สวัสดีครับ ผมขอใช้นามสมมุตินะครับ ผมชื่อกร แล้วคนที่ผมชอบ ชื่อบังเป็นครูครับ
เรื่องของเรื่องเลย คือผมแอบชอบเขาครับ ตอนนั้นผมไปแข่งกีฬาจังหวัด แล้วผมก็ได้แชมป์กีฬาจังหวัดมา (ผมเล่นวอลเลย์บอลนะครับ อิอิ) บังเป็นโค้ชของทีมที่ผมแข่งรอบชิงด้วยครับ หลังจบจากแข่ง ผมได้โพสต์รูปผมกับถ้วยรางวัลลงเฟสบุ๊ค แล้วเฟสบุ๊๕ผมมันก็ขึ้นแจ้งเตือนขึ้นมาครับ ว่าเขามากดไลค์และแสดงความคิดเห็นภาพของผม ตอนนั้นใจผมเต้นแรงมากๆครับ ผมเลยได้โอกาสmessageไปหาเขาเลยครับ หลังจากนั้นเราก็ได้คุยกันครับ
*เข้าเดือนแรกผมก็ได้แค่คุยครับพยายามเรียนรู้ตัวของเขา เขาชอบอะไร เขาเป็นยังไง ให้กำลังใจเขา จีบเขาไปเรื่อยๆครับ
*เข้าเดือนที่2 ผมกับเขาก็ได้ไปใหนมาใหนด้วยกันบ่อยๆครับ ทุกเย็นผมซ้อมกีฬาที่โรงเรียนเสร็จ ผมก็จะไปหาเขาทุกเย็นที่ยิมครับ เลิกซ้อมของเขาเราก็จะไปนั่งกินข้าวด้วยกัน แล้วเขาก็ไปส่งผม เป็นแบบนี้บ่อยๆ ตอนนั้นทุกอย่างมันดีมากเลยครับ แต่คือผมยังเป็นนักเรียนแล้วเขาเป็นครูครับ ผมเลยไปใหนด้วยกันบ่อยๆไม่ค่อยได้ครับ แล้วก็ให้ใครรู้ไม่ได้ด้วยครับ ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมต้องไปแข่งกีฬา 10 วัน เขาก็ไปนะครับแต่คนละสังกัด คนละประเภทกีฬาของเขาจะเป็นวอลเลย์บอลในร่ม ส่วนผมวอลเลย์บอลชายหาดครับ ช่วงเก็บตัวก่อนไปแข่งครูของผมก็ได้รู้ครับว่าผมคุยกับบัง ครูผมก็ถามผมผมเลยก็โกหกเขาว่าไม่ได้คุยครับ จนวันไปแข่ง สนามแข่งอยู่ใกล้กันครับ เดิน10ก้าวก็ถึงครับ วันนั้นครูผมให้ไปซ้อมสนามจริง 4 โมงเย็น พอถึงสนามครูผมก็ให้วอมยืดร่างกาย แต่ผมเดินเข้าไปเชียร์เพื่อนในยิมครับเพื่อนผมแข่งอยู๋พอดี แล้วผมก็ซื้อน้ำไปให้บังแก้วนึง ซวยเลยครับคือครูผมเห็นว่าผมซื้อน้ำไปให้บัง ครูผมเลยเอาเรื่องของผมไปถามคนนู้นคนนี้ในวงในครูด้วยกันครับ จากที่คนเขาไม่รู้ คือเขารู้กันครับ ตอนนั้นผมกับบังเสียใจมากครับ บังก็เครียด บังเลยบอกผมว่าเราต้องห่างๆกันก่อนนะ ผมเข้ามหาลัยค่อยว่ากัน ถ้านัทรักบังนัททำตามที่บังบอกนะ บังขอโทษ ผมเสียใจมากครับผมไปทำอะไรให้ใครทำไมเขาทำกับผมแบบนี้ ผมนอนไม่หลับเป็นห่วงความรู้สึกเขา ตลอด10วันที่ผมไปแข่งผมไม่มีความสุขเลยครับ มันปวดที่ใจ แต่ตอนนั้นผมได้ที่2ระดับภาคนะครับ เขาก็ได้ที่2ระดับภาค ได้ไปต่อระดับประเทศครับ หลังจากนั้นผมกับเขาก็ห่างๆกันครับ จากที่ผมไปหาเขาทุกเย็นผมก็ไปนานๆทีนึงครับ ผมให้กำลังใจเขาทุกวัน บอกฝันดีเขาทุกวันเหมือนที่ผมเคยทำอยู่ทุกครั้ง คึดถึงเขามากๆครับ คึดถึงผมก็ทำได้แค่ฟังเพลงที่เขาส่งให้ ผมรักเขานะครับ ผมอยากดูแลเขา เขาเป็นกำลังใจของผม ผมอยากกลับไปกอด อยากกลับไปกินข้าวกับเขาบ่อยๆอีกครับ สิ่งเดียวที่ผมรอคือวันที่ผมจบ ม.6ครับ ตอนนี้ผมม.6แล้วน้าาาาา ใกล้จบแล้วครับ แต่พักหลังเขายุ่งมากครับเราไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ ตอนเช้าเขาซ้อม 8โมงเขาสอน เลิกเรียนซ้อมถึง3ทุ่มเลยครับ ผมเป็นห่วงสุขภาพของเขา แต่ผมทำได้แค่ให้กำลังใจเขาครับ ผมอยากทำให้ได้มากกว่านี้ ผมอยากอยู่กับเขา มีครั้งนึงครับ เขาทักมาบอกว่า เขาเป็นลมในห้องน้ำ เกือบตาย พอเขารู้สึกตัวเขาเลยขับรถไปโรงพยาบาลครับ หมอบอกว่าพักผ่อนน้อย ห้ามกินพวกชากาแฟเลยครับ พอเขาบอกผมผมน้ำตาไหลเลยครับ เสียใจที่ผมไม่ได้อยู่ตรงนั้น ได้ดูแลเขาตอนที่เขาไม่สบาย ผมทำอะไรไม่ได้เลยครับ สิ่งเดียวที่ผมทำได้คือ เหมือนเดิมและรอผมจบครับ
แต่ตอนนี้เราก็ยังคุยกันนะครับ และผมมีภาพวาดของเขาคู่กับผม
ผมจะให้เขาในโอกาสใหนดีครับ ควรเซอร์ไพร์ยังไง
ภาพนี้คือผมจะให้หลังกับมาจากแข่งแต่ดันเกิดเรื่องซ่ะก่อนครับ งืออออออออออออออออ
#ผมควรทำยังไง หรือ #ให้กำลังใจเขายังไงดีครับ ผมกลัวเขาเบื่อกับคำพูดเดิมๆ ซ้ำๆเดิม
สอบถามหน่อยครับ
ปรึกษาหน่อยครับ เรื่องหัวใจ
เรื่องของเรื่องเลย คือผมแอบชอบเขาครับ ตอนนั้นผมไปแข่งกีฬาจังหวัด แล้วผมก็ได้แชมป์กีฬาจังหวัดมา (ผมเล่นวอลเลย์บอลนะครับ อิอิ) บังเป็นโค้ชของทีมที่ผมแข่งรอบชิงด้วยครับ หลังจบจากแข่ง ผมได้โพสต์รูปผมกับถ้วยรางวัลลงเฟสบุ๊ค แล้วเฟสบุ๊๕ผมมันก็ขึ้นแจ้งเตือนขึ้นมาครับ ว่าเขามากดไลค์และแสดงความคิดเห็นภาพของผม ตอนนั้นใจผมเต้นแรงมากๆครับ ผมเลยได้โอกาสmessageไปหาเขาเลยครับ หลังจากนั้นเราก็ได้คุยกันครับ
*เข้าเดือนแรกผมก็ได้แค่คุยครับพยายามเรียนรู้ตัวของเขา เขาชอบอะไร เขาเป็นยังไง ให้กำลังใจเขา จีบเขาไปเรื่อยๆครับ
*เข้าเดือนที่2 ผมกับเขาก็ได้ไปใหนมาใหนด้วยกันบ่อยๆครับ ทุกเย็นผมซ้อมกีฬาที่โรงเรียนเสร็จ ผมก็จะไปหาเขาทุกเย็นที่ยิมครับ เลิกซ้อมของเขาเราก็จะไปนั่งกินข้าวด้วยกัน แล้วเขาก็ไปส่งผม เป็นแบบนี้บ่อยๆ ตอนนั้นทุกอย่างมันดีมากเลยครับ แต่คือผมยังเป็นนักเรียนแล้วเขาเป็นครูครับ ผมเลยไปใหนด้วยกันบ่อยๆไม่ค่อยได้ครับ แล้วก็ให้ใครรู้ไม่ได้ด้วยครับ ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมต้องไปแข่งกีฬา 10 วัน เขาก็ไปนะครับแต่คนละสังกัด คนละประเภทกีฬาของเขาจะเป็นวอลเลย์บอลในร่ม ส่วนผมวอลเลย์บอลชายหาดครับ ช่วงเก็บตัวก่อนไปแข่งครูของผมก็ได้รู้ครับว่าผมคุยกับบัง ครูผมก็ถามผมผมเลยก็โกหกเขาว่าไม่ได้คุยครับ จนวันไปแข่ง สนามแข่งอยู่ใกล้กันครับ เดิน10ก้าวก็ถึงครับ วันนั้นครูผมให้ไปซ้อมสนามจริง 4 โมงเย็น พอถึงสนามครูผมก็ให้วอมยืดร่างกาย แต่ผมเดินเข้าไปเชียร์เพื่อนในยิมครับเพื่อนผมแข่งอยู๋พอดี แล้วผมก็ซื้อน้ำไปให้บังแก้วนึง ซวยเลยครับคือครูผมเห็นว่าผมซื้อน้ำไปให้บัง ครูผมเลยเอาเรื่องของผมไปถามคนนู้นคนนี้ในวงในครูด้วยกันครับ จากที่คนเขาไม่รู้ คือเขารู้กันครับ ตอนนั้นผมกับบังเสียใจมากครับ บังก็เครียด บังเลยบอกผมว่าเราต้องห่างๆกันก่อนนะ ผมเข้ามหาลัยค่อยว่ากัน ถ้านัทรักบังนัททำตามที่บังบอกนะ บังขอโทษ ผมเสียใจมากครับผมไปทำอะไรให้ใครทำไมเขาทำกับผมแบบนี้ ผมนอนไม่หลับเป็นห่วงความรู้สึกเขา ตลอด10วันที่ผมไปแข่งผมไม่มีความสุขเลยครับ มันปวดที่ใจ แต่ตอนนั้นผมได้ที่2ระดับภาคนะครับ เขาก็ได้ที่2ระดับภาค ได้ไปต่อระดับประเทศครับ หลังจากนั้นผมกับเขาก็ห่างๆกันครับ จากที่ผมไปหาเขาทุกเย็นผมก็ไปนานๆทีนึงครับ ผมให้กำลังใจเขาทุกวัน บอกฝันดีเขาทุกวันเหมือนที่ผมเคยทำอยู่ทุกครั้ง คึดถึงเขามากๆครับ คึดถึงผมก็ทำได้แค่ฟังเพลงที่เขาส่งให้ ผมรักเขานะครับ ผมอยากดูแลเขา เขาเป็นกำลังใจของผม ผมอยากกลับไปกอด อยากกลับไปกินข้าวกับเขาบ่อยๆอีกครับ สิ่งเดียวที่ผมรอคือวันที่ผมจบ ม.6ครับ ตอนนี้ผมม.6แล้วน้าาาาา ใกล้จบแล้วครับ แต่พักหลังเขายุ่งมากครับเราไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ ตอนเช้าเขาซ้อม 8โมงเขาสอน เลิกเรียนซ้อมถึง3ทุ่มเลยครับ ผมเป็นห่วงสุขภาพของเขา แต่ผมทำได้แค่ให้กำลังใจเขาครับ ผมอยากทำให้ได้มากกว่านี้ ผมอยากอยู่กับเขา มีครั้งนึงครับ เขาทักมาบอกว่า เขาเป็นลมในห้องน้ำ เกือบตาย พอเขารู้สึกตัวเขาเลยขับรถไปโรงพยาบาลครับ หมอบอกว่าพักผ่อนน้อย ห้ามกินพวกชากาแฟเลยครับ พอเขาบอกผมผมน้ำตาไหลเลยครับ เสียใจที่ผมไม่ได้อยู่ตรงนั้น ได้ดูแลเขาตอนที่เขาไม่สบาย ผมทำอะไรไม่ได้เลยครับ สิ่งเดียวที่ผมทำได้คือ เหมือนเดิมและรอผมจบครับ
แต่ตอนนี้เราก็ยังคุยกันนะครับ และผมมีภาพวาดของเขาคู่กับผม
ผมจะให้เขาในโอกาสใหนดีครับ ควรเซอร์ไพร์ยังไง
ภาพนี้คือผมจะให้หลังกับมาจากแข่งแต่ดันเกิดเรื่องซ่ะก่อนครับ งืออออออออออออออออ
#ผมควรทำยังไง หรือ #ให้กำลังใจเขายังไงดีครับ ผมกลัวเขาเบื่อกับคำพูดเดิมๆ ซ้ำๆเดิม
สอบถามหน่อยครับ