รู้นะว่าไม่แปลกที่เกิดเป็นชายแต่อยากเป็นหญิง แต่แปลกหรือปล่าวที่ยังอยากคบหากับผู้หญิง?

คือตัวเราเอง เกิดเป็นชายใช้ชีวิตแบบเด็กผู้ชายเล่นกับน้องชายมาตลอด เรียกได้ว่าไม่เคยมีอาการเบี่ยงเบนทางเพศมาก่อน แต่พอเราอายุได้16-17 เราเริ่มอยู่ในวัยที่พอรู้เรื่องรู้ราวได้ระดับหนึ่ง และได้ตั้งคำถามกับตัวเองว่าเราเป็นอะไร ทำไมเราไม่เหมือเพื่อนคนผู้ชายคนอื่น

คือเราไม่อยากที่จะไปสนิทกับเพื่อนผู้ชายเอามากๆ โดยสิ่งที่ฝังใจคือการโดนแกล้ง และคำที่เพื่อนผู้ชายพูดส่วนใหญ่ไม่ค่อยรักษาน้ำใจเราเลยปลีกตัวไปอยู่กับกลุ่มผู้หญิง ซึ่งผลปรากฏว่ามันดี มันใช่ เพราะว่าเราเป็นตัวเองได้มากกว่า แต่กลับกันเราก็ไม่ใช่แค่ไม่ชอบเพื่อนผู้ชาย แต่คือไม่ชอบเลยอะ ไม่มีทางใช้ชีวิตร่วมได้ เลยรู้ตัวว่าชอบผู้หญิง

แต่ถึงยังไงเราก็ตังทำตัวแมนในสายตาทุกคนอยู่ ยกเว้นเพื่อนผู้หญิงที่สนิท ถึงมันจะฝืนหน่อยๆ ด้วยเราเคยคิดว่าเราไม่ใช่เพศที่สาม เพราะเกิดเป็นชายและยังชอบหญิงอยู่ ถึงจะอยากเป็นหญิงแค่ไหนก็ต้องทนเพราะไม่น่าจะมีผู้หญิงที่ไหนชอบผู้ชายที่ไม่เต็มชายแบบเรา

เราเคยตามจีบผู้หญิงคนหนึ่งอยู่นามมาก ตั้งแต่ม.4ยันม.6 เค้าก็ไม่รับรักสักที 

พอขึ้นมหาลัยเราก็ยังทำตัวแมนๆด้วยว่ากลัวผู้หญิงไม่เอา แต่ก็ยังอยากคบเพื่อนผู้หญิงอยู่ เวลาเรืยนเพื่อนต้องมาก่อนแฟนอะเนาะ เลยหาเพื่อนก่อน แต่คบไปคบมาสปาร์คกันเอง จบเป็นแฟนกันเองเฉย ตามจริงแฟนก็รู้นั้นแหละว่าเราเป็นยังไง แต่พอคบนานเข้าสันดานเราก็เริ่มออกยิ่งแฟนเราคบกับเรานาน ยิ่งเห็นความเป็นชายของเราน้อยลง เราเลยต้องเลิกกัน

จนตอนนี้เราได้ข้อติดว่า ไม่ว่าเราจะแมนแค่ไหนสุดท้ายถ้าเค้ารู้ความจริง เค้ารับได้ยากอยู่ดี เราเลยต้องการเปลี่ยนตัวเองเพื่อให้ได้เป็นอย่างที่เราต้องการสักที่ แต่ปัญหาที่ตามมา ผู้หญิงที่ไหนมันจะอยากคบ