เมื่อเรากลัวว่าเพื่อนจะเข้ามาทำให้ความรู้สึกเป็นส่วนตัวเราหายไปแต่เราก็อยากมีเพื่อน

เรารักเพื่อนน่ะ แต่เราไม่ค่อยมีเวลาไปอยู่กับเพื่อน เพราะเราชอบหมกตัวอยู่คนเดียว แต่พออยุ่กับเพื่อนมันก็ดี แต่เราจะไม่มีสติเลย ขาดสติ ไม่อยากเป็นอย่างนั้นเลย แบบว่ามีความสุขเกินไปอะ เพื่อนชวนไปไหนไป จนไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง ตอนอยู่กับเพื่อนน่ะ ตอนเรียนก็ช่วยอะไรเพื่อนไม่ค่อยได้ แต่ปกติที่เราอยุ่คนเดียวมาตอนสอบ เราทำได้ดีน่ะ หรือตอนเราทำงานอะไรอยู่เงียบๆคนเดียว เราเลย พยายามแยกตัวออกมาอยู่คนเดียวเพื่อให้ตัวเองมีสติ สามารถเป็นประโยชน์่ช่วยเพื่อนได้บ้าง หรือเราควรก้าวเดินไปพร้อมเพื่อนดี เรากลัวตัดสินใจผิด