คือ เราเป็นเพื่อนกับคนๆนี้มา5ปี ตั้งแต่ป.5-ม.3 แต่ก็ไม่ได้สนิทกันมาก ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร จนมาช่วงม.3 เราคุยกันน้อยลงมาก แล้วเราก็ร้องไห้เพราะมันไม่ค่อยคุยด้วย(เรารู้ละว่าเราชอบมัน) มันเก็นเราร้อง(แต่มันไม้รู้หรอกเพราะอะไร) ตอนเย็รเราก็ไปเที่ยวบ้านเพื่อนด้วยกัน เราพยายามชวนมันคุย พยายามไม่คิดมาก(เป็นช่วงปิดเทอมที่เศร้ามาก) จนวันเปิดเทอม ก็คุยกันน้อยลงอีก เราเลยตัดสินใจพิมพ์ข้อความบอกชอบมัน เราพิมพ์เยอะพิมพ์แบบดูไร้สาระ มันอ่านไม่ตอบ พอมารร.เราก็ไม่กล้าคุย เพื่อนเราก็รู้เรื่อง มันนั่งข้างเรา(แบบเว้นช่องหนึ่ง) ไม่คุยกันเลยโคตรอึดอัด เราก็แบบร้องไห้กับเพื่อน(ปกติเป็นคนไม่ร้องไห้ ร้องยากมาก) สักพักมันอันเฟรนด์เราในเฟส เราก็เล่าให้เพื่อนฟัง
เพื่อนมันที่ยังเป็นเพื่อนเราอยู่มาบอกว่า มันอะ เกลียดเรามาก ตอนแรกเราก็ไม่รู้สึกอะไร แต่พอเราได้อยู่กับเพื่อนเรา น้ำตาแตกจ้า เราก็อยู่แบบไม่คุยกับมัน แอบร้อง จนวันนึง เพื่อนมันมาบอกเราอีกว่า มันเกลียดเราตั้งแต่ประถมแล้ว(แต่มันเล่นกับเราเหมือนเพื่ิอนปกติคนหนึ่ง ขี่หลัง กอดคอ เราเลยเศร้า) เราก็ทำเป็นไม่สนใจ แต่เราก็ไปร้องกับเพื่อน
ตอนแรกนั่งใกล้ๆกัน สักพักมันเริ่มย้ายที่ เพื่อนมันมาบอกเราว่าตั้งแต่เกิดเรื่อง มันก็เริ่มเปลี่ยนไป
ตอนที่เกิดเรื่องแรกๆ ห้องอึดอัดมาก เพราะปกติเราจะเป็นคนสร้างเสียงในห้อง แต่เพื่อนบอกว่าห้องมันอึดอัดเราเลย พยายามเป็นเหมือนเดิม ยิ้ม เล่น หัวเราะ แต่เรายังเศร้าอยู่ถึงตอนนี้ เรายังมีคำถามในใจว่า ในเมื่อเกลียดเรามานานแล้วทำไมยังเล่นกับเราอยู่ จนเรารู้สึกดี ทั้งที่ตอนแรกเราไม่เคยชอบมันเลย ไม่แม้แต่จะคิด
แนะนำตัว
เราอยู่ม.3 เป็นผช.
ผ่ายที่เราแอบชอบเป็นผช.เหมือนกัน
เราอยากได้คำปรึกษาว่าทำยังไง เราถึงจะหายคิดเรื่ิองมันได้ และกลับไปเป็นคนเดิม ที่ยิ้มแบบยิ้มจริง
แอบชอบเพื่อน แล้วเพื่อนเกลียด???
เพื่อนมันที่ยังเป็นเพื่อนเราอยู่มาบอกว่า มันอะ เกลียดเรามาก ตอนแรกเราก็ไม่รู้สึกอะไร แต่พอเราได้อยู่กับเพื่อนเรา น้ำตาแตกจ้า เราก็อยู่แบบไม่คุยกับมัน แอบร้อง จนวันนึง เพื่อนมันมาบอกเราอีกว่า มันเกลียดเราตั้งแต่ประถมแล้ว(แต่มันเล่นกับเราเหมือนเพื่ิอนปกติคนหนึ่ง ขี่หลัง กอดคอ เราเลยเศร้า) เราก็ทำเป็นไม่สนใจ แต่เราก็ไปร้องกับเพื่อน
ตอนแรกนั่งใกล้ๆกัน สักพักมันเริ่มย้ายที่ เพื่อนมันมาบอกเราว่าตั้งแต่เกิดเรื่อง มันก็เริ่มเปลี่ยนไป
ตอนที่เกิดเรื่องแรกๆ ห้องอึดอัดมาก เพราะปกติเราจะเป็นคนสร้างเสียงในห้อง แต่เพื่อนบอกว่าห้องมันอึดอัดเราเลย พยายามเป็นเหมือนเดิม ยิ้ม เล่น หัวเราะ แต่เรายังเศร้าอยู่ถึงตอนนี้ เรายังมีคำถามในใจว่า ในเมื่อเกลียดเรามานานแล้วทำไมยังเล่นกับเราอยู่ จนเรารู้สึกดี ทั้งที่ตอนแรกเราไม่เคยชอบมันเลย ไม่แม้แต่จะคิด
แนะนำตัว
เราอยู่ม.3 เป็นผช.
ผ่ายที่เราแอบชอบเป็นผช.เหมือนกัน
เราอยากได้คำปรึกษาว่าทำยังไง เราถึงจะหายคิดเรื่ิองมันได้ และกลับไปเป็นคนเดิม ที่ยิ้มแบบยิ้มจริง