ชายรักชาย

ในใจลึกๆของผมรู้ตัวเองดีมาตลอดว่าตัวเองชอบเพศเดียวกัน แต่ก็ฝืนตัวเองทำตรงข้ามกับใจแต่งงานมีครอบครัว พยายามใช้ชิวิตเหมือนผู้ชายปรกติที่เค้าทำกัน แต่ก็ไปไม่รอด จึงคิดว่าจะอยู่กับตัวเองอย่างโดดเดี่ยวแบบนี้ตลอดไป(ผมไม่เคยเปิดใจคบหรือมีปฏิสัมพันธ์ลึกซึ้งกับผู้ชายด้วยกันเลย) ในปีที่39ของชิวิตผมได้เจอกับผู้ชายอายุ25คนนึงเข้ามาเติมเต็มชิวิตของผมผมรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีเปิดเผยตัวตนของผมให้ครอบครัวทราบ และเปิดรับผู้ชายคนนี้เข้ามาในชิวิต ผู้ชายคนนี้บอกกับผมชัดเจนแล้วว่ามีภรรยาอยู่ และกำลังจะมีลูกด้วยกัน ผมทราบดีและตอบไปว่าผมจะเป็นเสมือนเงาของแสงจันทร์ที่จะอยู่เคียงข้างเค้ายามค่ำคืน อุปมาว่าอย่างนี้ ช่วงที่คบกันผมมีความสุขมาก ช่วงแรกๆภรรยาเค้ารู้แต่ก็ไม่ได้มีปฏิกิริยามากมายอะไร จนลูกเค้าคลอดออกมา และงานที่กรุงเทพฯจบ ต้องกลับโคราชบ้านเค้า หลังจากที่กลับไปได้สองเดือนดูเหมือนเราจะขาดการติดต่อกันโดยที่เมียเค้าก็โต้ตอบอย่างรุนแรง ทำให้เราแทบจะไม่มีช่องทางติดต่อกันเลย จนผมทนไม่ไหวไปหาเค้า ตามคำบอกของแม่เค้า(แม่ของผู้ชาย)ครอบครัวเค้ารู้เรื่องราวต่างๆจากปากเค้าเองตั้งแต่เริ่มคบกับผม และไม่ได้ขัดขวาง เมื่อไปก็เกิดเรื่องราวต่างๆมากมายที่ทำให้เค้าซึ่งเป็นคนกลางทำตัวลำบาก ผมได้เผชิญหน้ากับเมียเค้าและเมียเค้าให้เค้าเลือกเค้าตอบว่าไม่เลือกใครทั้งนั้น หลังจากนั้นผมกลับมากรุงเทพฯก็ได้ติดต่อกับเค้าอยู่บ้าง สภาพหลังจากผมกลับจากโคราชมาบอบช้ำทั้งกายใจ ในใจผมคิดว่าเค้าเลือกลูกเมียแน่นอน ถึงแม้ว่าเค้าจะไม่ได้พูดกับผมก็ตาม ผมคิดว่าเค้าคงพูดหรือสัญญากับภรรยาเค้าอย่างนึงอย่างใดไว้แน่นอน จากนั้นไม่นานเค้าได้งานกรุงเทพฯ(รับเหมาก่อสร้าง) เค้ามาโดยไม่ได้บอกผม ผมทราบโดยบังเอิญตั้งแต่วันแรกที่เค้ามาถึง ผมไปหาเค้าทันที และในวันนั้นเองด้วยอารมณ์รักและโกรธ ทำให้ผมหาเรื่องทะเลาะจนเกิดอุบัตเหตุร้ายแรงกับผมและเค้า หลังจากนั้นไม่นานเค้าก็กลับมา ผมก็ไม่ทราบว่าเพราะผมตามเซ้าซี้เค้าหรืออย่างไรก็ไม่ทราบได้ ในช่วงนั้นผมทำทุกวิธีที่จะดูข้อความสอดส่องข้อมูลระหว่างเค้ากับเมียเค้าคุยกัน ได้เห็นข้อความขอโทษบอกรักระหว่างเค้าและภรรยาทำให้ผมยิ่งช้ำใจอย่างที่สุด หลังจากที่เค้ากลับมาอยู่มาหาผมเหมือนเดิม เค้าก็ปกปิดเมียเค้าต้องเข้ามาบ้านดึกๆดื่นๆทนอยู่หน้างานให้เมียเค้าเช็คตรวจสอบแล้วเค้าจึงจะขับรถเข้ามาบ้านผม แต่ผมสังเกตุว่าเค้าเปลี่ยนไปบ้างไม่เหมือนก่อน ถามเค้าก็ว่าเค้าเหมือนเดิมไม่มีไร แต่ผมสังเกตุว่าเค้าจะให้ความสำคัญกับภรรยาเค้ามากขึ้นถึงแม้เค้าจะบอกว่าไม่มีก็ตาม เค้าบอกเค้ามีภาระหน้าที่ต้องรีบผิดชอบจะให้เค้าทำยังไง เมียเค้าอายุ19กดดันปิดช่องทางทุกทาง ผู้ชายบอกกับผมว่ารู้มั้ยเราสองคนเกิดเหตุการณ์ต่างๆมากมายเราก็ยังกลับมา ตอนนี้เค้ากลับโคราชไปแล้ว เค้าให้ผมคิดเสมือนว่าเค้าไปทำงานต่างประเทศ และคิดว่าเค้าไม่มีเมีย เราติดต่อกันบ้างขาดหายบ้าง จนสุดท้ายผมอยากจะชัดเจนเรื่องนี้ซักทีถามเค้าว่าจะให้ผมทำอย่างไร เค้าว่าไม่ต้องทำไรให้ผมรอเค้า เค้ารักผมและจะไม่ทิ้งไปไหน ส่วนตัวแล้วฐานะเค้าหาเช้ากินคำ่ต่างจากผมมาก ผมบอกว่าให้พูดตรงๆอย่าสงสารอย่ารักษาน้ำใจ เค้าก็ว่าไม่ได้รักษาน้ำใจ ปัญหามันจึงค้างคาอยู่ ผมทราบว่ามันผิดบาป และไม่ถูกต้องเพราะเค้ามีครอบครัวแล้ว แต่โปรดให้ความยุติธรรมกับผมด้วย หากว่าความรักไม่มีพรมแดน ไม่แบ่งเพศเชื้อชาติศาสนา ผมอยากจะฟังความคิดต่างๆจากทุกๆคนครับ