หัวข้อกระทู้คงดูไร้สาระ 

แต่มันก็ทำให้หลายๆคนเถียงกันได้ไม่รู้จบ 

เช่น "kuคบกันมาตั้ง เป็นสิบปี ยังทนได้ mung แค่ 10 วันจะเป็นจะตาย เว่อร์ไปเปล่า"

ควรอธิบายอย่างไร....ให้คนนอกสถานการณ์จริงเข้าใจ

มันก็ยากนะ เราเองก็บอกไม่ได้เหมือนกัน

คงทำได้แค่แชร์ประสบการณ์ ตามที่ตัวเองรู้สึก

หัวใจคนเรา มีการจัดระบบความเจ็บปวด
และเรียบเรียงการแสดงออกทางความเจ็บปวดที่ต่างกัน

ยิ่งบางคนเขาสามารถจัดการกับความเสียใจที่เกิดขึ้นได้อย่างไม่น่าเชื่อ....

มันก็เลยไม่แปลก ที่บางคน คบกันไม่นานแต่เหมือนจะรักกันมาก พอเลิกกันดูเจ็บปวด ทรมาน เสียใจราวกับว่าจะต้องตายเสียให้ได้ 

หรือบางคน คบกันมานานมากจนแทบไม่ได้นับเลยว่าใช้เวลาไปเท่าไหร่กับความรัก แต่ในวันที่ต้องเลิกกัน กลับไม่รู้สึกเจ็บปวดอะไรเลย เป็นความรู้สึกใจหายเท่านั้น....

เวลาไม่ได้เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าคนสองคนจะรักกันมากหรือน้อยแค่ไหน คนที่คบกันมานานมีเหตุจำเป็นต้องเลิกกันก็ไม่ได้แปลว่าเขาหมดรักหรือชินชาต่อความรักที่มีให้กัน

คนที่เพิ่งคบกันแต่ต้องมาเลิกกัน ต้องมาเจ็บปวดในสถานการณ์เดียวกัน ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะเจ็บน้อยหรือมากกว่า ไม่ได้หมายความว่าเวลาที่ผ่านมาเขารักกันมากหรือน้อยไปกว่าคู่มาราธอนคู่อื่นเช่นกัน

มันไม่มีอะไรมาพิสูจน์ได้เลย 

ถ้าตัวเราไม่ได้ไปยืนอยู่ในจุดที่เขาพบ 

ไม่ได้เป็นคนที่ต้องเจอกับสถานการณ์เหล่านั้น  

และไม่ใช่คนที่เป็นฝ่ายรู้สึก...

เวลามันก็เป็นแค่คำปลอบ
ความรู้สึกของตัวเราเองต่างหากที่เป็นคำตอบให้กับตัวเอง

คำอธิบายร้อยแปดพันเก้าที่เราเคยได้ยิน
มันก็มาจากร้อยแปดพันเก้าคนที่เขาผ่านเรื่องราวมาต่างกัน
เราจะเอามากำหนดให้เรารู้สึกเหมือนกันกับทุกคนคงไม่ได้

เราก็เป็นอีกคนที่อยู่ในกลุ่มของคนที่คบกันไม่นาน 

(ซึ่งมันสั้นมากๆ) แต่กลับรู้สึกเจ็บปวดมากๆด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง

เราถึงได้กล้าพูด ว่าเวลามันตัดสินความเจ็บปวดมากหรือน้อยของความรักในแต่ละคนไม่ได้

เราอยากมาแลกเปลี่ยนแชร์ประสบการณ์ว่าใครเคยผ่านความรักรูปแบบไหนมาบ้าง รักสั้น รักยาว รักนาน จนถึงวันหมดรัก

เราอยากมาแชร์ประสบการณ์ของเราให้ได้ลองอ่านกันดู เผื่อมีบางคนที่ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน หรือหลายๆคนอาจจะไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน

บางคนอาจมองเป็นเรื่องตลกแต่เชื่อเราเถอะ ถ้าวันหนึ่งคุณมาอยู่ในจุดที่ไม่สามารถจัดการกับความรู้สึกแย่ของความรักของตัวเองได้อีกต่อไป  เรื่องนี้มันจะไม่ตลกเลย