ตอนคบกันแรกๆยอมรับเลยว่าตัวเองยังไม่ค่อยรักแฟน เลิกกันเร็วมาก แล้วเราก็กลับไปง้อเพราะรู้สึกว่า เออรักไม่รักอันนี้ไม่แน่ใจ แต่รู้ตัวอีกทีคือขาดไม่ได้แล้ว อยู่มาสักพักนึงเกือบ 10 เดือน เรางอแง แต่ก็เป็นบ่อยนะ ไม่ค่อยพูด เค้าไม่แท็กหาเรา ไม่มีแบบคำพูดหวานๆดีๆ เหมือนอยู่คนละโลกก็ว่าได้ ไม่โทรหากันเดือนนึงได้ แล้ววันนั้นเราถามว่าจะโทรหามั้ย เค้าบอกจะโทรก็โทรมาได้นะ เราก็ถามว่าอยากคุยมั้ย เค้าไม่มีคำตอบให้เรา อ้างไปประเด็นอื่นจนทะเลาะกัน เค้าถามว่า ถ้าเค้าออกมาอยู่คนเดียว เราจะโกรธเค้ามั้ย เราก็เลยบอกโกรธได้ด้วยหรอ เค้าบอกว่าเค้าอึดอัด บอกว่าเราเอาแต่ใจมากไป เค้าต้องปรับตัวมากไปจนไม่เป็นตัวของตัวเอง ซึ่งเราก็งงนะว่าเราเอาแต่ใจมากหรอ คือเราแทบแบบไม่ค่อยอะไรกับเค้าด้วยซ้ำ เรื่องงานการบ้านเราช่วยเค้าตลอด ขนมนมเนยซื้อไปให้กิน แล้วคืออะไรทำไมเป็นงี้ เราก็ร้องไห้แหล่ะ พอผ่านมาครึ่งเดือน เพื่อนของเค้าบอกว่าให้เราปรับนิสัยให้โตขึ้นแล้วกลับไปคุย เราเลยบอกใครเค้าจะคุยด้วย ก็เค้าบอกเองว่าเค้าอยู่กับตัวเองมีความสุขแล้ว เพื่อนเค้าก็บอกว่า มันแค่ไม่อยากกลับไปเจออะไรแบบเดิมๆ ฉันดูออก แล้วคือเราต้องทำไง ในเมื่อตอนที่เลิกไปเราพยายามง้อกลับมา คำพูดเค้าเหมือนคนที่กำลังรู้สึกรำคาญ คือเราต้องไปไงต่อ ถามว่ารักมั้ย รักนะ แต่จะไม่ทักไปแล้ว เพราะวันนั้นเค้าทำให้เรารู้สึกว่าเราไม่ได้มีค่าอะไรกับเค้าอ้ะ
งงกับความรัก