สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรา ที่จะมาเล่าประสบการณ์จริงที่เจอกับตัวเอง ที่อาการเจ็บสุดๆ อาจจะยาวสักหน่อยนะคะ ลองอ่านๆดูค่ะ เริ่มเลยนะคะ
****** เราอายุ 24 ค่ะ ชื่อ เจน (นามสมมติ) คบทอมมมา 12 ปีแล้วค่ะ แต่เปลี่ยนแฟนบ่อย อาจจะนิสัยไม่คลิกกัน อาจจะยังเด็ก หรือปัจจัยอะไรหลายๆอย่างด้วย ทำให้เราเปลี่ยนแฟนบ่อย อีกอย่าง เราหน้าตาไม่ดีค่ะ (เมื่อก่อน 3กว่า ที่แล้ว ) เราเลยใช้วิธีใจแลลกใจมาตลอด หวังว่าจะจะกับความรักที่ให้ใจแลกกัน แต่เปล่าค่ะ ทุกคนมองเราแค่ผู้หญิงธรมดาๆ ที่ต่อให้ใช้คววามดี ก็ไม่เคยได้ใจใครเลย โดนหลอก โดนนอก สาระพัดค่ะ ยอมรับว่าอายุแค่นี้ เจ็บมามากเหมือนกัน เราเป็นคนที่จริงจังกับความรักสุดๆ ทุ่มสุดเลยทีเดียว แต่ก็เหมือนฟ้ากลั่นแกล้งค่ะ ไม่เคยเจอรักที่จริงใจสักคน แต่เราไม่เคยยอมแพ้นะคะ พยายามอยู่แบบนี้หลายครั้ง จนแม่ของเราไม่อยากให้คบทอมแล้ว อยากให้เรามีครอบครัว เพราะวว่าจะเรียนร็ใจกัน กว่าจะคบกัน กว่าจะแต่งงาน อายุก้อ ประมาน 30 ได้ (แม่อยากให้มีลูกก่อนอายุ 30 เพราะ แม่เคยเจอคนที่มีลูกตอน30+ ลูกไม่ปกติ แม่เลยอยากให้เรามีลูกก่อน 30 ค่ะ ) แม่เราพยายามหาผู้ชายให้เราคุย ที่เขาฐานะมั่นคง ไม่ให้เราลำบาก ใช่ค่ะ มีค่ะ ผู้ชายแบบนี้ เราได้เจอกับผู้ชายคนนึง บ้านมีฐานะ แต่ใช้ชีวิตธรรมดา คนแถวนั้นอิจฉากันททั้งนั้น บอกว่าเราวาสนาดี ผู้ชายหน้าตาดี มีเงิน มีที่ดิน มีทุกอย่าง ที่ไม่ทำให้เราลำบากค่ะ เขาให้เราได้ทุกอย่าง ไม่ว่าเาจะเอ่ยปากขออะไร เขาดีกับเรามาก เราพยายามเปิดใจ ลองคุยกับผู้ชายคนนี้ แต่ทุกๆวัน เรากลับไม่เคยรู้สึกอะไรเลย เราเคยบอกเขาว่าเราไม่ได้รักเขา แค่รุ้สึกดีที่เขาตามใจเรา ทำดีกับเรา ยอมรับว่าทำร้ายจิตใจเขา แต่เราก้อไม่อยากให้ทุกอย่างมันฝืนไปมากกว่านี้ เขาก้อไม่ว่าอะไรเราสักคำนะคะ จนถึงวันที่เราบอกทุกอย่าง เขาก้อยังดีกับเรา เรารุ้สึกผิดค่ะ เลยไม่ได้ติดต่อเขาอีกเลย
****** จนเราเริ่มศัยกรรมเปลี่ยนแปลงตัวเอง เราเชื่อว่าหน้าตา จะทำให้เราเจอเรื่องดีๆ ทอมที่รักเราจริงๆสักคน .. การเปลี่ยนเเปลงของเราครั้งนี้ยอมรับว่าเกินคาดค่ะ ทุกอย่างดีขึ้น หน้าที่การงาน ความรักด้วย (มั้ง) แต่ก้อมีคนเข้าหามากขึ้นจากเมื่อก่อนนะคะ เราเจอกับทอมคนนึงในเฟสบุ๊คค่ะ เราเปนคนแอดไป เขาก้อเริ่มแซวเราก่อน จนได้ทักข้อความหากัน คุยกันได้ 1 อาทิตย์ เราก้อเลยนัดเจอกัน ทุกอย่างเปนไปตามปกติค่ะ เราเชื่อใจ ที่เขาบอกไม่มีแฟน เราไม่ได้คาดคั้นอะไรมากมาย จนเราไปส่องเฟสเขาแบบจริงจังอีกครั้ง ใช่ค่ะ เราเห็นเฟสคนนึง ซึ่งแท็กหากัน เราเลยถาม วึ่งคำตอบที่ได้คือพี่น้อง เราก้อโอเคร พี่น้อง เพราะเราไม่อยากจับผิด หลังจากนั้น เกือบ1 อาทิตย์เราตัดสินใจอยู่ด้วยกัน เชื่อมั้ยคะ เหมือนก้าวไปอยู่อีกโลก เราได้เห็นอะไรมากมายเกี่ยวกับตัวเขา ซึ่งยอมรับว่าพลาดที่ใจร้อนรีบตัดสินใจอะไรเร็วเกินไป ความจริงที่รู้คือ เขามีแฟนอยู่แล้ว เราจับโทรศัพท์เขาไม่ได้ ของที่เป็นกล่องอยู้ใต้โต้ะ เราไม่สามารถเปิดดูได้ เพราะเขาสั่งห้ามบอกว่า อย่ายุ่งกับกล่องนั้น มันทำให้เราอยากรู้ว่าสิ่งๆนั้นที่อยู่ในกล่องคืออะไร ทำไมต้องจริงจังมากขนาดนั้น ตอนนั้นเราก้อยังไม่ได้ทำงานค่ะ รองงานอยู่ ไอ้ความที่เราก้ออยากรุ้ เราเลยเปิดกล่องนั้นดูตอนที่เขาไปทำงาน ยอมรับว่าอึ้งมากค่ะ มันเปนช่อดอกไม้ ข้อความต่างๆ รูป จากแฟนของเขา เห็นทุกๆอย่าง พอเขาเลิกงานเราเลยตัดสินใจถามว่าคืออะไร เขาเริ่มเปิดใจคุยกับเราเรื่องนี้มากขึ้น เขายอมรับว่ามีแฟนอยู่แล้ว แอบคุยกัน เวลาที่เขาไปทำงาน เราเลยถามว่าแล้วเขารุ้มั้ยว่าเจนมายุด้วย เขายอมรับกับเราว่า เขาบอกกับแฟนเขาว่า เพื่อนมาอยู่ด้วย เราอึ้งเลยค่ะ เขาทำแบบนี้เพราะอะไร ใช่ มันคือความเห็นแก่ตัว เราเลยบอกเขาให้เคลียร์ทุกอย่างภายใน 1 เดือน เขาก้อตกลงค่ะ เราเริ่มไม่สนิทใจกับการกระทำ กับคำพุดของเขา เราทะเลาะกันทุกวัน จนเจนได้งานทำ เวลาทำงาน ก้อทำปกตินะคะ แต่เวลาเลิกงาน แทบไม่อยากกลับห้องเลยค่ะ เจอกัน เห็นหน้ากัน เรื่องนั้นมันก้อขึ้นมาในหัวทันที เจนร้องไห้ทุกวัน จนใกล้วันครบรอบ ของเรา เจนตัดสินใจ ทำอะไรบางอย่าง ซึ้งเจนคิดว่า ถ้าทำสิ่งๆนี้ให้แล้วจะตัดสินใจถามเขา แล้ววันครบรอบก้อมาถึงค่ะ เราเซอร์ไพส์เขา เขาก้อดีใจมากค่ะ เพราะเขาบอกไม่เคยมีใครเคยทำให้เขาแบบนี้ เราเลยยิงคำถามที่ตั้งใจจะถามเขาวันนี้ คือ " จะเลือกใคร เจนหรือคนนั้น ถ้าเลือกเจน ต้องเลือกยุ่งกับคนนั้น แต่ถ้าเลือกคนนั้น เจนจะเลือกเดินออกไปเอง " เขาเงียบค่ะ ประมานเกือบ 10 วิ ได้ แล้วเขาก้อจับมือเรา พุดว่า เลือกเรา เราก้อเลยพุดว่า ถ้าเลือกแล้ว ต้องเลิกยุ่งกับคนนั้นนะ (จริงๆในใจตอนนั้นถ้าเขาไม่เลือกเรา เราคิดไม่ออกเหมือนกันว่าจะทำไง จะไปอยู่ที่ไหน ) จากนั้นเขาก้อทำตัวดีมาตลอดค่ะ ดีจนผิดคนละคนเลยก้อว่าได้ จากที่เราทะเลาะกันบ่อยๆ ก้อเริ่มแสดงความรักใส่กันมากขึ้น มันดีมาก ดีมากๆ จนเเฟนเรามีปัญหาที่ทำงาน เขาเลยตัดสินใจจะกลับบ้าน เราเองก้อตกใจมากค่ะ เขาบอกให้เราทำงานอยู่ที่นี่ ซึ่งเราไม่โอเคร เพราะเป็นคนที่ติดแฟนมาก เราเลยยอมลาออกด้วย ตอนนั้นเราร้องไห้หนักมาก หนักจนหน้าแดงมาก จากนั้นเราเริ่มคิดว่าจะเอาไงต่อไป พอดีเขามีพี่ที่รุ้จัก อยู่ จ หนึ่งเราเลยไปทำงานที่นั่น เรา2คนทำได้ 1 เดือนต้องออก เพราะคนที่นั้น ปั่นกันมาก เราไม่ไหว โดนกล่าวหา โดนใส่ไฟแหลก เราเลยคิด ว่าจะกลับไปตั้งหลังที่บ้าน พักสมอง แล้วค่อยคิดหาทางกันใหม่ เรากลับมาอยู่ที่บ้านประมาน 2 เดือนกว่า แล้วใน 2เดือนกว่า แฟนเจนต้องกลับบ้าน 1 เดือนกว่า เราห่างกัน แต่คุยกันทุกวัน จนแฟนเจนกลับมาที่บ้านเราอีกครั้ง เราตัดสินใจ ไปทำงานที่ชลบุรี เราคิดว่าที่นั่นงานเยอะ คงหาไม่ยากแน่ๆ แล้ววันที่เดินทางก้อมาถึ
ยอมรับว่าช่วงแรกๆที่ หางาน ทำงาน ลำบากมากกกกกกกก เรามีผ้าห่มมาผืนเดียว ใช้ปูนอน ใช้กระเป๋ารองหัว ใช้ผ้าขนหนูอาบน้ำห่ม ลำบากแบบสาหัสเลยทีเดียว แต่ก้ออย่างว่า รสชาติของชีวิต แต่เราก้อผ่านมาด้วยกันได้ เริ่มมีอะไรๆ ด้วยกันมากขึ้น ตู้ เตียง รถมอไซ ขยับขยายมากขึ้น จนเวลาผ่านไป เริ่มมีการระแคะระคายเรื่อง ผู้หญิง เราก้อทะเลาะกันบ้าง ปล่อยผ่านบ้าง เปนแบบนี้หลายครั้ง จนวังนุงเราทำงงานอยู่ ก้อคุยกันในแชทปกติ เขาบอกว่าเขาอยู่ข้างนอกนะ เขาลางานตั้งแต่บ่าย 3 เหตุผลเพราะทะเลาะกับเจ้าของร้าน เลยลาออกมา เราก้อโอเคร ไม่ได้ว่าไร แต่เขาก้อยังดูมีพิรุจแปลกเราก้อไม่ได้อะไร คงคิดอะไรมากไป เลยปล่อยผ่าน ผ่านมาเกือบ 20 วันนับจากวันที่เขาลางาน เราดูโทรศัพท์เขา เปิดดูทุกอย่าง เฟส ไลน์ รายการโทร.เข้า-ออก แล้วรูปภาพ จนเราเอะใจอยู่ 2 รูป เราซูมแล้วซูมอีก ไม่มีใครอยู่ในภาพหรอกค่ะ แต่!!!!!! รูปนี้เราไม่ได้ถ่าย สถานที่ไม่คุ้น แล้วเราก้อมั่นใจว่า เราไม่เคยไป รูปมันมีทที่มาแปลกๆ เราเลยกดดูราายละเอียดของรูป ข้อมูลรูปขึ้นมาว่า มาจากไลน์ วันที่ ที่เขาบอกลางาน บ่าย3 เราก้อเลยเอะใจมากขึ้น ภาวนาอย่าให้เป็นในสิ่งที่เรารุ้สึก สิ่งที่เราคิด เราไล่หาไลน์ต้นฉบับบที่ส่ง 2 รูปนี้มา เราหาไม่เจอ เรามั่นใจแน่ๆว่า ต้องลบไปแล้ว เราเลยหาจากการแชทกันในวันนั้นที่เขาลางาน เกือบ 20 วัน เราไล่ย้อนเเชทแบบเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แต่ความที่อยากรุ้ เราก้อเลื่อนไปเรื่อยๆ จนเจอ วันนั้นมีอีกสิ่งนึงที่เขาบอกเราคือ เขาไม่ได้ลางานตอนบ่าย 3 ความจริงคือเขาลางานทั้งวัน สิ่งทมที่เราสงสัยคือ ลาทำไมทั้งวัน เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่บอกเรา เป็นไปไม่ได้ที่จะใช้เหตุผลว่าทะเลาะกับเจ้าของร้าน เพราะคือนนั้นของอีกวัน ไม่มีท่าทีอะไรเลย เราเลยแคปทุกอย่าง ที่มัดตัวเขา แล้วเราก้อส่งไปถามเขาว่า รูปนี้ใครถ่ายให้ เขายอมรับค่ะ ว่า เอย (นามสมมติ)เป้นคนถ่ายให้ เราอึ้งค่ะ สตั้นมากกกก ตอนนั้น สิ่งที่เรารู้สึกมันคือเรื่องจริง ของยอมรับว่าไปนัดเจอกัน ไปร้านนมปั่นด้วยกัน เขาแก้ตัวกับเราสาระพัด แต่เราก้อไม่ไ้เชื่อทุกอย่าง เราท ะเลาะกันหนัก เราถามคำนึงว่า " ทำแบบนี้กับเราได้ยังไง " จนเราเอ่ยปากบอกเลิกเขา ให้เขาทิ้งเราไป แต่จะไปบอกกับคนอื่นก้อได้ว่าเราเป้นคนทิ้งเขา เป็นคนมีคนอื่นเอง เราเสียใจมาก แต่เขาขอโอกาสแก้ตัว เขาจะไม่ทำแบบนี้อีก เราคิดว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่จะเป็นแบบนี้ มันมีหลายครั้งมากๆ ที่เราจับได้เรื่องผู้หญิง แต่ก้อยังให้โอกาส เพราะรัก เพราะเราผ่านอะไรๆมาด้วยกันเยอะแยะมากมาย อะไรที่ให้อภัยกันได้ เรายอมได้ทุกอย่าง เราแค่ไม่อยากเริ่มใหม่มันเหนื่อย บางคนอาจจะดูว่าเราโง่ แต่ถ้าไม่เป็นเราคงไม่เข้าใจ กับรักครั้งนี้ ที่เรายื้อมันเอาไว้ เรา2คนกลับมมาใช้ชีวิตปกติ แต่มันความรู้สึกมันน้อยลง เราเริ่มเฉยๆกับแฟน แต่เราไม่ได้มีคนอื่นนะ แต่มันเฉยจริงๆ สิ่งที่เขาทำกับเรามาตลอดทำให้เราเริ่มอยากอยู่คนเดียว เราเหนื่อยมาก จนวันนึงเราทะเลาะกัน เราเลยเอ่ยปากพูดว่า เราขอให้ต่างคนต่างอยู่ พอแค่นี้ดีกว่า เมื่อไปด้วยกันไม่รอด เราพยายามออกห่าง เขาก้อรั้งเรา ขอให้เราอยู่ เขาทำใจยังไม่ได้ มันเร็วเกินไป แต่เราก้อยืนยันที่จะไป เราจะย้ายของออกเองให้เขาอยู่ที่นี่ เขาบอกว่าเขายอมที่จะเห็นเราคุยกับคนอื่น ขอแค่เรายังอยู่กับเขา เราก้อถามเขาว่าเพื่ออะไร มันไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก ต่างคนต่างอยู่ดีแล้ว เราทำงานจนถึงวันหยุด เราย้ายของออกมา แต่ก้อจะเหลืออยู่แค่บางอย่าง เราก้อกลับไปเอาบ้างส่วนที่เหลือ ตัดสินใจ ยังไงก้อต้องอยู่ให้ได้ ถึงจะยังรู้สึก เพราะเราเหนื่อยมามากแล้ว ทุกอย่างดำเนินไป 1 เดือน ที่เรานอนไม่หลับ เพราะชินกับการมีคนนอนอยู่ข้างๆเกือบ 3 ปี เปิดไฟ เปิดโทรทัศน์ทุกคืน มันรุ้สึกแย่มากๆ แต่เราก้อผ่านมาได้ แต่เราจะบอกว่าก่อนที่จะออกมาประมาน 3 วัน เราคุยกับคนนึง เหตุผลที่คุยคือ ตอนนั้น ยอมรับว่ามีแอบคิดว่าจะไม่เลิก แต่กลับมาคิดดูอีกที มันไม่มีทางเหมือนเดิมจริงๆ เลยตัดสินใจคุยกับคนเพื่อที่จะ มูฟออน จากคนนี้ให้ได้ แล้วก้อทำได้จริง หัวข้อที่เราตั้ง เกี่ยวกับคนนี้เลยค่ะ ที่เราคุย แต่ เอาไว้จะมาเล่า EP.2 ต่อนะคะ แล้วเจอกันค่ะ ..
ตัวเลือก ที่เขาไม่เลือก EP.1
****** เราอายุ 24 ค่ะ ชื่อ เจน (นามสมมติ) คบทอมมมา 12 ปีแล้วค่ะ แต่เปลี่ยนแฟนบ่อย อาจจะนิสัยไม่คลิกกัน อาจจะยังเด็ก หรือปัจจัยอะไรหลายๆอย่างด้วย ทำให้เราเปลี่ยนแฟนบ่อย อีกอย่าง เราหน้าตาไม่ดีค่ะ (เมื่อก่อน 3กว่า ที่แล้ว ) เราเลยใช้วิธีใจแลลกใจมาตลอด หวังว่าจะจะกับความรักที่ให้ใจแลกกัน แต่เปล่าค่ะ ทุกคนมองเราแค่ผู้หญิงธรมดาๆ ที่ต่อให้ใช้คววามดี ก็ไม่เคยได้ใจใครเลย โดนหลอก โดนนอก สาระพัดค่ะ ยอมรับว่าอายุแค่นี้ เจ็บมามากเหมือนกัน เราเป็นคนที่จริงจังกับความรักสุดๆ ทุ่มสุดเลยทีเดียว แต่ก็เหมือนฟ้ากลั่นแกล้งค่ะ ไม่เคยเจอรักที่จริงใจสักคน แต่เราไม่เคยยอมแพ้นะคะ พยายามอยู่แบบนี้หลายครั้ง จนแม่ของเราไม่อยากให้คบทอมแล้ว อยากให้เรามีครอบครัว เพราะวว่าจะเรียนร็ใจกัน กว่าจะคบกัน กว่าจะแต่งงาน อายุก้อ ประมาน 30 ได้ (แม่อยากให้มีลูกก่อนอายุ 30 เพราะ แม่เคยเจอคนที่มีลูกตอน30+ ลูกไม่ปกติ แม่เลยอยากให้เรามีลูกก่อน 30 ค่ะ ) แม่เราพยายามหาผู้ชายให้เราคุย ที่เขาฐานะมั่นคง ไม่ให้เราลำบาก ใช่ค่ะ มีค่ะ ผู้ชายแบบนี้ เราได้เจอกับผู้ชายคนนึง บ้านมีฐานะ แต่ใช้ชีวิตธรรมดา คนแถวนั้นอิจฉากันททั้งนั้น บอกว่าเราวาสนาดี ผู้ชายหน้าตาดี มีเงิน มีที่ดิน มีทุกอย่าง ที่ไม่ทำให้เราลำบากค่ะ เขาให้เราได้ทุกอย่าง ไม่ว่าเาจะเอ่ยปากขออะไร เขาดีกับเรามาก เราพยายามเปิดใจ ลองคุยกับผู้ชายคนนี้ แต่ทุกๆวัน เรากลับไม่เคยรู้สึกอะไรเลย เราเคยบอกเขาว่าเราไม่ได้รักเขา แค่รุ้สึกดีที่เขาตามใจเรา ทำดีกับเรา ยอมรับว่าทำร้ายจิตใจเขา แต่เราก้อไม่อยากให้ทุกอย่างมันฝืนไปมากกว่านี้ เขาก้อไม่ว่าอะไรเราสักคำนะคะ จนถึงวันที่เราบอกทุกอย่าง เขาก้อยังดีกับเรา เรารุ้สึกผิดค่ะ เลยไม่ได้ติดต่อเขาอีกเลย
****** จนเราเริ่มศัยกรรมเปลี่ยนแปลงตัวเอง เราเชื่อว่าหน้าตา จะทำให้เราเจอเรื่องดีๆ ทอมที่รักเราจริงๆสักคน .. การเปลี่ยนเเปลงของเราครั้งนี้ยอมรับว่าเกินคาดค่ะ ทุกอย่างดีขึ้น หน้าที่การงาน ความรักด้วย (มั้ง) แต่ก้อมีคนเข้าหามากขึ้นจากเมื่อก่อนนะคะ เราเจอกับทอมคนนึงในเฟสบุ๊คค่ะ เราเปนคนแอดไป เขาก้อเริ่มแซวเราก่อน จนได้ทักข้อความหากัน คุยกันได้ 1 อาทิตย์ เราก้อเลยนัดเจอกัน ทุกอย่างเปนไปตามปกติค่ะ เราเชื่อใจ ที่เขาบอกไม่มีแฟน เราไม่ได้คาดคั้นอะไรมากมาย จนเราไปส่องเฟสเขาแบบจริงจังอีกครั้ง ใช่ค่ะ เราเห็นเฟสคนนึง ซึ่งแท็กหากัน เราเลยถาม วึ่งคำตอบที่ได้คือพี่น้อง เราก้อโอเคร พี่น้อง เพราะเราไม่อยากจับผิด หลังจากนั้น เกือบ1 อาทิตย์เราตัดสินใจอยู่ด้วยกัน เชื่อมั้ยคะ เหมือนก้าวไปอยู่อีกโลก เราได้เห็นอะไรมากมายเกี่ยวกับตัวเขา ซึ่งยอมรับว่าพลาดที่ใจร้อนรีบตัดสินใจอะไรเร็วเกินไป ความจริงที่รู้คือ เขามีแฟนอยู่แล้ว เราจับโทรศัพท์เขาไม่ได้ ของที่เป็นกล่องอยู้ใต้โต้ะ เราไม่สามารถเปิดดูได้ เพราะเขาสั่งห้ามบอกว่า อย่ายุ่งกับกล่องนั้น มันทำให้เราอยากรู้ว่าสิ่งๆนั้นที่อยู่ในกล่องคืออะไร ทำไมต้องจริงจังมากขนาดนั้น ตอนนั้นเราก้อยังไม่ได้ทำงานค่ะ รองงานอยู่ ไอ้ความที่เราก้ออยากรุ้ เราเลยเปิดกล่องนั้นดูตอนที่เขาไปทำงาน ยอมรับว่าอึ้งมากค่ะ มันเปนช่อดอกไม้ ข้อความต่างๆ รูป จากแฟนของเขา เห็นทุกๆอย่าง พอเขาเลิกงานเราเลยตัดสินใจถามว่าคืออะไร เขาเริ่มเปิดใจคุยกับเราเรื่องนี้มากขึ้น เขายอมรับว่ามีแฟนอยู่แล้ว แอบคุยกัน เวลาที่เขาไปทำงาน เราเลยถามว่าแล้วเขารุ้มั้ยว่าเจนมายุด้วย เขายอมรับกับเราว่า เขาบอกกับแฟนเขาว่า เพื่อนมาอยู่ด้วย เราอึ้งเลยค่ะ เขาทำแบบนี้เพราะอะไร ใช่ มันคือความเห็นแก่ตัว เราเลยบอกเขาให้เคลียร์ทุกอย่างภายใน 1 เดือน เขาก้อตกลงค่ะ เราเริ่มไม่สนิทใจกับการกระทำ กับคำพุดของเขา เราทะเลาะกันทุกวัน จนเจนได้งานทำ เวลาทำงาน ก้อทำปกตินะคะ แต่เวลาเลิกงาน แทบไม่อยากกลับห้องเลยค่ะ เจอกัน เห็นหน้ากัน เรื่องนั้นมันก้อขึ้นมาในหัวทันที เจนร้องไห้ทุกวัน จนใกล้วันครบรอบ ของเรา เจนตัดสินใจ ทำอะไรบางอย่าง ซึ้งเจนคิดว่า ถ้าทำสิ่งๆนี้ให้แล้วจะตัดสินใจถามเขา แล้ววันครบรอบก้อมาถึงค่ะ เราเซอร์ไพส์เขา เขาก้อดีใจมากค่ะ เพราะเขาบอกไม่เคยมีใครเคยทำให้เขาแบบนี้ เราเลยยิงคำถามที่ตั้งใจจะถามเขาวันนี้ คือ " จะเลือกใคร เจนหรือคนนั้น ถ้าเลือกเจน ต้องเลือกยุ่งกับคนนั้น แต่ถ้าเลือกคนนั้น เจนจะเลือกเดินออกไปเอง " เขาเงียบค่ะ ประมานเกือบ 10 วิ ได้ แล้วเขาก้อจับมือเรา พุดว่า เลือกเรา เราก้อเลยพุดว่า ถ้าเลือกแล้ว ต้องเลิกยุ่งกับคนนั้นนะ (จริงๆในใจตอนนั้นถ้าเขาไม่เลือกเรา เราคิดไม่ออกเหมือนกันว่าจะทำไง จะไปอยู่ที่ไหน ) จากนั้นเขาก้อทำตัวดีมาตลอดค่ะ ดีจนผิดคนละคนเลยก้อว่าได้ จากที่เราทะเลาะกันบ่อยๆ ก้อเริ่มแสดงความรักใส่กันมากขึ้น มันดีมาก ดีมากๆ จนเเฟนเรามีปัญหาที่ทำงาน เขาเลยตัดสินใจจะกลับบ้าน เราเองก้อตกใจมากค่ะ เขาบอกให้เราทำงานอยู่ที่นี่ ซึ่งเราไม่โอเคร เพราะเป็นคนที่ติดแฟนมาก เราเลยยอมลาออกด้วย ตอนนั้นเราร้องไห้หนักมาก หนักจนหน้าแดงมาก จากนั้นเราเริ่มคิดว่าจะเอาไงต่อไป พอดีเขามีพี่ที่รุ้จัก อยู่ จ หนึ่งเราเลยไปทำงานที่นั่น เรา2คนทำได้ 1 เดือนต้องออก เพราะคนที่นั้น ปั่นกันมาก เราไม่ไหว โดนกล่าวหา โดนใส่ไฟแหลก เราเลยคิด ว่าจะกลับไปตั้งหลังที่บ้าน พักสมอง แล้วค่อยคิดหาทางกันใหม่ เรากลับมาอยู่ที่บ้านประมาน 2 เดือนกว่า แล้วใน 2เดือนกว่า แฟนเจนต้องกลับบ้าน 1 เดือนกว่า เราห่างกัน แต่คุยกันทุกวัน จนแฟนเจนกลับมาที่บ้านเราอีกครั้ง เราตัดสินใจ ไปทำงานที่ชลบุรี เราคิดว่าที่นั่นงานเยอะ คงหาไม่ยากแน่ๆ แล้ววันที่เดินทางก้อมาถึ
ยอมรับว่าช่วงแรกๆที่ หางาน ทำงาน ลำบากมากกกกกกกก เรามีผ้าห่มมาผืนเดียว ใช้ปูนอน ใช้กระเป๋ารองหัว ใช้ผ้าขนหนูอาบน้ำห่ม ลำบากแบบสาหัสเลยทีเดียว แต่ก้ออย่างว่า รสชาติของชีวิต แต่เราก้อผ่านมาด้วยกันได้ เริ่มมีอะไรๆ ด้วยกันมากขึ้น ตู้ เตียง รถมอไซ ขยับขยายมากขึ้น จนเวลาผ่านไป เริ่มมีการระแคะระคายเรื่อง ผู้หญิง เราก้อทะเลาะกันบ้าง ปล่อยผ่านบ้าง เปนแบบนี้หลายครั้ง จนวังนุงเราทำงงานอยู่ ก้อคุยกันในแชทปกติ เขาบอกว่าเขาอยู่ข้างนอกนะ เขาลางานตั้งแต่บ่าย 3 เหตุผลเพราะทะเลาะกับเจ้าของร้าน เลยลาออกมา เราก้อโอเคร ไม่ได้ว่าไร แต่เขาก้อยังดูมีพิรุจแปลกเราก้อไม่ได้อะไร คงคิดอะไรมากไป เลยปล่อยผ่าน ผ่านมาเกือบ 20 วันนับจากวันที่เขาลางาน เราดูโทรศัพท์เขา เปิดดูทุกอย่าง เฟส ไลน์ รายการโทร.เข้า-ออก แล้วรูปภาพ จนเราเอะใจอยู่ 2 รูป เราซูมแล้วซูมอีก ไม่มีใครอยู่ในภาพหรอกค่ะ แต่!!!!!! รูปนี้เราไม่ได้ถ่าย สถานที่ไม่คุ้น แล้วเราก้อมั่นใจว่า เราไม่เคยไป รูปมันมีทที่มาแปลกๆ เราเลยกดดูราายละเอียดของรูป ข้อมูลรูปขึ้นมาว่า มาจากไลน์ วันที่ ที่เขาบอกลางาน บ่าย3 เราก้อเลยเอะใจมากขึ้น ภาวนาอย่าให้เป็นในสิ่งที่เรารุ้สึก สิ่งที่เราคิด เราไล่หาไลน์ต้นฉบับบที่ส่ง 2 รูปนี้มา เราหาไม่เจอ เรามั่นใจแน่ๆว่า ต้องลบไปแล้ว เราเลยหาจากการแชทกันในวันนั้นที่เขาลางาน เกือบ 20 วัน เราไล่ย้อนเเชทแบบเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แต่ความที่อยากรุ้ เราก้อเลื่อนไปเรื่อยๆ จนเจอ วันนั้นมีอีกสิ่งนึงที่เขาบอกเราคือ เขาไม่ได้ลางานตอนบ่าย 3 ความจริงคือเขาลางานทั้งวัน สิ่งทมที่เราสงสัยคือ ลาทำไมทั้งวัน เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่บอกเรา เป็นไปไม่ได้ที่จะใช้เหตุผลว่าทะเลาะกับเจ้าของร้าน เพราะคือนนั้นของอีกวัน ไม่มีท่าทีอะไรเลย เราเลยแคปทุกอย่าง ที่มัดตัวเขา แล้วเราก้อส่งไปถามเขาว่า รูปนี้ใครถ่ายให้ เขายอมรับค่ะ ว่า เอย (นามสมมติ)เป้นคนถ่ายให้ เราอึ้งค่ะ สตั้นมากกกก ตอนนั้น สิ่งที่เรารู้สึกมันคือเรื่องจริง ของยอมรับว่าไปนัดเจอกัน ไปร้านนมปั่นด้วยกัน เขาแก้ตัวกับเราสาระพัด แต่เราก้อไม่ไ้เชื่อทุกอย่าง เราท ะเลาะกันหนัก เราถามคำนึงว่า " ทำแบบนี้กับเราได้ยังไง " จนเราเอ่ยปากบอกเลิกเขา ให้เขาทิ้งเราไป แต่จะไปบอกกับคนอื่นก้อได้ว่าเราเป้นคนทิ้งเขา เป็นคนมีคนอื่นเอง เราเสียใจมาก แต่เขาขอโอกาสแก้ตัว เขาจะไม่ทำแบบนี้อีก เราคิดว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่จะเป็นแบบนี้ มันมีหลายครั้งมากๆ ที่เราจับได้เรื่องผู้หญิง แต่ก้อยังให้โอกาส เพราะรัก เพราะเราผ่านอะไรๆมาด้วยกันเยอะแยะมากมาย อะไรที่ให้อภัยกันได้ เรายอมได้ทุกอย่าง เราแค่ไม่อยากเริ่มใหม่มันเหนื่อย บางคนอาจจะดูว่าเราโง่ แต่ถ้าไม่เป็นเราคงไม่เข้าใจ กับรักครั้งนี้ ที่เรายื้อมันเอาไว้ เรา2คนกลับมมาใช้ชีวิตปกติ แต่มันความรู้สึกมันน้อยลง เราเริ่มเฉยๆกับแฟน แต่เราไม่ได้มีคนอื่นนะ แต่มันเฉยจริงๆ สิ่งที่เขาทำกับเรามาตลอดทำให้เราเริ่มอยากอยู่คนเดียว เราเหนื่อยมาก จนวันนึงเราทะเลาะกัน เราเลยเอ่ยปากพูดว่า เราขอให้ต่างคนต่างอยู่ พอแค่นี้ดีกว่า เมื่อไปด้วยกันไม่รอด เราพยายามออกห่าง เขาก้อรั้งเรา ขอให้เราอยู่ เขาทำใจยังไม่ได้ มันเร็วเกินไป แต่เราก้อยืนยันที่จะไป เราจะย้ายของออกเองให้เขาอยู่ที่นี่ เขาบอกว่าเขายอมที่จะเห็นเราคุยกับคนอื่น ขอแค่เรายังอยู่กับเขา เราก้อถามเขาว่าเพื่ออะไร มันไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก ต่างคนต่างอยู่ดีแล้ว เราทำงานจนถึงวันหยุด เราย้ายของออกมา แต่ก้อจะเหลืออยู่แค่บางอย่าง เราก้อกลับไปเอาบ้างส่วนที่เหลือ ตัดสินใจ ยังไงก้อต้องอยู่ให้ได้ ถึงจะยังรู้สึก เพราะเราเหนื่อยมามากแล้ว ทุกอย่างดำเนินไป 1 เดือน ที่เรานอนไม่หลับ เพราะชินกับการมีคนนอนอยู่ข้างๆเกือบ 3 ปี เปิดไฟ เปิดโทรทัศน์ทุกคืน มันรุ้สึกแย่มากๆ แต่เราก้อผ่านมาได้ แต่เราจะบอกว่าก่อนที่จะออกมาประมาน 3 วัน เราคุยกับคนนึง เหตุผลที่คุยคือ ตอนนั้น ยอมรับว่ามีแอบคิดว่าจะไม่เลิก แต่กลับมาคิดดูอีกที มันไม่มีทางเหมือนเดิมจริงๆ เลยตัดสินใจคุยกับคนเพื่อที่จะ มูฟออน จากคนนี้ให้ได้ แล้วก้อทำได้จริง หัวข้อที่เราตั้ง เกี่ยวกับคนนี้เลยค่ะ ที่เราคุย แต่ เอาไว้จะมาเล่า EP.2 ต่อนะคะ แล้วเจอกันค่ะ ..