โดยที่สุดแล้วธรรมชาติ ไม่ได้เป็นของใคร ไม่ได้เป็นตัวตนของใคร  มีความเป็นเช่นนั้นเอง.

ที่หลงผิดกันอยู่ ก็มีทุกข์เท่านั้นเกิดขึ้น แล้ววนเวียนในดงทุกข์ไปเช่นนั้น เมื่อยังหลงผิดเป็นอวิชชา ยึดมั่นเจริญในตัณหา

ธรรมชาติทั้งปวง จึงมีลักษณะเป็น อนัตตา
ธรรมทั้งปวงจึงเป็น อนัตตา
สังขตธรรมก็ดี อสังขตธรรมก็ดี  มีลักษณะเป็น อนัตตา.

  ไม่ได้เป็นของใคร เป็นตัวตนของใคร โดยสัจจะจริง  เป็นเพียงโดยสมมุติ เท่านั้น