ชอบรุ่นพี่คนนึงเเต่อยากกลับมาเป็นพี่น้องกันเหมือนเดิม

ตามหัวข้อเลยค่ะคือเราเเอบชอบรุ่นพี่คนนึงถือว่านานพอสมควรเกริ่นก่อนเลยนะว่ารร.เราเป็นรร.หญิงล้วนเเห่งหนึ่งในภาคอีสานซึ่งมันก็ไม่เเปลกเเหละที่จะหวั่นไหวกับผญ.ด้วยกันเล่าเลยนะคะ​  คือเราอยู่ม.2พี่เขาอยู่ม.​3เราเริ่มรู้ตัวว่าเราชอบพี่เค้าตั้งเเต่ที่พี่เค้าไม่มาดูสตร.ไอจีเราก็รู้สึกน้อยใจคือเราคิดตั้งเเต่เเรกเลยว่าเเบบเอ้าเเค่พี่เค้าไม่มาดูคนเดียวจะเป็นไรไปก็พยายามไม่คิดมากทั้งๆที่รู้ตัวเองอยู่เเล้ว​ จนนานวันเข้าความรู้สึกมันยิ่งมากขึ้นทุกวันเราเริ่มเป็นห่วงพี่เขาอยากเจอพี่เขาอยากคุยกันทุกวันอะไรเเบบนี้มากขึ้นจนเพื่อนเเซวว่าเราชอบพี่เขาเเต่เราตอบไปว่าเราไม่ได้คิดอะไร​ คือเราชอบเเบบไม่ได้อยากเป็นเเฟนอะเราก็ไม่เข้าใจความรู้สึก​ตัวเองเหมือนกันเเบบเป็นห่วงมากกว่ารุ่นพี่คนอื่นๆเวลากินข้าวอยู่โรงอาหารเราก็มองหาเเต่พี่เขาเเล้วยิ่งเวลาได้ใกล้กันเรายิ่งทำตัวไม่ถูกมันเป็นหวิวๆเเต่ไม่ได้เขินหรืออยากหลบหน้านะเเค่ไม่รู้จะพูดอะไร​ อีกอย่างคนชอบพี่เขาเยอะทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องก็เขาน่ารักเนอะคนจะมาชอบก็ไม่เเปลกหรอกเเถมไม่มีสิทธิ์​ไปหวงด้วย​ เราไม่รู้จะมูฟออนยังไงดีเเล้วเพราะเจอหน้ากันทุกวันเเบบเลี่ยงไม่ได้​ เราเเค่อยากกลับไปคิดกับพี่เขาเเบบเดิมเเค่นั้นเเต่เราทำไม่ได้เลยฮรืออออ​ ใครเคยมีประสบการณ์​เเบบนี้ก็เล่าได้นะคะเเล้วก็ช่วยเราคิดทีว่าเราควรทำยังไงต่อไปยิ่งนับวันมันเหมือนเรายิ่งเเสดงออกว่าเราเป็นห่วงพี่เขามากขึ้นทุกทีขอบคุณ​ที่เข้ามาอ่านนะคะ
ปล.เค้าพิมพ์ผิดเยอะมากเเงงเดาๆกันเอาเด้ออออ5555