เราก็อายุ15 ที่กำลังเข้าสู่วัยรุ่น คือเราอะคิดไม่ออกว่าจะเรียนต่อไรดี ตอน ม.3 เราไม่กล้าที่จะบอกแม่ว่าเราอะไม่ชอบสามัญ มันหนักมาก เราได้แต่เรียนไปให้แม่สบายใจ อีกอย่างเราก็เรียนตามที่แม่บอก พอความไม่ชอบก็ซวยตรงที่ต้อฃมาเรียนห้องพิเศษ ที่เรียน 8-9 วิชา สอบทุกอาทิตย์ แถมพยายามแค่ไหนยังดึงเกรดสุดๆ เราท้อและท้อมากๆ เราได้บอกแม่ไปตรงๆว่าเราอะ อึดอัดนะ มันไม่ใช่ที่ของเรา แม่ได้แต่บอกว่า เรียนไปให้จบ ม.6 คือเราฟังละท้อมากกว่าได้กำลังใจอีก คือแบบมันนานมากกว่าจะผ่านแต่ละจุด เราชอบทำธุรกิจส่วนตัวมากๆนะ อยากเป็นนายตัวเองไรงี้ เป็นไปได้ก็อยากไปด้านบัญชีนะ เห็นเพื่อนบอกว่ามันก็เรียนได้หลายวิชาแถมตอบโจทย์เราอีกด้วย คือเราก็ชอบอะ แต่ก็ไม่มีโอกาสได้ไปเรียนสายอาชีพ เนื่องจากแม่ไม่ชอบ ตอนนี้ปัญหาที่ตามมาคือเราเริ่มไม่อยากเรียน ไปบ้าฃไม่ไปบ้าง เหตุและผลของมันคือเราท้อมาก และมากๆ มันมีปัญหาหลายอย่างด้วย เลยทำให้เรารู้สึกอึดอัด เราพยายามปรับแล้วแต่ความไม่ชอบมันก็ทำให้เบื่อทุกอย่าง หลายคนบอกก็ตั้งใจเรียนให้จบมอ6ไป แต่ถ้าคุณมาอยู่ในจุดเราบอกเลยว่าก็ไม่มีความสุข ห้องนี้มันเรียนหนักมาก ต่อยอดก็ต่อได้แหละแต่มันก็ไม่ได้ผล ก็เพราะทุกอย่างมันไม่ใช่สิ่งที่ชอบ เราไม่รู้จะอธบิายยังไง อีกอย่างเรามีแค่แม่กับยาย 3 คน ยายก็ป่วยบ่อยเข้า รพ บางทีต้องหยุดเพื่อดูเขาเพราะแม่ไปทำงาน ตจว. ไหนจะทะเลาะกับแม่อะไรอีกหลายอย่างอีกค่ะ คือเราอยากจบ ม.4 ละรีบย้ายออกไปเริ่มต้นละต่อยอดให้ไกลที่สุด ในสิ่งที่เรารัก มันไม่ใช่ความขี้เกียจเลย บางทีเราก็พยายามเรียนรู้หลายๆอย่างในแต่ละวัน คิดจะไปเรียนพิเศษหลายรอบแล้วแต่แม่ไม่มีตัง ตั้งใจเรียนสุดๆแล้ว แต่ก็ไม่เข้าใจ เนื้อหายากขึ้นจากเดิมอีก เราก็รู้สึกผิดที่ไม่ได้ไปบางวัน ไม่รู้จะเป็นซึมเศร้ามั้ย เพราะแบบ เราเป็นลูกคนเดียวของแม่แล้วเก็บกด แถมนั่งร้องไห้ทุกวัน ทุกวันแต่ละปัญหาหนักมาก เราบอกใครไม่ได้เลย อึดอัดไปหมด ขอคำปรึกษาที่จะไปคุยกับแม่หน่อยค่ะ ด่าเราได้แต่ขอด่าเบาๆนะคะ TT อ่านอาจงงๆ คือเราก็สับสนไปมาเครียดหลายอย่าง อยากพิมอะไรก็พิม ขอโทษด้วยนะคะ