เคยมั้ยไม่อยากเข้าบ้านเพราะจุดประสงค์นึง

คือเราเป็นคนที่ครอบครัวมีปัญหาเรื่องอะไรไม่รู้นะอันนี้ไม่รู้จริงๆ แต่เราจะโดนด่าตลอดโดนว่าตลอด เราไม่รู้ว่าเพราะอิจฉาหรืออะไร อยู่ข้างนอกเราโครตจะมีความสุขแต่พอกลับบ้านมาเราก็จะไม่ค่อยมีความสุขอยากร้องไห้ตลอดเวลาเลย  แล้วเวลาเราออกข้างนอกเขาก็จะพูดประมาณว่า "เวลาออกไปเที่ยวนิ่ไปอย่างไวยิ้มแฉ่งเลย" ประมาณนี้ คือเราอยากให้คนในบ้านรู้ว่าบางทีก็เกิดจากพวกเขาเราจึงมีพฤติกรรมอย่างนี้ พวกเขาไม่เคยเข้าใจเราเลย ไม่เคยที่จะพูดดีด้วย คือพูดดีได้ไม่ถึง2นาทีงี้ เราเลยไม่ค่อยยิ้มหรือคุยกับพวกเขาแล้วพวกเขาก็ชอบด่าแบบ ทีเวลาไปเที่ยวนิ่ยิ้มหน้าบานเลย ที่อยู่ข้างนอกนี้มีความสุขจังเนอะ เราไม่โครตอยากจะรู้ว่าเขาต้องการอะไร เราไม่คิดฆ่าตัวตายก็ดีแค่ไหนแล้ว แต่อยากให้เขารู้สึกผิดบ้างหรือรับความจริงที่เขาเป็นคนที่ทำให้เราเป็นอย่างนี้  อยากชูนิ้วกลางให้ชีวิต ๆนี้มากเลย เราไป รร พอกลับมาบ้านต้องหยุดยิ้มทันทีแม้เสียงหัวเราะแทบไม่มี