ครั้งหนึ่งในชีวิต เคยเดินทางเพื่อหาของขวัญชิ้นพิเศษ ให้กับผู้หญิงคนหนึ่ง ตอนนั้นผมเรียนรามคำแหง ปี 1  พักอยู่หน้าราม พอรู้จักเธอได้ไม่นาน ผมเลยลองถามวันเกิด ไม่น่าเชื่อ วันเกิดเธอเหลือไม่ถึงอาทิตย์ ยิ่งทำให้ผมรู้สึกว่า เป็นโอกาสหรือโชคชะตาที่มารู้จักเธอในจังหวะที่พอดี ผมจึงเริ่มไปนอนคิดว่าจะซื้ออะไรดี ตอนนั้นมีเงินแค่500 ที่จะซื้อของขวัญ ผมไปหลายห้างมากในกรุงเทพ ไม่ว่าจะเป็นเดอะมอลราม เดอะมอลบางกะปิ ซีคอนแสคว์ แทบจะว่าเดินทางรอบกรุงเทพได้ เพื่อจะหาของขวัญที่จะทำให้เธอชอบมากที่สุด แต่พอใกล้วันก็ยิ่งสับสน สุดท้ายแล้วผมซื้อขวดโหลดขวดใหญ่มาหนึ่งขวด ซื้อลูกอมฮาร์ทบีทรูปหัวใจ ซื้อช็อคโกแลตใส่ลงไปในขวด จนเต็ม และการ์ดที่เปิดแล้วมีเสียงเพลงเพราะ พร้อมแนบดอกกุหลาบข้างขวด 
    วันเกิดเธอมาถึง ผมไปที่ห้องเธอ เอาของขวัญไปให้ ผมนั่งไม่นานแล้วกลับ รู้สึกเขินมาก และก็คุยไม่เก่ง แต่สิ่งที่สัมผัสได้คือ เธอมีฐานะต่างกับผมเยอะ ก็เริ่มทำใจ หลังจากนั้นมาถึงวันหวยออก มีเรื่องตลกอีก ผมซื้อลอตเตอรี่เลขวันเกิดเธอ ปรากฎว่า หวยออกเลขวันเกิดเธอ ผมคิดในใจ สงสัยเทวดาจะให้เงินค่าของขวัญคืน  หลังจากนั้นก็เริ่มทำใจ เพราะฐานะ รสนิยม มันต่างกันเยอะ ก็เลยพยายามทำใจ และก็ไม่รักใครอีกเลยจนเรียนจบครับ