วันหนึ่งเผอิญได้เจอน้องผู้ชายที่รู้จักเค้าพาลูกมารักษาตัวที่โรงพยาบาล "พนัสนิคม" จังหวัดชลบุรี  แล้วเค้าเอาตัวยามาถามผมถึงวิธีการกินและใช้ ซึ่งเค้าอ่านไม่ออกและเจ้าหน้าที่อธิบายไม่ชัดเจนพอ ทางผมเลยพาไปหาเจ้าหน้าที่ห้องยาซึ่งทำงานอยู่ตึกอุบัติเหตุ เป็นผู้ชายใส่แว่น  น้องเค้าก็ถามหาความช่วยเหลือและให้อธิบายให้ฟังอีกครั้ง    

คือก่อนหน้านี้แฟนเค้าได้มารับยาและฟังคำอธิบายของเจ้าหน้าที่แล้ว  แต่ด้วยความที่เค้าฟังภาษาไทยไม่ค่อยจะโอเคและอ่านภาษาไทยไม่ค่อยออกและด้วยความที่เป็นคนที่ไม่กล้าพูดสักเท่าไหร่  ก็ได้แค่ตอบว่า "ค่ะๆ " แล้วก็รับยาไป แต่ก็ไปแบบ "งง"  

พอเค้ารับยาไปแล้วก็ยังคง "งงๆ" อยู่  พอเจอผมเลยให้ช่วยดู  ซึ่งผมก็อ่านวิธีกาที่แนบมาด้วยกับยา  ไม่ชัดเจนเลย เลยพาน้องไปถามเจ้าหน้าที่อีกคร้ง 

พอไปถึงผมก็ยิ้มให้เค้านะแล้วก็พูดว่า "รบกวนสอบถามหน่อยได้ไหมครบั" เค้าก็หันมามองแล้วก็ถามว่าสอบถามอะไร 
น้องคนรู้จักก็ถามวิธีการใช้ยาอีกคร้ง  เค่าก็พูดด้วยเสียงที่ดูไม่โอเคและดูจะรำคาญ ๆ "เมื่อสักครู่ผมอธิบายไม่ได้ฟังหรือครับ" 
ถ้าเค้าจะพูดจาดี ๆ หรือแค่อธิบายใฟ้ฟังอีกครั้งก็จบแล้ว  ไม่ยากกกก เลย  และพนักงานคนอื่น ๆ ก็หันมามองมาที่ผมและน้องคนนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะมองมาทำไมเหมือนกัน สงสัยจะอยากรู่ว่าเกิดอะไรขึ้น ???? 

แล้วก็เคยเจอพนักงาน ผญ.จูงแกมกระชากคนป่วยโรควัณโรค  จากภายในอาคารออกมานั่งด้าหน้า ลืมถ่ายคลิปไว้จะได้เห็นชัดเจน !!!!

แล้วก็เคยนั่งรอหมอได้ยินจนท.พูดนินทาคนไข้   คือ....มันคืออะไรวะ

ผมว่าคงจะแก้ไขยากละนะ ร้องเรียนไปก็เท่านั้น ไม่ได้มีอะไรปรับปรุง

น่าจะเป็นตัวที่บุคคลมากว่า ที่บังเอิญมาสิงสู่อยู่ใน รพ.พนัสนิคม จริงๆ  การยิ้มแย้มและพูดจาดี ๆ กับคนอื่นๆ ไม่ยากนะ แต่ไมคิดจะทำมากกว่า

ก็ไม่รู้นะว่าการศึกษาไม่ได้ทำให้คนมีกิริยาที่ดีขึ้นเลยหรือเปล่า  หรือมีแต่ IQ ไมมี EQ

คนป่วยก็จิตใจห่อเหี่ยวแล้วพอมาเจอจนท.รพ. แย่ๆ  อีก คงจะอยากตายมากกว่าเดิมนะ เพราะมีคนแบบนี้อยู่บนโลก!!!! 
จริงๆ  รพ.พนัสนคิม น่าจะมีการคัดกรองพนักงานมากกว่านี้นะ จะได้ดูดีมากกวา่นี้ เหมือนเหลือบไรที่แฝงตัวอยู่ในคนดี ๆ