เราเพิ่งเลิกกับแฟนที่คบ มา 6 ปี ได้ 7 เดือน
เลยพยายามหัดอยู่ตัวคนเดียว เพราะเมื่อก่อนติดแฟนมากกกกกก ตัวติดตลอด (แฟนเราเป็น ผญ นะ)
หัดไปเดินตลาด เดินห้าง ดูหนัง กินข้าว บลาๆ แล้วก็เริ่มชินกับการอยู่ตัวคนเดียว ละ 555+
เราไม่ชอบให้ใครมาที่ห้อง แม้กระทั้งเพื่อน พี่สาว ยกเว้น...แม่
เหตุผลนะเหรอ... เราอยู่คนเดียวเช่าบ้านทาวเฮา หรือห้องเช่าหรือเปลาไม่รู้ ประมาน 160 ตรม.
มีห้องโถง (เอาเป็นห้องนอน เพราะชอบกว้างๆ) ที่นอน 6 ฟุต
มีตุ๊กโคมะ ตัวใหญ่ๆ และหมีตัวใหญ่ ไม่รู้ขนาดเท่าไหร แต่ใหญ่มาก (เราซื้อมาตัวละ 4,500)
หมอน 4 ใบ ตุ๊กตาล้อมรอบ ผ้าห่ม 3 ผืน จะไม่ชอบเก็บผ้าห่ม แบบไม่พับ ตื่นนอนก็วางๆไว้งั้นละ
ห้องเก็บของไว้เก็บเสื้อผ้า หรือของใช้ในบ้านชอบซื้อของมาเป็นแพ็คๆ 555+
ห้องน้ำ สวนหน้าบ้าน หลังบ้าน แบบอยู่ชิวๆ คนเดียว สไตลคนโสด ....
เราคิดว่าไม่ต้องเก็บเพราะก้แค่นอน...
นอนไม่เกิน 01.00 น
ตื่น 05.00 น.
06.20 .ขึ้นรถรับส่ง
เลิกงานถึงห้องประมาน 21.30 น.
บางที่หน้างานต่าง จังหวัด เลิกงาน ตี3 ถึงห้อง ตี 4
แล้วนอนเล่นมือถือ เคลียงานเรื่อยๆ
เห็นเพื่อนมีคนคุยตลอด เลยถามเอามาจากไหน? ...เพื่อนแนะนำให้เล่นแอป ทินเดอร์ (หาแฟน)
เล่นได้สัก 6 เดือนละ ได้รู้จักคนเยอะไม่เชิงว่าชอบแต่ก็คุยได้...ส่วนมาก 25-32 ปี
ทุกคนที่คุยกับเรา ชอบจะมารับ-ส่ง และอยากมาหาเราที่ห้อง
ส่วนตัวเราให้ส่งที่ป้อมตำรวจเท่านั้น (เพราะ..จอดมอไซต์ไว้ตรงนั้น)
ไปทำงานก็รถรับ-ส่งบริษัท
เราเคยบอกว่าห้องเรารกนะ ไม่ต้องมา ...พูดเรื่อยเปื่อนเพื่อไม่ให้มา สุดท้ายก็ต้องยอมความตื่อ ของเพื่อน
พี่สาวอยากมาหาที่ห้อง
เพื่อนอยากมาเล่นที่ห้อง
คนคุยอยากมาหา
แบบ...เราเจ็บท้อง ปจด. ก็จะมานอนเฝ้า (บ้าป่ะ งง)
บอกว่าเป็นห่วงเรา เป็นผญ เดียวไปส่งถึงบ้าน สามารถรับเช้าเย็นได้
จะเลิกงานดึก มันอัตราย (เราว่ามันนั้นละอันตราย)
มันทำให้เรารู้สึกว่า..คนที่เค้าพยายามจะเข้าหาเรา โดนที่มาหาที่ห้อง จะมาให้ได้ หาเรื่องจะมาเหมือนเราโดนคุกคาม โดนล้ำเส้น วุ้นวาย..รำคาน
เราชอบให้นัดเจอข้างนอก คนเยอะๆ ห้าง ทะเล หรือไรเงี้ย ที่ไม่ใช่ห้องเรา
เราควรบอกยังไงดี หรือหายไปเลย ....ยกเว้นเพื่อนกับพี่สาว
เราไม่ชอบเลยความรู้สึกแบบนี้ จะจัดการยังไงนะ ......
ไม่ชอบให้ใครมาบ้าน แม้..กระทั่งเพื่อน และพี่สาว
เลยพยายามหัดอยู่ตัวคนเดียว เพราะเมื่อก่อนติดแฟนมากกกกกก ตัวติดตลอด (แฟนเราเป็น ผญ นะ)
หัดไปเดินตลาด เดินห้าง ดูหนัง กินข้าว บลาๆ แล้วก็เริ่มชินกับการอยู่ตัวคนเดียว ละ 555+
เราไม่ชอบให้ใครมาที่ห้อง แม้กระทั้งเพื่อน พี่สาว ยกเว้น...แม่
เหตุผลนะเหรอ... เราอยู่คนเดียวเช่าบ้านทาวเฮา หรือห้องเช่าหรือเปลาไม่รู้ ประมาน 160 ตรม.
มีห้องโถง (เอาเป็นห้องนอน เพราะชอบกว้างๆ) ที่นอน 6 ฟุต
มีตุ๊กโคมะ ตัวใหญ่ๆ และหมีตัวใหญ่ ไม่รู้ขนาดเท่าไหร แต่ใหญ่มาก (เราซื้อมาตัวละ 4,500)
หมอน 4 ใบ ตุ๊กตาล้อมรอบ ผ้าห่ม 3 ผืน จะไม่ชอบเก็บผ้าห่ม แบบไม่พับ ตื่นนอนก็วางๆไว้งั้นละ
ห้องเก็บของไว้เก็บเสื้อผ้า หรือของใช้ในบ้านชอบซื้อของมาเป็นแพ็คๆ 555+
ห้องน้ำ สวนหน้าบ้าน หลังบ้าน แบบอยู่ชิวๆ คนเดียว สไตลคนโสด ....
เราคิดว่าไม่ต้องเก็บเพราะก้แค่นอน...
นอนไม่เกิน 01.00 น
ตื่น 05.00 น.
06.20 .ขึ้นรถรับส่ง
เลิกงานถึงห้องประมาน 21.30 น.
บางที่หน้างานต่าง จังหวัด เลิกงาน ตี3 ถึงห้อง ตี 4
แล้วนอนเล่นมือถือ เคลียงานเรื่อยๆ
เห็นเพื่อนมีคนคุยตลอด เลยถามเอามาจากไหน? ...เพื่อนแนะนำให้เล่นแอป ทินเดอร์ (หาแฟน)
เล่นได้สัก 6 เดือนละ ได้รู้จักคนเยอะไม่เชิงว่าชอบแต่ก็คุยได้...ส่วนมาก 25-32 ปี
ทุกคนที่คุยกับเรา ชอบจะมารับ-ส่ง และอยากมาหาเราที่ห้อง
ส่วนตัวเราให้ส่งที่ป้อมตำรวจเท่านั้น (เพราะ..จอดมอไซต์ไว้ตรงนั้น)
ไปทำงานก็รถรับ-ส่งบริษัท
เราเคยบอกว่าห้องเรารกนะ ไม่ต้องมา ...พูดเรื่อยเปื่อนเพื่อไม่ให้มา สุดท้ายก็ต้องยอมความตื่อ ของเพื่อน
พี่สาวอยากมาหาที่ห้อง
เพื่อนอยากมาเล่นที่ห้อง
คนคุยอยากมาหา
แบบ...เราเจ็บท้อง ปจด. ก็จะมานอนเฝ้า (บ้าป่ะ งง)
บอกว่าเป็นห่วงเรา เป็นผญ เดียวไปส่งถึงบ้าน สามารถรับเช้าเย็นได้
จะเลิกงานดึก มันอัตราย (เราว่ามันนั้นละอันตราย)
มันทำให้เรารู้สึกว่า..คนที่เค้าพยายามจะเข้าหาเรา โดนที่มาหาที่ห้อง จะมาให้ได้ หาเรื่องจะมาเหมือนเราโดนคุกคาม โดนล้ำเส้น วุ้นวาย..รำคาน
เราชอบให้นัดเจอข้างนอก คนเยอะๆ ห้าง ทะเล หรือไรเงี้ย ที่ไม่ใช่ห้องเรา
เราควรบอกยังไงดี หรือหายไปเลย ....ยกเว้นเพื่อนกับพี่สาว
เราไม่ชอบเลยความรู้สึกแบบนี้ จะจัดการยังไงนะ ......