เกริ่นก่อนนะครับ ผมก็แค่คนอายุ 24 ทำงานอยู่ต่างจังหวัด แต่แฟนผมอายุ 34 ทำงานอยู่ใน ก.ท.ม. เดือนๆนึงผมจะนั่งรถไปหาเขาประมาณ 1-2 ครั้ง แต่ผมก็คิดว่าไม่น่าเป็นอุปสรรค เพื่อรักแค่นี้เราทำได้
      เริ่มเลยนะครับ ผมกับแฟนเราเป็นคู่รักเกย์ ซึ่งตอนแรกก็ดูมีความสุขดี กินข้าว ดูหนัง ฟังเพลง บอกรักกัน เราคุยกัน ไลน์หากันทุกวัน จนวันนึงผมเล่น FB โดยบังเอิญผมก็เจอคนๆนึง ซึ่งถ่ายรูปคู่กับแฟนผมในที่ที่นึง แล้วก็มีแคปชั่นหวานๆ ผมก็เลยแคปหน้าจอเพื่อไลน์ไปถามเขา ซึ่งตรงนี้ทำเอาผมจุกมากเลยครับ
ผม : (ส่งรูป) นี่ใครครับ
แฟนผม : ไปเที่ยวมาครับ
ผม : กับเพื่อนหรือครับ?
จากนั้นเราก็โทรคุยกัน
ผม : กำลังรอฟังอยู่นะครับ
แฟนผม : คือคนนั้นเราคุยกันมาได้ 2 ปีแล้วครับ แต่เราเคยมีอะไรกันแค่ครั้งเดียว เขาคอยช่วยซัพพอร์ทที่บ้านและตอนนี้ก็กำลังสร้างบ้านที่บ้านให้พ่อให้แม่อยู่(พอได้ฟังถึงตรงนี้ผมน้ำตาเริ่มไหลแล้วครับ) ที่เค้าเคยถามเตงว่าจะย้ายมาอยู่ด้วยกันไหม แต่เตงไม่ได้ตอบ ตอนนั้นเค้าก็คิดว่าถ้าว่าจะมา ก็จะบอกตอนนั้น เพราะ ต้องมาเคลียให้ลงตัว อาจจะบอกคนนั้นว่าเป็นญาติหรือเป็นพี่น้องกัน แต่เตงไม่ได้ตอบเค้าเลยไม่อยากจะคุยอะไรต่อ และก็ที่เตงเคยถามเค้าว่างานไม่ค่อยมีแต่ทำไมดูร่ำรวยจัง เพราะเค้านี่แหละคอยซัพพอร์ทเรื่องนี้ด้วย
ผม : แล้วเตงรักเขาไหมครับ (ตอนนี้ร้องไห้แบบเสียสติมาก)
แฟนผม : จะไปพูดถึงเขาทำไม เรื่องนี้มันมีแค่เรา เค้าแค่อยากรู้ว่า เตงจะเอายังไงต่อกับเค้า
ผม : มันจะไม่เกี่ยวกับเขาได้ยังไง เพราะเรื่องนี้มันไม่ได้มีแค่เรา มันมีเขาด้วย อ๋อ...เค้าเข้าใจละ ที่บอกว่าพ่อแม่เตงไม่รู้ว่าเตงเป็นเกย์ เพราะ เตงมีเขาที่พ่อแม่เตงรับได้ เพราะเขาคอยช่วยเหลือซัพพอร์ทครอบครัวของเตง ถึงกับสร้างบ้านให้ครอบครัวเตงอยู่แล้ว
แฟนผม : เตงต้องเข้าใจนะ คือเรื่องนี้มันไม่ได้มีแค่เรา 2 คน มันยังมีคนอื่นๆที่อยู่ข้างหลังเค้าอีกด้วย
ผม : ห่วงแต่ตัวเองมากอ่ะ แล้วเค้าหละ ตอนนี้คือเค้าใจพังมาก เคยนึกถึงใจเค้าบ้างป่ะ
แฟนผม : เค้าก็เลยต้องถามตัวเองนี่ไงว่าจะเอายังไงต่อ เพราะ เค้าก็รักเตงนะ ความรู้สึกดีๆที่มีให้กันมันก็เยอะไม่ใช่หรอ
ผม : แล้วคิดว่ายังไงละครับ ให้เค้าต้องอยู่แบบหลบๆ ให้ใครรู้ไม่ได้ว่าเราเป็นแฟนกัน แบบนี้เรียก เมียน้อย นะครับ ทั้งๆที่เขาคนนั้นเป็นคนที่พ่อแม่เตงยอมรับ ทุกคนรับรู้ได้ว่าคบกัน แต่เค้าทำไม่ได้เลยซักอย่างเดียว
แฟนผม : แล้วเตงจะเอายังไงต่อละครับ เค้าอยากให้เตงเลือก
ผม : เขาคอยซัพพอร์ทเตง ช่วยเหลือครอบครัวเตง เค้าคงทำแบบนั้นให้เตงไม่ได้หรอก แค่นี้ก็เปรียบกันไม่ได้แล้ว แล้วเตงคิดว่าเค้าควรจะเลือกยังไง
แฟนผม : เค้าไม่เคยขออะไรเตงอยู่แล้ว
ผม : แล้วเตงรักเค้ามั้ย ( ในใจคือไม่อยากเลิก แต่ไม่อยู่แบบนี้แน่นอน )
แฟนผม : รักครับ
ผม : แล้วเตงรักเขาคนนั้นมั้ยครับ
แฟนผม : แล้วจะพูดถึงเขาทำไมครับ นี่มันเรื่องของเรา
ผม : เค้าทักหาคนนั้นของเตงแล้วนะ 
แฟนผม : เฮ้ยยยยยย ไปทักหาเขาทำไม ถ้าเขารู้มันพังกันหมดเลยนะ
ผม : แล้วเตงคิดว่าตอนนี้เค้าไม่พังหรอ
แฟนผม : แล้วเตงจะพังเรื่องอะไร ถึงพังก็พังเฉพาะแค่เตง แต่ถ้าเขารู้ คนที่อยู่ข้างหลังเค้าจะพังกันไปด้วย(ตอนนี้เค้าเริ่มมีเสียงสะอื้นเหมือนร้องไห้)
ผม : เค้ารู้ครับ ถ้าเค้าถามหรือแสดงตัวกับคนนั้นของเตงไป เตงก็พังแน่ แต่อยากให้รู้ไว้ เค้ารักเตงมาก ต่อให้วันนี้มันจะมีอะไรเกิดขึ้น เค้าไม่ทำร้ายเตงแน่นอน 
เค้าสัญญา ไม่ว่ายังไง เค้าไม่ทำร้ายเตงแน่นอน เตงมั่นใจได้เลย
แฟนผม : แต่ก็ไม่น่าไปทัก เขาไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ 
ผม : แต่เค้าก็ไม่ได้พูดอะไรเลยนะ เค้าแค่ทักไปว่า "ดีครับ" แค่นั้น
แฟนผม : แต่ก็ไม่ควรทักไง เพราะถ้าสมมุติเตงมาอยู่กับเค้าที่ห้องก็จะโกหกไม่ได้ว่าเป็นน้องหรือเป็นญาติกัน ถ้าไงเตงช่วยบล็อคเขาไปก่อนนะ เผื่อเขาจำเตงได้
ผม : ได้ครับ เดี๋ยวจะบล็อคให้ครับ ไม่ต้องเป็นห่วง
แฟนผม : คือตอนนี้เรากำลังคุยกันด้วยอารมณ์ ถ้ายังไง เตงมาเจอเค้านะ เราจะได้คุยกันด้วยเหตุผลมากกว่า
ผม : ได้ครับ แล้วจะไป
วางสาย
     ผมคิดไว้อยู่แล้วครับ ว่ามันควรจะจบตั้งแต่ตอนนี้ ต่อให้ผมรักมากแค่ไหนแต่ถ้าให้อยู่แบบหลบๆเปิดเผยกับใครก็ไม่ได้ผมไม่เอา ผมเลือกเดินออกมาอย่างหล่อๆ ดีกว่าอยู่เป็นหมาเวลาเขาอยู่ด้วยกัน ผมทุ่มเทมีเขาคนเดียว ปิดทุกช่องทางไม่ให้มีใครเข้า ก็ถึงได้รู้ว่า ความรักมันไม่ใช่รางวัลตอบคนทำดี ผมก็ไม่ได้โกรธเขานะครับ เพราะผมก็รู้ว่าเหตุผลของความรักมันก็มีได้หลายรูปแบบ ผมเลยอยากจะให้เพื่อนๆที่ได้อ่านกระทู้นี้เป็นกำลังใจให้ผมผ่านวันแย่ๆไปได้ไวๆครับ ขอบคุณครับ.