ย้อนเวลาไปเมื่อ10กว่าปีก่อน ผมก็เป็นเด็กผู้ชายคนนึงที่สนใจผู้หญิงและก็รู้สึกกลัวในเพศที่3ด้วยซ้ำ..จนผม19ผมเข้าเรียนมหาลัยและต้องมาพักหอกับเพื่อนในคณะที่พึ่งรู้จักกัน เราก็ใช้ชีวิตเรียนเล่นเที่ยวด้วยกันจนขึ้นปี2นับว่าสนิทกันมากกกเลยก็ว่าได้..ในความสนิทเนี่ยเราก็มักจะทำอะไรที่มันพิเรนส์ๆแก้ผ้าอาบน้ำด้วยกัน.มีกอดมีหอมแบบกวนๆกันไปโดยที่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะคิดว่ามันก็คงแหย่ๆเล่นๆกันเป็นปกติ  จนวันนึงหลังจากขึ้นปี2มาเดือนกว่าๆเพื่อนในคณะก็เปิดตัวว่าคบกัน            (ชายกับชาย)คอเป็นรอยมาเรียนทุกวัน มีวันนึงเราก็พูดถึงเพื่อนคู่นี้แหละแน่นอนว่ามันต้องเป็นเรื่อง18+แน่นอน.แล้วเพื่อนผมมันก็พูดขึ้นมาว่าอยากลองว่ะความรู้สึกจะเหมือนเอาผู้หญิงหรือแตกต่างออกไป...ผมเลยบอกว่าอยากลองก็ไปหาพวกเจ๊ๆปี4นู่น.มันก็บอกว่าลองกับนี่แหละจะได้รู้ไปพร้อมกันขี้เกียจอธิบายตอนมาถามว่ารู้สึกยังไง แล้วมันก็มาคลอเคลียจนผมเริ่มจะคล้อยตามและยอมรับว่าผมก็อยากลอง..และเราก็มีอะไรกันคำพูดแรกหลังจากจบการทดลองของเราคือรุ้สึกดีว่ะแบบนี้ต้องมีครั้ง2ครั้ง3และต่อกันยาวๆ และสำหรับผมก็ยอมรับว่ามันรู้สึกดี  หลังจากวันนั้นเราก็มีอะไรกันเรื่อยมาและมันก็เริ่มเทคแคร์ผมมากขึ้น.มีหยอด.มีหวานมี  งอลมีง้อ.ซึ่งมันต่างจากเพื่อนทั่วไปแน่นอนในความรู้สึกผม เราก็ใช้ชีวิตกันมาแบบนี้เรื่อยๆจนผมรู้สึกว่าผมรักมันผมไม่สนใจผู้หญิงเลยตลอด3ปีและก็กล้า   ยอมรับกับตัวเองเลยว่าเราเป็นเกย์..ผมไม่รู้เลยว่าความรู้สึกผมเปลี่ยนไปตอนไหน,.จนเราขึ้นปี4วันนึงมีสาวโทรมาผมเป็นคนรับสายผู้หญิงคนนั้นบอกบอกว่าเขาเป็นแฟนกันความรู้สึกตอนนั้นเหมือนมีก้อนอะไรมาจุกอยู่ที่อกซาไปทั้งตัว. และผมก็ถามมันว่าถ้าคนนั้นเป็นแฟนแล้วเราเป็นอะไรกัน คำตอบที่ผมได้ยิ่งจุกเข้าไปอีก..เป็นเพื่อนรักกูไงอยากเป็นอะไรล่ะกูไม่ใช่เกย์กูแค่อยากลอง หลังจากวันนั้นเราก็ยังมีอะไรกันเหมือนเดิม มันพาผู้หญิงคนนั้นไปเที่ยวไปค้างด้วยกันแต่มันก็ยังกลับมาหอมาง้อผมมามีอะไรกันเหมือนเดิม ผมเจ็บผมหึงผมโวยวายกับมันนะแต่ไม่เคยคิดจะไปอาละวาดผู้หญิงเลยเพราะผมก็เป็นผู้ชายและผมก็ไม่อยากประจานตัวเองไม่อยากเปิดเผยความสัมพันธุระหว่างเรา...จนถึงวันเรียนจบผมอยากที่จะเดินออกห่างจากความสัมพันธุ์นี้.ผมมาหางานทำโดยไม่ได้บอกมันว่าไปที่ไหนแต่มันก็ตามจนเจอ.พอมีงานทำเราอยู่คนละจังหวัดมันก็ยังลางานมาหาเพื่อมามีอะไรกันทั้งที่มันก็ยังคบอยู่กับคนนั้น จากวันที่เรียนจบจนมีงานทำจนถึงวันที่มันจะแต่งงานเอาการ์ดงานแต่งมาแจกเราก็ยังมีอะไรกัน.วันนั้นผมถามมันเป็นครั้งสุดท้ายว่าระหว่างเราคืออะไรไม่แต่งงานได้ไหม คำตอบที่ผมได้ก็ยังเป็นคำตอบเดิมคือเป็นเพื่อนรักกูไงกูไม่ใช่เกย์....วันนั้นผมขอจบความสัมพันธุ์เพราะผมสงสารเจ้าสาวสงสารตัวเล็กที่กำลังจะเกิดมาผมเลวมาพอแล้ว
...จากวันแต่งงานจนถึงวันนี้ก็3ปีกว่าเขาก็ยังรักกันดีแต่คำถามที่ผมคาใจมาเกือบ10ปีคือ
..ไม่ใช่เกย์แต่มีอะไรกับผู้ชายมาเกือบ5ปีเพราะอยากลองมันมีจริงหรือ