ขอเกริ่นยาวหน่อยนะครับ
มันซับซ้อน
บ้านผมมีกันอยู่ 4 คน พ่อ แม่ ผม และพี่ชาย(แก่กว่าผม3ปี)
เมื่อกลางปี พ่อกับพี่เขาไปออกรถใหม่ มาใช้กันในครอบครัว ทีแรกก็ไม่ได้อยากยุ่งอะไรตรงนี้ และรถผมก็ไม่ได้ใช้ด้วย (ผมขึ้น bts ไปทำงานได้ครับ) ตอนออกรถก็ไม่ได้ช่วยเงินอะไร เพราะผมเองเพิ่งเริ่มทำงาน เงินเก็บแทบไม่มี คุยกับพ่อ พ่อเข้าใจ แต่พี่ผมดูจะไม่พอใจอยู่ประมาณหนึ่ง
ตั้งแต่ได้รถมา ผมไม่ได้ยุ่งอะไรและพี่เค้าก็ไม่อยากให้ผมยุ่งด้วย จะเห็นก็เค้าเอาไปแต่งนั่นแต่งนี่ ซึ่งผมไม่ได้ติดอะไร มันเงินเค้า (หรือบางส่วนอาจเปนเงินพ่อ แต่ถ้าพ่อให้มันก็เรื่องของพ่อ)
กระทั่งวันนี้พ่อขอให้ผมมา รพ. เป็นเพื่อน (พ่อเป็นเบาหวาน) ผ่านมาครึ่งปี เพิ่งนั่งรถคันนี้ครั้งแรก
เห็นท่าพ่อขับรถแล้วแบบว่า....... หน้าพ่อเกือบติดกระจก เพราะในรถมันมืดมาก กระจกดำปี๋รอบทิศ
แถมในรถ มีไฟ led จากหน้าปัด หน้าจออะไรก็ไม่รู้ อารมณ์เหมือนรถแต่งซิ่ง แต่ไฟมันกวนสายตาคนในรถมาก ขนาดผมนั่งเฉยๆยังรู้สึกมึนเลย
ตะกี้ผมคุยกับพ่อ ว่าขับรถแบบนี้ อันตราย แต่พ่อเองก็ไม่รู้จะคุยกับพี่ผมยังไง เพราะพี่เป็นคนอารมณ์ร้าย
ไปเปลี่ยนอะไรของที่เขาแต่งไว้ เดี๋ยวจะโวยวายทำเรื่องใหญ่โต ถ้าให้อธิบาย คือ เค้าเหมือนเป็นเด็กมีปัญหา ทำตัวงี่เง่ามาตั้งแต่เด็กแล้ว เหมือนเค้ามีปม ว่าเขาเป็นลูกติดพ่อ(คนละแม่กับผม) ซึ่งเค้ารู้เรื่องนี้ตอนเข้า ม.1
ตั้งแต่นั้นมา เวลาไม่ได้อย่างใจเค้าจะอารมณ์ฉุนเฉียว เกรี้ยวกราดมากๆ
ผมกับพ่อคิดว่า เขาอาจเป็นไบโพลาร์ หรือโรคอะไรเกี่ยวกับอารมณ์ แต่พอพ่อไปคุยว่าน่าจะไปตรวจ เค้าก็โวยวายหาว่าเค้าบ้า ปึงปังหายจากบ้านไปเป็นอาทิตย์ แล้วพ่อก็มานั่งร้องไห้
(ผมสงสารพ่อนะ เพราะพ่อคิดว่าคนสร้างปมของพี่คือพ่อ)
เรื่องรถนี่ ผมไปคุยไม่ได้ เพราะเค้ามีไบแอสกับผมที่ไม่ยอมช่วยจ่ายเงินดาวน์ กับแม่ผมนี่ไม่ต้องพูดถึง เค้าทำเหมือนเป็นคนแปลกหน้า (ยกเว้นเวลาอารมณ์ดีๆ หรือจะเอาอะไรจากแม่ ถึงมาพูดดีด้วย)
จะมีก็แต่พ่อที่พอจะคุยได้ แต่พ่อก็ไม่รู้จะคุยยังไง
เรื่องส่วนตัวของพี่ผม ผมปล่อยๆผ่านๆ ทำไม่รู้ไม่ชี้ได้
แต่ผมว่าอันนี้มันกระทบกับชีวิตพ่อ จะปล่อยผ่านคิดว่ากรรมใครกรรมมัน ก็ทรพีเกินไป
ให้ออกรถใหม่อีกคัน อันนี้ก็ไม่ไหวนะ (ฮ่าๆๆ) เงินไม่มี ที่จอดก็ไม่มี ใครมีวิธีจัดการกับคนในครอบครัวที่เป็นแบบพี่ผมบ้างมั้ยครับ
(ถ้าไม่มี คิดซะว่า ขอพื้นที่ผมระบายก็ได้ครับ ตอนนี้รู้สึกเหนื่อยใจ)
ขอวิธีคุยกับคนในบ้าน ที่อารมณ์ร้ายเอาแต่ใจครับ
มันซับซ้อน
บ้านผมมีกันอยู่ 4 คน พ่อ แม่ ผม และพี่ชาย(แก่กว่าผม3ปี)
เมื่อกลางปี พ่อกับพี่เขาไปออกรถใหม่ มาใช้กันในครอบครัว ทีแรกก็ไม่ได้อยากยุ่งอะไรตรงนี้ และรถผมก็ไม่ได้ใช้ด้วย (ผมขึ้น bts ไปทำงานได้ครับ) ตอนออกรถก็ไม่ได้ช่วยเงินอะไร เพราะผมเองเพิ่งเริ่มทำงาน เงินเก็บแทบไม่มี คุยกับพ่อ พ่อเข้าใจ แต่พี่ผมดูจะไม่พอใจอยู่ประมาณหนึ่ง
ตั้งแต่ได้รถมา ผมไม่ได้ยุ่งอะไรและพี่เค้าก็ไม่อยากให้ผมยุ่งด้วย จะเห็นก็เค้าเอาไปแต่งนั่นแต่งนี่ ซึ่งผมไม่ได้ติดอะไร มันเงินเค้า (หรือบางส่วนอาจเปนเงินพ่อ แต่ถ้าพ่อให้มันก็เรื่องของพ่อ)
กระทั่งวันนี้พ่อขอให้ผมมา รพ. เป็นเพื่อน (พ่อเป็นเบาหวาน) ผ่านมาครึ่งปี เพิ่งนั่งรถคันนี้ครั้งแรก
เห็นท่าพ่อขับรถแล้วแบบว่า....... หน้าพ่อเกือบติดกระจก เพราะในรถมันมืดมาก กระจกดำปี๋รอบทิศ
แถมในรถ มีไฟ led จากหน้าปัด หน้าจออะไรก็ไม่รู้ อารมณ์เหมือนรถแต่งซิ่ง แต่ไฟมันกวนสายตาคนในรถมาก ขนาดผมนั่งเฉยๆยังรู้สึกมึนเลย
ตะกี้ผมคุยกับพ่อ ว่าขับรถแบบนี้ อันตราย แต่พ่อเองก็ไม่รู้จะคุยกับพี่ผมยังไง เพราะพี่เป็นคนอารมณ์ร้าย
ไปเปลี่ยนอะไรของที่เขาแต่งไว้ เดี๋ยวจะโวยวายทำเรื่องใหญ่โต ถ้าให้อธิบาย คือ เค้าเหมือนเป็นเด็กมีปัญหา ทำตัวงี่เง่ามาตั้งแต่เด็กแล้ว เหมือนเค้ามีปม ว่าเขาเป็นลูกติดพ่อ(คนละแม่กับผม) ซึ่งเค้ารู้เรื่องนี้ตอนเข้า ม.1
ตั้งแต่นั้นมา เวลาไม่ได้อย่างใจเค้าจะอารมณ์ฉุนเฉียว เกรี้ยวกราดมากๆ
ผมกับพ่อคิดว่า เขาอาจเป็นไบโพลาร์ หรือโรคอะไรเกี่ยวกับอารมณ์ แต่พอพ่อไปคุยว่าน่าจะไปตรวจ เค้าก็โวยวายหาว่าเค้าบ้า ปึงปังหายจากบ้านไปเป็นอาทิตย์ แล้วพ่อก็มานั่งร้องไห้
(ผมสงสารพ่อนะ เพราะพ่อคิดว่าคนสร้างปมของพี่คือพ่อ)
เรื่องรถนี่ ผมไปคุยไม่ได้ เพราะเค้ามีไบแอสกับผมที่ไม่ยอมช่วยจ่ายเงินดาวน์ กับแม่ผมนี่ไม่ต้องพูดถึง เค้าทำเหมือนเป็นคนแปลกหน้า (ยกเว้นเวลาอารมณ์ดีๆ หรือจะเอาอะไรจากแม่ ถึงมาพูดดีด้วย)
จะมีก็แต่พ่อที่พอจะคุยได้ แต่พ่อก็ไม่รู้จะคุยยังไง
เรื่องส่วนตัวของพี่ผม ผมปล่อยๆผ่านๆ ทำไม่รู้ไม่ชี้ได้
แต่ผมว่าอันนี้มันกระทบกับชีวิตพ่อ จะปล่อยผ่านคิดว่ากรรมใครกรรมมัน ก็ทรพีเกินไป
ให้ออกรถใหม่อีกคัน อันนี้ก็ไม่ไหวนะ (ฮ่าๆๆ) เงินไม่มี ที่จอดก็ไม่มี ใครมีวิธีจัดการกับคนในครอบครัวที่เป็นแบบพี่ผมบ้างมั้ยครับ
(ถ้าไม่มี คิดซะว่า ขอพื้นที่ผมระบายก็ได้ครับ ตอนนี้รู้สึกเหนื่อยใจ)