สวัสดีค่ะ เรามีอาการแปลกๆมาหลายเดือนแล้ว ซึ่งรู้ตัวเองมาตลอด อาการนี้เริ่มตั้งแต่ แม่เรามีปัญหาทางการเงินอย่างรุนแรง จากคนที่พอมีพอใช้กลายมาเป็นหนี้สิน ช่วงแรกๆเราไม่ค่อยเป็นมากขนาดนี้ค่ะ เพราะเรายังมีแม่ เราสนิทกับแม่มากๆ จนมากถึงวันที่เราใกล้เรียนจบมัธยม แมบอกกับเราว่าแม่ส่งไม่ไหว เราใจสลายเลยค่ะ บอกก่อนเราเป็นคนค่อนข้างชอบเรียนรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง พอเราได้ยินแม่พูดแบบนี้เราก็บอกแม่ไปว่า"ไม่เป็นไรพักสักปีก็ดี" พอแม่ได้ยินเราพูดแบบนี้จากสีหน้ารู้สึกผิดก็เปลี่ยนเป็นหน้ายิ้ม เรารู้สึกสบายใจที่ได้พูดแบบนี้ให้แม่ไม่รู้สึกผิด แต่พอกลับเข้าห้องเราก็เศร้ามากแบบไม่เคยเป็นมาก่อนเราไม่อยากไปเรียนไม่อยากเรียนไม่อยากเจอใครจนเราหมดสิทธิ์สอบไปหลายวิชา เพราะเรารู้สึกแย่มากก่อนหน้าที่แม่จะบอกเราว่าส่งเราไม่ไหว เราเก็บเงินจ่ายค่าสอบเองหมดแล้ว พอใกล้ถึงวันสอบเราไม่มีค่ารถค่าที่พักค่ากินใดๆทั้งสิ้นจนทำให้เราไม่ได้ไปสอบ เราโทรหาพ่อ (พ่อกับแม่แยกทางกัน) แต่พ่อไม่ช่วยอะไรเราเลย เลยทำให้เรามีการแปลกหนักขึ้น เช่น นอนไม่หลับ นอนเช้าจนชิน น้ำหนักลดเร็วมากและขึ้นเร็วมาก รู้สึกไร้ตัวตนมากๆเวลาอยู่คนเดียวเราจะเศร้ามากกว่าเดิมและไม่อยากมีชิวิตต่อ ก่อนนอนเกือบทุกวนจะคิดเรื่องฆ่าตัวตายเสมอ วันไหนที่เราคิดมากเราจะร้องให้และถ้าเราร้องให้หนักเราจะเอาเล็บจิกแขนตัวเองพอหยุดร้องให้ก็พึ่งเห็นเพราะบางที่เราทำไม่รู้ตัว เราเคยอ่านมาบ้างว่าอาการบางอาการเป็นอาการของโรคซึมเศร้าแต่แฟนเราบอกว่าเราคิดไปเอง เราจบมาปีนึงแล้วแต่เรายังแก้ผลการเรียนไม่หมด เพราะเราไม่อยากออกไปเจอใคร  และเราก็ไม่อยากไปหาหมอ เรากลัว กลัวว่าเราจะเป็นเหมือนคนบ้า กลัวคนไม่อยากยุ่งด้วย เรารู้สึกว่าตัวเองเป็นจุดเล็กๆบนโลกมากๆเลยตอนนี้ แล้วถ้าเราเป็นพอจะมีทางไหนบ้างที่เราจะคุยกับหมอโดยไม่ต้องโรงพยาบาลจิตเวช