ปัญหาที่บ้าน มีวิธีคลายเครียดมั้ยคะ

สวสัดีค่ะ เราอายุ16แล้วค่ะ ม.5แล้ว พ่อแม่เราไม่ให้ทำสิ่งที่เราอยากทำเลยค่ะ อย่างเช่น ร้องเพลง ถ้าพ่อได้ยินก็จะดุค่ะ ถ้าแม่ได้ยินจะบอกว่าชีวิตว่างเนอะการบ้านก็ไม่มีอะไรแบบนี้ อ่านหนังสือก็ว่าไม่อ่าน ทำงานบ้านก็บอกว่าเราไม่ทำ จนตอนนี้เราไปหาจิตแพทย์ แม่เผาเราสุดเลยค่ะ เราก็นั่งเก็บกดอยู่ตรงนั้น  หมอก็ฟังแม่เราอย่างเดียว ตอนนี้เราได้สร้างวินัยใหม่ค่ะ พ่ออยากให้เป็นร้านเบเกอรี่ ตอนนี้จะให้เราลาออกค่ะ ตอนแรกเราอยากเป็นจิตแพทย์ค่ะ พ่อบอกว่าเป็นไม่ได้ ป้าก็บอก ไม่อยากให้เป็น พอเราสอนได้ไปเรียนต่อต่างประเทศตอนม.4 ก็ไม่ให้เราไปเรียนต่อ ไปเที่ยวกับเพื่อนไม่ได้ แล้วถ้าทำอะไรไม่ได้เช่นจับลูกแมว จับศพไก่ ก็จะว่า *ูส่ง*ึงไปเรียนทำไม ห้ะ ไรแบบนี้อะค่ะ ถ้าเราตอบก็เริ่มอารมณ์เสียแล้วค่ะ ถ้าไม่ตอบก็ขึ้นเสียง มีการลงโทษแบบตบตี เตะบ้างเป็นบางครั้ง เราฟังเพลงก็ไม่ได้ เต้นไม่ได้ ร้องเพลงไม่ได้ ออกกำลังกายไม่ได้(คืบเราอยากเล่นกีฬามากเลยค่ะ แม่ก็บอกมันอันตรายเล่นอะไรเบาๆดีกว่า) พอเราน้ำหนักลดก็มาค้นห้องเราหาว่าเรากินยาลดความอ้วน แล้วพอหมอจะให้ยาคลายเครียด ยานอนหลับมา พ่อก็บอกไร้ประโยชน์ไม่เอางี้อะค่ะ เราจะบ้าตายอยู่แล้วค่ะบางทีอยู่บ้านเราพูดอะไรกับพ่อแม่ไม่ได้ก็เข้าห้องมาทุบผนัง กรีดผนัง ตอนนั้นอยู่รร.เราเล่นดนตรีพอแม่รู้ก็ไปบอกครูว่าให้เราลาออก ไม่มีเวลางี้อะค่ะ ครูประจำชั้นก็รำคาญแม่เราจนไม่อยากให้เราร่วมกิจกรรมอะไรเลยค่ะ เพื่อนก็ด้วย เรารู้สึกมีห้องส่วนตัว็เหมือนไม่มีค่ะ ป้าบอกอยู่แต่ในห้องไม่ดี ให้เปิดประตูหน้าต่างนอน บางคนบอกคิดซะว่าเป็นเรื่องท้าทายพอพยายามคิดแบบนี้แล้วมันก็ยากร้องไห้ อยากระบายอารมณ์ขึ้นมา ตอนนั้นที่เครียกจนเข้ารพ.แม่กับพ่อตามมาด่าถึงเตียงเลยค่ะ ด้วยความที่พ่อเป็นหมอคือกลัวเสียหน้าด้วยมั้งค่ะ มาแบบเป็นลูก*ูแล้วทำไมเป็นแบบนี้ บลาๆๆ เราอยากรู้ค่ะ จะทำยังไงให้มันรู้สึกท้าทายดี?

เอาเวลาวิชาคอมรร.มาเขียนค่ะ  ทุกคนคิดว่าอยู่บ้านทำอะไรไม่ได้มันควรคลายเครียดยังไงคะ