คือ เรื่องราวของเรามีอยู่ว่า เมื่อก่อนตอนที่เราคบกับแฟนไหม่ๆเราก็อยู่ด้วยกันมาจนตอนนี้จะ2ปีแล้ว แรกๆคบกัน เค้าก็ไม่ได้ทำงานอะไร อยู่เฉยๆ เค้าเข้ามาจีบเราเอง จนตอนนี้เรารักเค้ามากด้วยความที่เค้าไม่เจ้าชู้ ตอนแรกๆทุกอย่างอยู่ในเกณฑ์ที่ดีแต่เค้าไม่ได้ทำงานมีเราทำอยู่
คนเดียวเราเลี้ยงเค้าก็ว่าได้ เค้าขอเงินเราทุกเดือนเพื่อที่จะเอาไปเติมเกมส์เพราะเค้าเป็นคนติด
เกมส์ เราก็ไห้ ค่าใช้จ่ายทุกอย่าง จะกิน จะเที่ยว ของใช้ส่วนตัวทุกอย่างเราเป็นคนจัดการเองหมด
เป็นแบบนี้มาประมาน5_6เดือน แต่เราก็ไม่ได้บ่นอะไร เราแค่คิดว่าเดี้ยวเค้าก้อคงหางานทำ
จนมาถึกลางปี2562 คือปีนี้แหละ ช่วง กรกฎา เค้าเพิ่งเริ่มทำงาน ทำได้เดือนกว่าๆก้อมีปันหา บอกไม่ทำแล้ว..แล้วก้อว่างงานมาอาทิตย์นึง
เค้าตระเวนหางาน แต่ก็ไม่มีงานไหนเรียก เราก้อฝากไห้เค้ากลับไปทำที่เดิม เราทำงานที่เดียวกันแต่คนละแผนก
เค้าก้อได้กลับไปทำต่อ จนเค้ามีเงินเดือนเป็นของตัวเอง แต่เราจะเป็นคนดูแลจัดการ คือบริหารเงินเอง
จนบางทีเงินใม่พอใช้.ในเดือนนั้น.ก็เริ่มมีปัญหา เค้าบอกว่าเราใช้เงินเยอะ ใช้ในเรื่อไร้สาระ
คือเดือนที่ได้เงินมา เงินมันน้อยเพราะเค้าทำงานไม่เต็มเดือน ได้มาประมาน 5_6 พันในเดือนนั้น
บวกกับของเราอีก 5000 เพราะเรากลับไปยุบ้าน เลยมีเงินแค่นั้น เราต้องบริหารเงินนั้นโดยการจ่ายค่าห้อง
ค่ากินในแต่ละวัน ของใช้ส่วนตัวทุกอย่าง เราบริหารเองหมด พอเค้าจะไปเที่ยว กลับไม่มีเงิน
เค้ากลับมาพูดกับเราว่า อยู่กับเราใม่มีอนาคตมีกินแต่ไม่มีเก็บ ใช้ชีวิตไปวันๆ ใม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง
เราก้อบอกว่าคิดบ้าง เงินที่ใช้ไปก้อเอามาให้เห็นตลอดว่าแต่ละวันใช้อะไรบ้าง
เค้าก้อบอกเราว่า เราบริหารเงินโง่ๆ ทั้งๆที่เมือ่ก่อนเราเลี้ยงเค้ามาตั้งหลายเดือนเค้าใม่เคยคิดถึ
ตรงนั้นเลยว่าเราไห้เค้าไปเท่าไร่.พอเงินไม่พอเราก้อต้องหายืม แต่ตรงกันข้ามเค้าไม่ได้พยายามอะไรเลย
พอเราบอกหายืมมาหน่อยได้มั้ยเงินออกแล้วค่อยคืน ก้อบอกไม่ๆ พอเวลาจะประหยัด
ถามว่ากินม่าม่า ได้มั้ย ก้อบอกว่าไม่ เราก็ต้องซื้อกับข้าวทุกวัน บางทีเค้าอยากกินอย่างอื่นมื้อนั้นก้อปาไป3-4 ร้อยย เค้าใช้เงินมากกว่าเราอีกต่อวัน
แต่เราก็ไม่เคยบ่นเพราะเห็นว่าเค้าเริ่มทำงาน เราได้แต่คิดว่าเดี้ยวมันก้อคงจะดีขึ้น
แต่เค้าบอกกับเราว่าเห็นพูดแบบนี้มาเป็นปี ไม่เห็นจะดีขึ้นเลย ทั้งๆที่มันเพิ่งเริ่มต้น
จนตอนนี้ เราก็มีปันหาแบบนี้มาเรื่อยๆเค้าก็เริ่มทำร้ายเรา แต่เราก็ยังอททนเพราะว่าเรารักเค้ามาก
และในที่สุดเค้าก็ขอแยกทางกับเรา บอกว่าอยู่กับเราไม่มีอนาคต มีแต่จะแย่ลง แต่เราก้อยังประคับประคองให้ไปต่อ
เพราะเราไม่อยากเริ่มต้นไหม่อีกแล้ว เราแค่อยากไห้เค้านึกถึงอดีตที่ผ่านมาว่าเราไห้เค้าไปเท่าไร่
แล้วพอมีงานทำ ก็จะขอแยกกับเรา เพียงเพราะบอกว่าเราใช้เงินเยอะ ทั้งๆที่ในแต่ละวันเราแทบจะไม่ได้ใช้เงินเลย
เราเคยคิดว่าเรื่องเงินจะไม่มช่ปันหากับคู่รัก แต่ความเข้าใจต่างหากที่สำคัน เราใม่เคยอยากได้เงินของเค้า แต่เราอยู่ด้วยกัน เค้าเป็นผู้ชาย
เค้าก้อต้องดูแลเลี้ยงเราถูกมั้ย
แต่ในเมื่อเราทำงานด้วยกัน มันก้อมีแค่เงินของเราไม่ใช่เงินของใครทั้งนั้น
เราเสียใจมากที่เค้าเห็นว่าเราเป็นปันหาในชีวิตเค้า ทำไห้ชีวิตเค้าไม่มีอนาคต
เหมือนเราเป็นตัวถ่วงทำไห้เค้าไปไม่ถึงใหนสักที
อยากถามเพื่อนๆว่า ควรทำยังใงดี เรารักเค้ามาก เราคงทำใจไม่ได้ถ้าเดินออกไป
แต่เราก็ไม่อยากทำไห้ต้องลำบากอยากไห้เค้ามีชีวิตที่ดี เราหวังแค่ว่าอนาคตของเค้าจะมีเราอยู่ด้วย
เพราะเราเลือกแล้ว แต่เราก็ไม่อยากเป็นตัวปันหา
ปันหาเรื่องเงินกับแฟน? ใครเลิกกับแฟนเพราะเรื่องนี้บ้าง?
คือ เรื่องราวของเรามีอยู่ว่า เมื่อก่อนตอนที่เราคบกับแฟนไหม่ๆเราก็อยู่ด้วยกันมาจนตอนนี้จะ2ปีแล้ว แรกๆคบกัน เค้าก็ไม่ได้ทำงานอะไร อยู่เฉยๆ เค้าเข้ามาจีบเราเอง จนตอนนี้เรารักเค้ามากด้วยความที่เค้าไม่เจ้าชู้ ตอนแรกๆทุกอย่างอยู่ในเกณฑ์ที่ดีแต่เค้าไม่ได้ทำงานมีเราทำอยู่
คนเดียวเราเลี้ยงเค้าก็ว่าได้ เค้าขอเงินเราทุกเดือนเพื่อที่จะเอาไปเติมเกมส์เพราะเค้าเป็นคนติด
เกมส์ เราก็ไห้ ค่าใช้จ่ายทุกอย่าง จะกิน จะเที่ยว ของใช้ส่วนตัวทุกอย่างเราเป็นคนจัดการเองหมด
เป็นแบบนี้มาประมาน5_6เดือน แต่เราก็ไม่ได้บ่นอะไร เราแค่คิดว่าเดี้ยวเค้าก้อคงหางานทำ
จนมาถึกลางปี2562 คือปีนี้แหละ ช่วง กรกฎา เค้าเพิ่งเริ่มทำงาน ทำได้เดือนกว่าๆก้อมีปันหา บอกไม่ทำแล้ว..แล้วก้อว่างงานมาอาทิตย์นึง
เค้าตระเวนหางาน แต่ก็ไม่มีงานไหนเรียก เราก้อฝากไห้เค้ากลับไปทำที่เดิม เราทำงานที่เดียวกันแต่คนละแผนก
เค้าก้อได้กลับไปทำต่อ จนเค้ามีเงินเดือนเป็นของตัวเอง แต่เราจะเป็นคนดูแลจัดการ คือบริหารเงินเอง
จนบางทีเงินใม่พอใช้.ในเดือนนั้น.ก็เริ่มมีปัญหา เค้าบอกว่าเราใช้เงินเยอะ ใช้ในเรื่อไร้สาระ
คือเดือนที่ได้เงินมา เงินมันน้อยเพราะเค้าทำงานไม่เต็มเดือน ได้มาประมาน 5_6 พันในเดือนนั้น
บวกกับของเราอีก 5000 เพราะเรากลับไปยุบ้าน เลยมีเงินแค่นั้น เราต้องบริหารเงินนั้นโดยการจ่ายค่าห้อง
ค่ากินในแต่ละวัน ของใช้ส่วนตัวทุกอย่าง เราบริหารเองหมด พอเค้าจะไปเที่ยว กลับไม่มีเงิน
เค้ากลับมาพูดกับเราว่า อยู่กับเราใม่มีอนาคตมีกินแต่ไม่มีเก็บ ใช้ชีวิตไปวันๆ ใม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง
เราก้อบอกว่าคิดบ้าง เงินที่ใช้ไปก้อเอามาให้เห็นตลอดว่าแต่ละวันใช้อะไรบ้าง
เค้าก้อบอกเราว่า เราบริหารเงินโง่ๆ ทั้งๆที่เมือ่ก่อนเราเลี้ยงเค้ามาตั้งหลายเดือนเค้าใม่เคยคิดถึ
ตรงนั้นเลยว่าเราไห้เค้าไปเท่าไร่.พอเงินไม่พอเราก้อต้องหายืม แต่ตรงกันข้ามเค้าไม่ได้พยายามอะไรเลย
พอเราบอกหายืมมาหน่อยได้มั้ยเงินออกแล้วค่อยคืน ก้อบอกไม่ๆ พอเวลาจะประหยัด
ถามว่ากินม่าม่า ได้มั้ย ก้อบอกว่าไม่ เราก็ต้องซื้อกับข้าวทุกวัน บางทีเค้าอยากกินอย่างอื่นมื้อนั้นก้อปาไป3-4 ร้อยย เค้าใช้เงินมากกว่าเราอีกต่อวัน
แต่เราก็ไม่เคยบ่นเพราะเห็นว่าเค้าเริ่มทำงาน เราได้แต่คิดว่าเดี้ยวมันก้อคงจะดีขึ้น
แต่เค้าบอกกับเราว่าเห็นพูดแบบนี้มาเป็นปี ไม่เห็นจะดีขึ้นเลย ทั้งๆที่มันเพิ่งเริ่มต้น
จนตอนนี้ เราก็มีปันหาแบบนี้มาเรื่อยๆเค้าก็เริ่มทำร้ายเรา แต่เราก็ยังอททนเพราะว่าเรารักเค้ามาก
และในที่สุดเค้าก็ขอแยกทางกับเรา บอกว่าอยู่กับเราไม่มีอนาคต มีแต่จะแย่ลง แต่เราก้อยังประคับประคองให้ไปต่อ
เพราะเราไม่อยากเริ่มต้นไหม่อีกแล้ว เราแค่อยากไห้เค้านึกถึงอดีตที่ผ่านมาว่าเราไห้เค้าไปเท่าไร่
แล้วพอมีงานทำ ก็จะขอแยกกับเรา เพียงเพราะบอกว่าเราใช้เงินเยอะ ทั้งๆที่ในแต่ละวันเราแทบจะไม่ได้ใช้เงินเลย
เราเคยคิดว่าเรื่องเงินจะไม่มช่ปันหากับคู่รัก แต่ความเข้าใจต่างหากที่สำคัน เราใม่เคยอยากได้เงินของเค้า แต่เราอยู่ด้วยกัน เค้าเป็นผู้ชาย
เค้าก้อต้องดูแลเลี้ยงเราถูกมั้ย
แต่ในเมื่อเราทำงานด้วยกัน มันก้อมีแค่เงินของเราไม่ใช่เงินของใครทั้งนั้น
เราเสียใจมากที่เค้าเห็นว่าเราเป็นปันหาในชีวิตเค้า ทำไห้ชีวิตเค้าไม่มีอนาคต
เหมือนเราเป็นตัวถ่วงทำไห้เค้าไปไม่ถึงใหนสักที
อยากถามเพื่อนๆว่า ควรทำยังใงดี เรารักเค้ามาก เราคงทำใจไม่ได้ถ้าเดินออกไป
แต่เราก็ไม่อยากทำไห้ต้องลำบากอยากไห้เค้ามีชีวิตที่ดี เราหวังแค่ว่าอนาคตของเค้าจะมีเราอยู่ด้วย
เพราะเราเลือกแล้ว แต่เราก็ไม่อยากเป็นตัวปันหา