ขออนุญาตใช้พื้นที่นี้พูดความในใจหน่อยนะคะ พอดีเป็นเด็กนักเรียน ม.ปลาย สายวิทย์-คณิต เลือกเรียนเพราะเผื่ออนาคตในการเรียนต่อมหาลัย แต่กลับมีผลเสียทั้งในเรื่องเพื่อน ทั้งเรื่องเรียน จนตอนนี้เกรดตกมากๆ อยู่อันดับรองสุดท้ายของห้อง เหตุผลเพราะเพื่อนไม่คบ เลยไม่ค่อยอยากมาเรียน ทำให้ขาดเรียนบ่อย งานกลุ่มก็ไม่มีกลุ่มทำ ส่งงานช้า ทำงานกลุ่มคนเดียว เปลี่ยนกลุ่มเล่นจนครบทุกคนในห้องแล้ว แต่เพื่อนทุกกลุ่มจะแบบอยู่ๆก็ไม่คุยด้วย ตีตัวออกห่าง และเริ่มทำให้เราออกจากกลุ่มไปเอง เพื่อนที่เคยเล่นด้วย สนิทด้วย กลับเปลี่ยนเป็นคนละคน และจะมีเพื่อนคนหนึ่งที่ชอบไปพูดคุยกับเพื่อนทุกคนที่ไม่เล่นกับเรา และไม่คุยกับเราคนเดียวในห้อง ตอนนี้เรียนอยู่ ม.5 ลำบากใจมาก จะใช้ชีวิตต่อไปยังไงอีกปีกว่าๆ และเวลารู้สึกเครียดเราก็จะชอบทำร้ายตัวเอง กรีดแขนบ้าง ซัดกำแพงบ้าง ตีตัวเองบ้าง มีครั้งนึงเคยผูกคอตัวเองไว้ในห้อง แต่แฟนเราอยู่ ปี1 เขาปีนขึ้นฝ้ามาช่วย ยายเรารู้ยายก็ร้องไห้ ทำให้เรายิ่งจิตตก ไม่อยากไปโรงเรียน แต่เราทำงานพิเศษคืองานเสริฟอาหาร ที่นั่นทำให้เรามีเพื่อนในที่ทำงาน มีลูกค้าให้พูดคุยด้วย แต่ในโรงเรียนเรากลับไม่มีใครเลย เราอยากลาออก อยากย้ายโรงเรียน แต่เราก็ทำไม่ได้ ฐานะทางบ้านเราไม่ได้ดีขนาดนั้น แม่ก็มีแต่บอกให้อดทน แต่แม่จะรู้มั้ยคะ ว่าหนูทรมานขนาดไหน ที่โดนเพื่อนในห้องมองเหมือนหนูเป็นขยะในห้อง ที่ไม่มีใครสนใจซักคน หนูคิดว่าหนูไม่ไหวแล้ว ไม่อยากมีชีวิตต่อ เพื่อนไม่ได้สำคัญกับเราก็จริง แต่บางทีคนไม่มีเพื่อนมันก็ทรมานเหมือนกัน มีใครพอแนะนำได้บ้างมั้ยคะว่าต่อไปนี้ควรจะทำตัวยังไง เพื่อนถึงจะหันมาคบกับเราเหมือนเดิม