ขยายความนะคะ เรามีข้อสงสัยที่เราสับสนกับหัวใจตัวเองมาสักพักค่ะ เรามีแฟน(รู้จักกันเพราะพี่ที่ทำงานแนะนำให้ แต่ยังไม่เคยเจอกัน เพราะยังไม่มีโอกาสมาเจอแต่ก็คุยกันมาครึ่งปีละ ) เรียกว่าแฟนได้มั้ย...
เราที่เราคุยกันมาครึ่งปี เขาอายุน้อยกว่าเรา1ปีค่ะ เขาเป็นนักปั่นจักรยาน และไม่ได้ทำงานอะไร บ้านเขาเลี้ยงดูได้ แต่ก็ไม่ถือว่ารวยนะคะ(เท่าที่ได้คุยกัน) เขาเป็นคน กทม ส่วนเรา เป็นคน ตจว. เรียนจบแล้ว ทำงานแล้ว ด้วยความที่เราคุยกันมานาน แล้วก็เชื่อใจด้วยว่าต่างคนต่างคุยคนเดียว แต่ตอนเริ่มคุยแรกๆ เขายังไม่ลืมแฟนเก่าเขา ที่คบมา5 ปี คุยแรกๆ เขาก็เล่าเรื่องแฟนเก่าเขาให้ฟัง เราก็รับฟังและให้กำลังใจเพราะตอนนั้นเรายังไม่รู้สึกอะไรมาก บางครั้งเขาก็เล่าจนตัวเขาร้องไห้ เราก็แอบเสียใจนะคะ เพราะคุยกันมาเรื่อยๆก็ย่อมรู้สึก จนนานๆเข้า เรารักเขา แต่ในใจเขาก็ไม่เคยลืมคนเก่าเลย ทะเลาะกันเรื่องนี้บ่อยมาก เขายังไปคอมเม้น ยังไปกดหัวใจให้ เราก็พยายามไปคิดอะไรนะคะ แต่ถ้าวันไหนที่เขาคิดถึงคนเก่ามากๆ เราจะดูออกทันที เพราะเขาจะเงียบผิดปกติ และไม่สนใจเรา เราเคยถามเขานะ ว่า ถ้ายังไม่ลืม แล้วจะมาคุยกันทำไม ตอนคุยแรกๆ เราเคยหวังนะคะว่าสักวันเขาคงลืม เขาก็แลดูรักเรานะคะ โทรหา ตลอด แต่หลังๆ ทะเลาะกันเรื่องเดิมๆ จนต่างคนต่างเปลี่ยนไป แต่ก็ไม่เคยหายไปจากกันเลย เราพยายามเดินออกมา เพราะรู้สึกว่าเราดีไม่เท่าคนเก่าเขา ช่วง3-4เดือนแรกที่คุยเราเสียใจนะคะ ที่เขาไม่เคยลืมคนเก่าเลย ตอนนี้คุยมาจะ7เดือนแล้วค่ะ เพิ่งทะเลาะกันเรื่องนี้ จนเขายอมลบเฟสแฟนเก่าทิ้งไป แต่ด้วยความที่เราเก็บความรู้สึกมาตลอด เราเลยรู้สึกว่า เรารักเขาน้อยลง แล้วอีกประเด็นก็คือ เราควรคิดยังไงคะ กับการที่เราทำงาน แต่เขาไม่ได้ทำงาน ปั่นอย่างเดียว เราเข้าใจในสิ่งที่เขาชอบนะ เราไม่ห้ามให้เขาเลิกทำสิ่งที่เขารักแต่เราก็อยากให้ดขาได้ทำงานที่มั่นคง เรามองถึงอนาคตนะคะ ว่าเขาจะจุนเจือเลี้ยงดูเราได้มั้ย เรารักเขาตรงที่ เขาเข้าใจในตัวเรา แต่เราเองอาจจะไม่เข้าใจในตัวเขา แต่เราก็อยากให้เขาทำงาน เพื่อสร้างอนาคตเขาเอง เราชอบคนทำงาน แต่ก็รักเขา...ขนาดเราพยายามเดินออกมา เขาก็พยายามตามกลับไปทุกที แอบคิดว่ายื้อไว้ทำไมวะ ทั้งๆที่ตัวเขาเองก็ไม่ลืมแฟนเก่า แต่เขาก็บอกว่าเขารักเรานะ...
ปล.ขอไปนอนก่อนนะคะ ง่วงมาก
ปล.2 เราไม่เคยตั้งกระทู้พันทิป ถ้าหากผิดกฎ เตือนหน่อยนะคะ
ปล.3 คอมเม้นเบาๆเน้อ 😁😁
มีแฟนเป็นนักปั่นจักรยาน....??
เราที่เราคุยกันมาครึ่งปี เขาอายุน้อยกว่าเรา1ปีค่ะ เขาเป็นนักปั่นจักรยาน และไม่ได้ทำงานอะไร บ้านเขาเลี้ยงดูได้ แต่ก็ไม่ถือว่ารวยนะคะ(เท่าที่ได้คุยกัน) เขาเป็นคน กทม ส่วนเรา เป็นคน ตจว. เรียนจบแล้ว ทำงานแล้ว ด้วยความที่เราคุยกันมานาน แล้วก็เชื่อใจด้วยว่าต่างคนต่างคุยคนเดียว แต่ตอนเริ่มคุยแรกๆ เขายังไม่ลืมแฟนเก่าเขา ที่คบมา5 ปี คุยแรกๆ เขาก็เล่าเรื่องแฟนเก่าเขาให้ฟัง เราก็รับฟังและให้กำลังใจเพราะตอนนั้นเรายังไม่รู้สึกอะไรมาก บางครั้งเขาก็เล่าจนตัวเขาร้องไห้ เราก็แอบเสียใจนะคะ เพราะคุยกันมาเรื่อยๆก็ย่อมรู้สึก จนนานๆเข้า เรารักเขา แต่ในใจเขาก็ไม่เคยลืมคนเก่าเลย ทะเลาะกันเรื่องนี้บ่อยมาก เขายังไปคอมเม้น ยังไปกดหัวใจให้ เราก็พยายามไปคิดอะไรนะคะ แต่ถ้าวันไหนที่เขาคิดถึงคนเก่ามากๆ เราจะดูออกทันที เพราะเขาจะเงียบผิดปกติ และไม่สนใจเรา เราเคยถามเขานะ ว่า ถ้ายังไม่ลืม แล้วจะมาคุยกันทำไม ตอนคุยแรกๆ เราเคยหวังนะคะว่าสักวันเขาคงลืม เขาก็แลดูรักเรานะคะ โทรหา ตลอด แต่หลังๆ ทะเลาะกันเรื่องเดิมๆ จนต่างคนต่างเปลี่ยนไป แต่ก็ไม่เคยหายไปจากกันเลย เราพยายามเดินออกมา เพราะรู้สึกว่าเราดีไม่เท่าคนเก่าเขา ช่วง3-4เดือนแรกที่คุยเราเสียใจนะคะ ที่เขาไม่เคยลืมคนเก่าเลย ตอนนี้คุยมาจะ7เดือนแล้วค่ะ เพิ่งทะเลาะกันเรื่องนี้ จนเขายอมลบเฟสแฟนเก่าทิ้งไป แต่ด้วยความที่เราเก็บความรู้สึกมาตลอด เราเลยรู้สึกว่า เรารักเขาน้อยลง แล้วอีกประเด็นก็คือ เราควรคิดยังไงคะ กับการที่เราทำงาน แต่เขาไม่ได้ทำงาน ปั่นอย่างเดียว เราเข้าใจในสิ่งที่เขาชอบนะ เราไม่ห้ามให้เขาเลิกทำสิ่งที่เขารักแต่เราก็อยากให้ดขาได้ทำงานที่มั่นคง เรามองถึงอนาคตนะคะ ว่าเขาจะจุนเจือเลี้ยงดูเราได้มั้ย เรารักเขาตรงที่ เขาเข้าใจในตัวเรา แต่เราเองอาจจะไม่เข้าใจในตัวเขา แต่เราก็อยากให้เขาทำงาน เพื่อสร้างอนาคตเขาเอง เราชอบคนทำงาน แต่ก็รักเขา...ขนาดเราพยายามเดินออกมา เขาก็พยายามตามกลับไปทุกที แอบคิดว่ายื้อไว้ทำไมวะ ทั้งๆที่ตัวเขาเองก็ไม่ลืมแฟนเก่า แต่เขาก็บอกว่าเขารักเรานะ...
ปล.ขอไปนอนก่อนนะคะ ง่วงมาก
ปล.2 เราไม่เคยตั้งกระทู้พันทิป ถ้าหากผิดกฎ เตือนหน่อยนะคะ
ปล.3 คอมเม้นเบาๆเน้อ 😁😁