ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าเรา อายุ 22 เป็นทหารที่ปลดประจำการ เราจะกลับไปเรียนต่อปีหน้า เพราะปีนี้เราปลดมาตอนสิงหา ไม่ทัน ม.เปิด
ระหว่างนี้เราก็อยู่ที่บ้าน ก็ไม่ได้ทำงานอะไร แค่ช่วยทำงานบ้านและขอเงินแม่ใช้ไปวันๆนึง ปล.บ้านเราค่อนข้างเป็นอำเภอห่างไกลสักหน่อย จะหางานทำเซเว่น ห้างไรงี้เลิกคิดได้เลยเพราะไม่มี จะซื้อของเข้าบ้านทีก็เข้าเมือง 40 กว่าโล
ประเด็นคือเราอยากไปทำงานเพราะการไม่ได้ทำงานมันไม่มีเงินใช้ เราก็อยากซื้อเสื้อผ้า แต่งตัว ซื้อครีม ซื้อโน่นนี่ ตามประสาวัยรุ่นทั่วไป แต่ไม่มีงานก็ไม่มีตัง แล้วขอพ่อแม่ทุกวันแกก็บ่นบ้างว่าบ้าง แต่ก็ไม่มากมายไร วันละ 100 บางวันไม่ถึง
หลังปลดมา1 อาทิตย์เราเข้าเมืองไปเพื่อสมัครงานเซเว่นในเมือง และถัดมา 3 วันก็ได้ทำ เราต้องขับมอไซต์ไปกลับๆๆทุกวันเพราะพ่อแม่ไม่ยอมให้ไปหาหออยู่กลัวว่าเราทำไม่ได้แล้วจะเสียค่ามัดจำหอฟรีๆ สุดท้ายทำไปครึ่งเดือนไม่ไหวเพราะเงินเดือนไม่คุ้มค่าน้ำมัน และเหนื่อยกับการขับรถร่วม 100 โลทุกวัน
และไม่นานมานี้ บริษัทรถขนส่งอาหารหมีสีชมพูมาเปิดในตัวเมือง เราเลยไปลองสมัคร แล้วก็ได้ขับ รอบนี้เราไม่กลับบ้าน แต่ขออาศัยอยู่กับเพื่อนก่อนชั่วคราวละช่วยค่าหอ ทำได้เดือนเดียวสุดท้ายพ่อแม่เรามาตามกลับบ้านอีก T...T
เราก็งงว่าอะไรของเขา เราอยู่บ้านขอเงินเขาก็บ่นก็ว่าเรา เราออกมาทำงานเพื่อให้มีเงินใช้ อย่างน้อยๆสะสมไว้เป็นค่าเทอมตอนกลับไปเรียนได้ เขาบอกไม่อยากให้ทำ ขับรถทั้งวันอันตราย เรางงมาก เค้ามีแต่พ่อแม่อยากให้ทำงานหาเงิน มีพ่อแม่เรานี้แหละไม่อยากให้ทำงาน ทุกๆวันนี้เรานั่งๆนอนๆอยู่บ้าน
นั่งเล่นโทรศัพท์เป็นวันๆ (โดนด่าอีกนั่นแหละ) 
ปล.สาเหตุที่เราออกไปหางานทำอีกส่วนเพราะเราเคยโดนพี่สาวด่าว่าไม่ช่วยทำงานหาเงินเท่าแต่ขอ แต่เราไม่ได้บอกว่าพ่อแม่ไม่ให้ทำเอง