ทำไมมันช่างเปราะบาง เหลือเกิน ไม่รู้เมื่อไหร่จะผ่านพ้น

สวัสดีค่ะ เราอยากรู้ว่าคนอื่นมีใครเป็นแบบเราบ้าง มาแชร์กันหน่อยค่ะ ว่าเราไม่ได้เหงาคนเดียว คือเรารู้สึกโดดเดี่ยวมากเลยค่ะ เหงามาก เราอยู่บ้านคนเดียว กินนอนคนเดียว ทำงานกลับบ้านวนลูปแบบนี้ไปทุกวัน เพื

ขอให้ยกมือขึ้นนนนนน

เคยต้องทำตัวเข้มแข็ง ทำเป็นไม่รู้สึกอะไรแล้ว ทำเป็นเฉยชาเย็นชา เฉยๆแล้ว มั้ย ต้องปกปิดความอ่อนแอข้างในไม่ให้ใครรู้ แต่ข้างในนี่สิ เปราะบางเหลือเกิน ความรู้สึกจริงๆมีแต่เราที่รู้ มันอึดอัดนะ

มีใครเป็นเหมือนกันบ้างคะ โสดมานานเจอแต่คนที่ไม่ใช่ และก็ไม่ได้เป็นคนที่ใช่สำหรับใครสักที ตอนนี้เริ่มรุสึกเฉยๆ อยู่คนเดียวมันก็อิสระดีนะ สนุกดี (แต่บางทีก็เหงา อยากมีครอบครัว มีเจ้าตัวเล็กอยู่นะ^^)

เหงาๆคุยกันครับ

ตามหัวข้อเบยอยากมีแฟนแต่ไม่ได้มาหาแฟนในพันทิปนะแค่อยากระบายเฉยๆ อยากมีแฟนอยู่คนเดียวมันเหงา อยู่กับเพื่อนก็มีความสุขแหละแต่พอแยกย้ายก็เหงา แค่อยากมีคนคุยตอนดึกๆ คุยกันทุกเรื่องบางเรื่องมันก็ไม่ได้เกิด

ได้กินหมูกะทะแล้วก็มีความสุข นานๆกินที มันดีเหลือเกิน