คือเราอายุ 16 เราก็เหมือนวัยรุ่นทั่วไปนี่เเหละค่ะ เเต่เเม่ของเราไม่เหมือนเเม่คนทั่วไปอะ เเม่คนอื่นจะหาอะไรที่ทำให้ลูกตัวเองดูดีเสมอ เเต่เเม่เรานี่ไม่เคยซื้ออะไรให้เลย จะขอตังค์ออกไปซื้อเองยังไม่ให้เลยค่ะ เหมือนไม่สนใจอะไรเเล้ว ทุกครั้งที่พูดกับเเม่ตัวเอง เราจะหงุดหงิดมากๆ ได้เเต่คิดในใจ ทำไมถึงไม่เหมือนเเม่คนอื่น มันน้อยใจที่เราไม่มีเหมือนคนอื่น ที่เเม่ไม่เข้าใจในสิ่งที่เราต้องการ ได้เเค่ภาวนาว่าวันนึงเราจะมีเหมือนคนอื่น ต้องทำยังไงถึงจะต้องหยุดอคติกับเเม่ตัวเองอะคะ คิดเเล้วจะร้องไห้ตลอดเลย