มีปัญหามา ปรึกษา ขอความคิดเห็น ขอกำลังใจหน่อยครับ
เรื่องมีอยู่ว่า ผมกับแฟนก็คบกันมาได้ระยะหนึ่งครับ.
แล้วผมก็รับเขามาอยู่ที่บ้านด้วยกัน แต่จังหวะนั้นที่เขาได้ย้ายมาอยู่ที่บ้านผมนั้น เป็นช่วงที่เขาลาออกจากงานประจำของเขาพอดีครับ ก็เลยคุยกันว่าจะมาตั้งหลัก แล้วก็หางานทำใหม่
จนแล้วจนเล่า 1 เดือนผ่านไป ผมก็พยายามหางานช่วยเขา ผมก็แนะนำงานที่บริษัทผม เขาก็บอกว่า เขาไม่อยากทำ เป็นงานไม่มีเกียรติ อยากจะทำงานเงินเดือน 30,000 - 40,000 บาท
งานเงินเดือนต่ำๆไม่อยากทำ ไม่อยากไต่เต้า ผมก็พยายามพูดถึงเหตุผลให้เขาเข้าใจว่า ในเรื่องงานควรจะทำงาน อะไรก็ได้ไปก่อนแล้วค่อยไปขยับขยายในอนาคตเอา
ซึ่งตอนนี้เขาก็ยังไม่ได้งานทำ อยู่บ้านเฉยๆไม่ได้ทำอะไร แล้วช่วงนี้ยิ่งดูเหมือนติด Facebook ติดโซเชียลมากด้วยครับ บางทีผมก็มีเรื่องข้างค้างในใจเยอะเหมือนกัน เช้าบางวันที่ผมต้องซักผ้า ผมจะโยนผ้าลงเครื่อง ตอนกลางวัน พักเที่ยง บางวันผมก็จะเอาข้าวเข้ามาให้เขา ผมก็ต้องเข้ามาตากผ้า ที่ผมซักไว้เอง ทั้งๆที่เขาก็อยู่บ้าน
ในใจลึกๆเลยของผมคือ อยากให้เขาช่วยทำงานบ้านบ้าง อยากให้กระตือรือร้นในการทำอะไรบ้าง แต่ผมพูดไปก็เหมือนจะมีปัญหาตลอดเลยครับ ผมพูดอะไรไม่ได้เลย หางานให้เขาก็ไม่ทำ พาไปข้างนอกก็บอกขี้เกียจ อยากพาไปเที่ยวห้างก็ไม่อยากไป เขาบอกว่าขี้เกียจครับ ผมกับเขาก็เพิ่งคบกันได้ไม่นานหรอกครับ อายุเขาก็ 28 แล้ว ผมเลยอยากจะหาหลัก ให้ตัวเขา อย่างน้อยๆ จะได้มีเงินกินเงินเก็บส่วนตัวครับ ที่ผมทำเพราะผมหวังดี แต่ผมไม่รู้จะปรึกษาใครครับ ช่วงนี้ผมเหนื่อยกับเขามาก ให้ทำอะไรก็ใส่อารมณ์กับผมตลอด
และหลังๆมานี้ ดูเหมือนจะไม่ชอบน้องกับแม่ผมด้วยครับ ผมลืมเล่าครับว่า สมัยก่อนเขาก็เที่ยวเยอะครับ ดื่มกิน เที่ยวกลางคืน ซึ่งผมเป็นคนไม่เที่ยวครับ มาถึงตอนนี้ผมก็อยากจะดึงเขาขึ้นมา ให้มีชีวิตที่ดีครับ. แต่เหมือนเขาอยู่กับผมเขาไม่รักผมเลย จะเป็นฝ่ายผมที่พยายามอยู่ฝ่ายเดียวครับ อยากกินอะไรได้กิน อยากได้เสื้อผ้าพาไปซื้อ อยากไปเที่ยวไหนพาไป ผมยอมทุกอย่างเลยครับ
ขอขอบคุณที่นั่งอ่านเรื่องราวของผมนะครับ ใครอยากโพสต์อะไรโพสต์ได้นะครับถือว่าผมมาระบายให้ฟัง
ขอบคุณครับ
เหนื่อยกับแฟนที่ต้องคบกันครับ
เรื่องมีอยู่ว่า ผมกับแฟนก็คบกันมาได้ระยะหนึ่งครับ.
แล้วผมก็รับเขามาอยู่ที่บ้านด้วยกัน แต่จังหวะนั้นที่เขาได้ย้ายมาอยู่ที่บ้านผมนั้น เป็นช่วงที่เขาลาออกจากงานประจำของเขาพอดีครับ ก็เลยคุยกันว่าจะมาตั้งหลัก แล้วก็หางานทำใหม่
จนแล้วจนเล่า 1 เดือนผ่านไป ผมก็พยายามหางานช่วยเขา ผมก็แนะนำงานที่บริษัทผม เขาก็บอกว่า เขาไม่อยากทำ เป็นงานไม่มีเกียรติ อยากจะทำงานเงินเดือน 30,000 - 40,000 บาท
งานเงินเดือนต่ำๆไม่อยากทำ ไม่อยากไต่เต้า ผมก็พยายามพูดถึงเหตุผลให้เขาเข้าใจว่า ในเรื่องงานควรจะทำงาน อะไรก็ได้ไปก่อนแล้วค่อยไปขยับขยายในอนาคตเอา
ซึ่งตอนนี้เขาก็ยังไม่ได้งานทำ อยู่บ้านเฉยๆไม่ได้ทำอะไร แล้วช่วงนี้ยิ่งดูเหมือนติด Facebook ติดโซเชียลมากด้วยครับ บางทีผมก็มีเรื่องข้างค้างในใจเยอะเหมือนกัน เช้าบางวันที่ผมต้องซักผ้า ผมจะโยนผ้าลงเครื่อง ตอนกลางวัน พักเที่ยง บางวันผมก็จะเอาข้าวเข้ามาให้เขา ผมก็ต้องเข้ามาตากผ้า ที่ผมซักไว้เอง ทั้งๆที่เขาก็อยู่บ้าน
ในใจลึกๆเลยของผมคือ อยากให้เขาช่วยทำงานบ้านบ้าง อยากให้กระตือรือร้นในการทำอะไรบ้าง แต่ผมพูดไปก็เหมือนจะมีปัญหาตลอดเลยครับ ผมพูดอะไรไม่ได้เลย หางานให้เขาก็ไม่ทำ พาไปข้างนอกก็บอกขี้เกียจ อยากพาไปเที่ยวห้างก็ไม่อยากไป เขาบอกว่าขี้เกียจครับ ผมกับเขาก็เพิ่งคบกันได้ไม่นานหรอกครับ อายุเขาก็ 28 แล้ว ผมเลยอยากจะหาหลัก ให้ตัวเขา อย่างน้อยๆ จะได้มีเงินกินเงินเก็บส่วนตัวครับ ที่ผมทำเพราะผมหวังดี แต่ผมไม่รู้จะปรึกษาใครครับ ช่วงนี้ผมเหนื่อยกับเขามาก ให้ทำอะไรก็ใส่อารมณ์กับผมตลอด
และหลังๆมานี้ ดูเหมือนจะไม่ชอบน้องกับแม่ผมด้วยครับ ผมลืมเล่าครับว่า สมัยก่อนเขาก็เที่ยวเยอะครับ ดื่มกิน เที่ยวกลางคืน ซึ่งผมเป็นคนไม่เที่ยวครับ มาถึงตอนนี้ผมก็อยากจะดึงเขาขึ้นมา ให้มีชีวิตที่ดีครับ. แต่เหมือนเขาอยู่กับผมเขาไม่รักผมเลย จะเป็นฝ่ายผมที่พยายามอยู่ฝ่ายเดียวครับ อยากกินอะไรได้กิน อยากได้เสื้อผ้าพาไปซื้อ อยากไปเที่ยวไหนพาไป ผมยอมทุกอย่างเลยครับ
ขอขอบคุณที่นั่งอ่านเรื่องราวของผมนะครับ ใครอยากโพสต์อะไรโพสต์ได้นะครับถือว่าผมมาระบายให้ฟัง
ขอบคุณครับ