ายรูปให้ อีกอย่างคือ เเม่กลับ ดึกได้นะ เเต่ไม่ใช่ ว่าออก 10โมง กลับ อีกวันอะ งงมาก เเล้วคือ เราอายุ12 เอง เเม่เราอะ เเค่2ครั่งที่พาเรากลับ ไปเรียนต่างประเทศเเต่พอครั่งอื่นๆก็ ให้เรากลับเองไปเอง คือ ปมในใจเเต่เด็กคือ เหมือนคนไม่มีพ่อ อะ โดนลอ ก็ไม่ได้บอกเเม่ เพราะ กลัวเเม่เสียใจ เเจ่ครั่งนี้เราทะเลอะกับเเม่ เเม่เราพูดตำยาปด่าเราว่าเธออะไม่มีใครรักคนที่ทำเป็นรักเธออะมันก็เเค่ทำเเบบนันเเละเพราะเขาสรงสาร เเล้วปล่อย เราให้กลับบ้านกับพี่เลี้ยงเอง (หนูพูดได้เเต่นี้ค่ะ กลัว เเม่มาเห็น อาจจะเขี่ยนไทยพืดนะ) หนูควรคิดเเบบไหน ให้รู้สึกดีค่ะคิดถึงเรื่องนี้เเล้วร้องให้ตลอด เเต่ก่อนอยากเรียนเพือเเม่ตอนนี้อยากเรียนเพือที่จะไม่ได้อยู่กับเเม่อะ(อีกอย่างเงินที่ได้ไปเรียนเมืองนอกไม่ใช่เงินเเม่) เราอาจจะเรียนไม่เก่งเเต่ถ้าเเม่มาอยู่กับเราเขาคงรู้อะ ว่า เราเรียน พิเศษวันละ 3ชม เเล้วที่นันมันเรียนหนักมาก เเม่ไม่รู้ด้วยสำว่าเราเรียนอะไรวันไหน เเล้วยำอยู่ได้ว่าทำไหมเรียนไม่เก่งวันนี้ฉันต้องไปจายค่าเทอมเธอละ
เเม่เราทำไหมด่าเราตลอด เหมือนไม่รักะรา
เเฟนเเล้ว พูดดีกว่าตอนคุยกับเราตอนเราไปเรียนต่างประเทศอีก
อยู่กับแฟนเยอะกว่าเราด้วย
เหมือนไม่รักเรา รัก เเฟนมากกว่าเเต่ก่อน บอกเราว่าไปไหนบอกทุกอย่าง ตอนนี้ไม่บอก เเม่ร้องให้ทุกวันเพราะเเฟนเราก็ปลอบ เเม่ก็เอามือเราออกเเล้วไล่เราออกจากห้อง ตอนนี้ เเต่ก็ยังรัก แฟนอยู่ เเถมไม่พูดคำหยาบใส่ แฟน
เเม่เราก็ไม่ได้เอาเงินของ เเฟน แฟน ก็ไม่ใช่พ่อเรา ไม่ได้ให้เงิน สงเสียเรียนอะไรเลย เเม่เเก่เเล้วเเล้วบอกเราว่าอยากมีความรัก เเต่คือ มีอะมีได้ เเต่พอที่บ้านจะไปกินข้าวทุกคนไป เเม่เรา เเอบไปกับเเฟน ทิ้งเราไว้ครเดี่ยว เราก็โดนคนในบ้านด่า ว่าเเม่ไปไหน เเต่เราก็ปกป้อง พอคนอื่นว่าเราเเม่เราก็ด่าเราด้วยพอ เราพูดดีๆกับเเม่ เเม่ ก็ยัง ด่าเราอยู่ เเม่ส่งเราไปเรียน ต่างประเทศ2ปีเเล้ว ปี นี้ เรากลับ มา ไทย เเม่ไม่พูดว่าคิดถึงหรือ มากอดเลย มาว่าเราว่าเราอ้วน เราหน้าตาน่าเกลียดจัง เเล้ว เเทนที่จะถ้ายรูปกับเรา ก็กลายเป็นให้เราถ่ายรูปให้ อีกอย่างคือ เเม่กลับ ดึกได้นะ เเต่ไม่ใช่ ว่าออก 10โมง กลับ อีกวันอะ งงมาก เเล้วคือ เราอายุ12 เอง เเม่เราอะ เเค่2ครั่งที่พาเรากลับ ไปเรียนต่างประเทศเเต่พอครั่งอื่นๆก็ ให้เรากลับเองไปเอง คือ ปมในใจเเต่เด็กคือ เหมือนคนไม่มีพ่อ อะ โดนลอ ก็ไม่ได้บอกเเม่ เพราะ กลัวเเม่เสียใจ เเจ่ครั่งนี้เราทะเลอะกับเเม่ เเม่เราพูดตำยาปด่าเราว่าเธออะไม่มีใครรักคนที่ทำเป็นรักเธออะมันก็เเค่ทำเเบบนันเเละเพราะเขาสรงสาร เเล้วปล่อย เราให้กลับบ้านกับพี่เลี้ยงเอง (หนูพูดได้เเต่นี้ค่ะ กลัว เเม่มาเห็น อาจจะเขี่ยนไทยพืดนะ) หนูควรคิดเเบบไหน ให้รู้สึกดีค่ะคิดถึงเรื่องนี้เเล้วร้องให้ตลอด เเต่ก่อนอยากเรียนเพือเเม่ตอนนี้อยากเรียนเพือที่จะไม่ได้อยู่กับเเม่อะ(อีกอย่างเงินที่ได้ไปเรียนเมืองนอกไม่ใช่เงินเเม่) เราอาจจะเรียนไม่เก่งเเต่ถ้าเเม่มาอยู่กับเราเขาคงรู้อะ ว่า เราเรียน พิเศษวันละ 3ชม เเล้วที่นันมันเรียนหนักมาก เเม่ไม่รู้ด้วยสำว่าเราเรียนอะไรวันไหน เเล้วยำอยู่ได้ว่าทำไหมเรียนไม่เก่งวันนี้ฉันต้องไปจายค่าเทอมเธอละ