หลังจากที่เลิกกับแฟนไปได้ไม่นานนัก ก็มีผู้ชายมากหน้าหลายตาผ่านเข้ามาในชีวิต ช่วงนั่นที่ทำงานเราได้รับหน้าที่ดูแลห้องขยะของโรงงาน มีหน้าที่ขายของ ที่เป็นพวก กล่องกระดาษ ถุง และเม็ดพลาสติกเสีย เราต้องดิวกับเวนเดอร์เจ้าที่เข้ามารับของ มันคือจุดเริ่มต้นเจ้าสัมปทานเจ้าของกิจการเป็นคนในเครื่องแบบ แล้วลูกน้องเขาที่เข้ามารับของจากเราก็มีทั้งทหารเกณฑ์ ทั้งหมู่ทั่งจ่าเวียนว่ายกันมาสลับสับเปลี่ยน ตอนนั้นด้วยความที่เราเป็นเด็กใหม่ก็ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไร ก็ขายของออกไปปกติ ทุกวันๆ แต่ก่อนหน้านี่มีคนทำหน้าที่ตรงนี้อยู่แต่เขาโดนย้ายให้ไปดูแลจุดอื่น เราได้รับตำแหน่งแทน เราก็ผิดสังเกตุตรงทุกครั้งที่เขาเข้ามาต้องมีน้ำ มีขนมมาฝากพนักงานของเราตลอด และเขาก็ขอไลน์เราไปเพราะติดต่องานกัน เราเองก็ให้ไป ช่วงนั้นเราคุยกับเขาช่วงเช้าและบ่ายเท่านั่น เพราะรถจะเข้ามารับขยะ 1วัน 2รอบ คือเช้า-บ่าย คนที่ขอไลน์เราไปก็โดนย้ายด่วนไปช่วยงานที่ลพบุรี เราเองก็ไม่ได้คิดอะไรเน้าะ แต่เขาคนนั่นก็ยังทักมาหาเราอยู่ปกติ ทุกๆวัน
จนเราถามเขาตรงๆว่า พี่จีบหนูเหรอ? เขาก็ตอบมาตรงๆว่าใช่ ชอบเรามาก เราเป็นคนน่ารัก นิสัยดียิ้มเก่ง บลาๆจ้า เราก็งงไปสักพักหนึ่ง แล้วก็ตั้งสติเพราะคิดว่าเขาคงพูดเล่นละมั้ง เขาน่าจะมีแฟนไม่ก็ครอบครัวแล้ว ก็คุยกันทุกวัน จนเขาได้กลับมาทำงานและได้เจอกันอีกครั้งหนึ่ง เขาก็เลยถามว่าเราสรุปเรามีแฟนรึยัง ที่เขาจีบนะ เขาอยากได้เราเป็นแฟนน่ะ ส่วนเราเหรอ ตอนนั้นก็ยังเฉยๆอยู่นะ ตอบเขาว่าคุยได้ เราก็เจอกันทุกวัน คุยกันทุกวัน แต่ในขณะนั้นเราเองก็ไม่ได้คุยกับเขาแค่คนเดียว เชื่อไหม เราเคยคุยกับพม่าด้วยนะ นางน่ารัก นิสัยดีมากๆเลยละ แต่สุดท้ายที่บ้านนางมีปัญหาก็ต้องกับประเทสไป และเวลาก็ล่วงเลยมา1ปี สัญญาระหว่างเวนเดอร์เจ้านี่ก็กำลังจะหมดลง ทางผู้ใหญ่ก็ยังไม่ได้ตกลงเซ็นสัญญาใหม่ ทางเวนเดอร์ก็เลยส่งลูกน้องกับทั้งหมด ทางโรงงานเราก็หาเจ้าใหม่เข้ามาเอาขยะแทนเจ้านี้นั่นเอง เขาก็เลยต้องกลับไปอยู่ที่สิงห์บุรี แต่เรากับเขาก็ยังติดต่อกันอยู่ จนมีอยู่วันหนึ่งเขาต้องการมาหาเรามากๆ เขาบอกว่าคิดถึงอยากเจอหน้า ส่วนไอเราก็ใจง่ายเสียจริงๆ ก็เลยนัดให้เขามาหา.....วันนั่นเราบอกกับที่บ้านว่า ตอนนี้ที่โรงงานงานเยอะมากต้องทำล่วงเวลาเลิกมืดทุกวันของค้างกับพี่ที่หอแล้วกัน คงไม่ได้กลับบ้าน แม่เราเขาก็ไว้เนื้อเชื่อใจเราอยู่แล้ว ตั้งแต่ทำงานได้พ่อแม่ก็ไม่เคยว่าเรื่องออกไปเที่ยวไหนกลางค่ำกลางคืน เพราะเขารู้ว่า สุดท้ายกลับบ้านมืดแค่ไหน เราก็กลับมานอนบ้าน เข้าเรื่องกันต่อเลย เขาขับรถจากสิงห์บุรีบ่ายวันนั่นมารับเราที่หน้าโรงงานช่วง20.00พอดีที่เราเลิกโอ เขามาจอดรอเราอยู่ก่อนแล้ว พอเจอกันเราก็รู้สึกว่า ทำไมเราถึงยอมมากับเขาง่ายๆ ทั้งที่เราไม่ได้รู้เรื่องเกี่ยวกับเขาเท่าไรเลยด้วยซ้ำ เพราะที่คุยกันทุกวัน เราไม่เคยรู้เลยว่า เขามีแฟนไหม? มีครอบครัวหรือเปล่า? เพราะเรามองว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวของเขาเราเลยไม่ได้ถามอะไร เพราะที่เราวีดีโอคุยกันคือเขาอยู่ที่วัดเหมือนนอนที่นั่นทำงานที่นั่น เขาเป็นทหาร คสช.นั่นเอง เราก็พาไปพักโรงแรมซึ่งห่างจากบ้านเราแค่5นาทีเท่านั่นเอง อย่างที่บอกสถานที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด เราก็เช็คอินเข้าที่พัก หลังจากนั่นก็อาบน้ำออกไปหาอะไรกินกัน เราพาเขาไปนั่งกินข้าวร้านเหล้าที่เราชอบไปนั่งกินกับเพื่อน เวลานั่นคิดว่ามีความสุขจัง ทำไมผู้ชายคนนี้อบอุ่นแบบนี้น๊า อยากให้เวลาหยุดอยู่แบบนี้ไปนานๆ กลายเป็นว่าระยะเวลาทำให้เรารู้สึกดีกับเขามาๆ เราไม่แคร์ว่าสถานะของเราจะเป็นยังไง แค่อยู่แบบนี้เราก็มีความสุขมากแล้ว (ตอนนั่นน่ะ55555) อยู่ด้วยกัน3วัน2คืน ทุกคนลองคิดแล้วกันว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างเน้าะ พอเวลาผ่านไปก็เป็นเราที่ไปหาเขาบ้าง เราไปหาเขาที่ สิงห์บุรี อินทร์บุรี และลพบุรี เราไปมาทั้งหมดสามที่4ครั้ง ครั้งแรกที่เราไปบอกตรงๆว่าเรากลัวมากๆ เพราะว่าเราไม่เคยไปไหนไกลๆคนเดียวมาก่อนแถมเป็นช่วงเวลากลางคืนด้วย และพีคตรงคนขับรถเขาไม่คุ้นหน้าเราเลยถามเราว่ มาหาใครเหรอ ที่สิงห์บุรี เราเลยบอกไปว่ามาหาพ่อเท่าเอง เพราะจะบอกว่าแฟนก็ไม่ได้ เพราะไม่ได้เป็นอะไรกัน55555 เราถึงที่นั่นตั้ง4ทุ่มครึ่ง รถที่คิวไม่มีเลยแถมคนก็ไม่มีเช่นกัน แต่เราลงรถแปปเดียว เขาก็มารอแล้ว เราทำแบบนี้อยู่ถึง4ครั้งเลยนะ ที่ไปหาผู้ชายแบบนี้ แม่เป็นห่วงเรามาก แถมเราไปช่วยวันแม่ด้วย ไม่ได้อยู่กราบแม่ ให้น้องสาวกราบแทนและซื้อกระเป๋าไว้ให้แม่ เรายังคิดอยู่เลยเสียดายเวลาจัง เรารู้สึกว่า เขาต้องการเราเพียงแค่เรื่องบนเตียงเท่านั่นเอง เพราะเราไปหาเขาไม่เคยพาเราไปไหนเลย นอกจาก7-11ซื้อของมากินที่โรงแรม พอเช้าเขาก็ออกไปทำงาน เวลาพักเที่ยงก็จะแว๊บเอาข้าวเข้ามาให้แล้วเขาก็ไปทำงาน มาอีกทีก็คือตอนเย็น เหมือนจับเราไปขังไว้ พอถึงเวลาก็เอาอาหารมาให้อ่ะ (แค่เปรียบเฉยๆ) เราเลยเริ่มไม่แน่ใจละว่า จริงๆแล้วเขาอ่ะไม่ได้ต้องการเราเป็นแฟน แต่ต้องการเราแค่เรื่องอย่างว่าจริงๆ กลางคืนเราโดนไม่ต่ำกว่า5-6ครั้งกว่าจะได้นอน เป็นอะไรที่แรกๆ มันก็รับได้ แต่หลังๆมานี่มันเริ่มจะไม่ใช่แล้วอ่ะ เราเริ่มต้องการสถานะที่ชัดเจนมากขึ้น ต่างจากวันแรกที่เราคุยกับเขา แรกๆเราชิลๆมากก ไม่เป็นอะไรกันก็ได้แค่นี้ก็มีความสุข เหมือนตอนนั้นเรากำลังหลอกตัวเองอยู่ชัดๆ เราเลยตัดสิ้นใจแชทไปบอกเขาว่าเราหยุดเถอะ เราพอแล้วกับสถานการณ์แบบนี้เราไม่โอเคน่ะ เราลบทักอย่างเกี่ยวกับเขาออกทั้งหมด เราก็คิดว่าเดี๋ยวเขาเองก็คงจะมาบอกเราให้ชัดเจนกว่านี้ เขาบอกเราว่าไงรู้ป่ะ บอกว่าเรามีคนอื่นมากกว่าน่ะสิ และไม่อยากคบกับเขาต่อ เราถึงกับมึนไปเลยทีเดียว
ขณะตอนนี้เขาก็แอดไลน์เรามาใหม่ และส่งสติ้กเก้อให้เราอยู่ทุกวัน แรกๆเราก็บล้อคเหมือนเขารู้ว่าเราบล้อคก็ลบบัญชีแอดมาใหม่อีก สุดๆไปเลยผู้ชายคนนี้ยอมใจจจ เมื่อก่อนเราก็มีเขียนแดอารี่ถึงเขาด้วยนะ เอากับมาอ่านยังขำอยู่เลย แต่เสียใจตรงทำไมเราเปลืองตัวแบบนี้นะ....
ควรพอหรือไปต่อดี....
จนเราถามเขาตรงๆว่า พี่จีบหนูเหรอ? เขาก็ตอบมาตรงๆว่าใช่ ชอบเรามาก เราเป็นคนน่ารัก นิสัยดียิ้มเก่ง บลาๆจ้า เราก็งงไปสักพักหนึ่ง แล้วก็ตั้งสติเพราะคิดว่าเขาคงพูดเล่นละมั้ง เขาน่าจะมีแฟนไม่ก็ครอบครัวแล้ว ก็คุยกันทุกวัน จนเขาได้กลับมาทำงานและได้เจอกันอีกครั้งหนึ่ง เขาก็เลยถามว่าเราสรุปเรามีแฟนรึยัง ที่เขาจีบนะ เขาอยากได้เราเป็นแฟนน่ะ ส่วนเราเหรอ ตอนนั้นก็ยังเฉยๆอยู่นะ ตอบเขาว่าคุยได้ เราก็เจอกันทุกวัน คุยกันทุกวัน แต่ในขณะนั้นเราเองก็ไม่ได้คุยกับเขาแค่คนเดียว เชื่อไหม เราเคยคุยกับพม่าด้วยนะ นางน่ารัก นิสัยดีมากๆเลยละ แต่สุดท้ายที่บ้านนางมีปัญหาก็ต้องกับประเทสไป และเวลาก็ล่วงเลยมา1ปี สัญญาระหว่างเวนเดอร์เจ้านี่ก็กำลังจะหมดลง ทางผู้ใหญ่ก็ยังไม่ได้ตกลงเซ็นสัญญาใหม่ ทางเวนเดอร์ก็เลยส่งลูกน้องกับทั้งหมด ทางโรงงานเราก็หาเจ้าใหม่เข้ามาเอาขยะแทนเจ้านี้นั่นเอง เขาก็เลยต้องกลับไปอยู่ที่สิงห์บุรี แต่เรากับเขาก็ยังติดต่อกันอยู่ จนมีอยู่วันหนึ่งเขาต้องการมาหาเรามากๆ เขาบอกว่าคิดถึงอยากเจอหน้า ส่วนไอเราก็ใจง่ายเสียจริงๆ ก็เลยนัดให้เขามาหา.....วันนั่นเราบอกกับที่บ้านว่า ตอนนี้ที่โรงงานงานเยอะมากต้องทำล่วงเวลาเลิกมืดทุกวันของค้างกับพี่ที่หอแล้วกัน คงไม่ได้กลับบ้าน แม่เราเขาก็ไว้เนื้อเชื่อใจเราอยู่แล้ว ตั้งแต่ทำงานได้พ่อแม่ก็ไม่เคยว่าเรื่องออกไปเที่ยวไหนกลางค่ำกลางคืน เพราะเขารู้ว่า สุดท้ายกลับบ้านมืดแค่ไหน เราก็กลับมานอนบ้าน เข้าเรื่องกันต่อเลย เขาขับรถจากสิงห์บุรีบ่ายวันนั่นมารับเราที่หน้าโรงงานช่วง20.00พอดีที่เราเลิกโอ เขามาจอดรอเราอยู่ก่อนแล้ว พอเจอกันเราก็รู้สึกว่า ทำไมเราถึงยอมมากับเขาง่ายๆ ทั้งที่เราไม่ได้รู้เรื่องเกี่ยวกับเขาเท่าไรเลยด้วยซ้ำ เพราะที่คุยกันทุกวัน เราไม่เคยรู้เลยว่า เขามีแฟนไหม? มีครอบครัวหรือเปล่า? เพราะเรามองว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวของเขาเราเลยไม่ได้ถามอะไร เพราะที่เราวีดีโอคุยกันคือเขาอยู่ที่วัดเหมือนนอนที่นั่นทำงานที่นั่น เขาเป็นทหาร คสช.นั่นเอง เราก็พาไปพักโรงแรมซึ่งห่างจากบ้านเราแค่5นาทีเท่านั่นเอง อย่างที่บอกสถานที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด เราก็เช็คอินเข้าที่พัก หลังจากนั่นก็อาบน้ำออกไปหาอะไรกินกัน เราพาเขาไปนั่งกินข้าวร้านเหล้าที่เราชอบไปนั่งกินกับเพื่อน เวลานั่นคิดว่ามีความสุขจัง ทำไมผู้ชายคนนี้อบอุ่นแบบนี้น๊า อยากให้เวลาหยุดอยู่แบบนี้ไปนานๆ กลายเป็นว่าระยะเวลาทำให้เรารู้สึกดีกับเขามาๆ เราไม่แคร์ว่าสถานะของเราจะเป็นยังไง แค่อยู่แบบนี้เราก็มีความสุขมากแล้ว (ตอนนั่นน่ะ55555) อยู่ด้วยกัน3วัน2คืน ทุกคนลองคิดแล้วกันว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างเน้าะ พอเวลาผ่านไปก็เป็นเราที่ไปหาเขาบ้าง เราไปหาเขาที่ สิงห์บุรี อินทร์บุรี และลพบุรี เราไปมาทั้งหมดสามที่4ครั้ง ครั้งแรกที่เราไปบอกตรงๆว่าเรากลัวมากๆ เพราะว่าเราไม่เคยไปไหนไกลๆคนเดียวมาก่อนแถมเป็นช่วงเวลากลางคืนด้วย และพีคตรงคนขับรถเขาไม่คุ้นหน้าเราเลยถามเราว่ มาหาใครเหรอ ที่สิงห์บุรี เราเลยบอกไปว่ามาหาพ่อเท่าเอง เพราะจะบอกว่าแฟนก็ไม่ได้ เพราะไม่ได้เป็นอะไรกัน55555 เราถึงที่นั่นตั้ง4ทุ่มครึ่ง รถที่คิวไม่มีเลยแถมคนก็ไม่มีเช่นกัน แต่เราลงรถแปปเดียว เขาก็มารอแล้ว เราทำแบบนี้อยู่ถึง4ครั้งเลยนะ ที่ไปหาผู้ชายแบบนี้ แม่เป็นห่วงเรามาก แถมเราไปช่วยวันแม่ด้วย ไม่ได้อยู่กราบแม่ ให้น้องสาวกราบแทนและซื้อกระเป๋าไว้ให้แม่ เรายังคิดอยู่เลยเสียดายเวลาจัง เรารู้สึกว่า เขาต้องการเราเพียงแค่เรื่องบนเตียงเท่านั่นเอง เพราะเราไปหาเขาไม่เคยพาเราไปไหนเลย นอกจาก7-11ซื้อของมากินที่โรงแรม พอเช้าเขาก็ออกไปทำงาน เวลาพักเที่ยงก็จะแว๊บเอาข้าวเข้ามาให้แล้วเขาก็ไปทำงาน มาอีกทีก็คือตอนเย็น เหมือนจับเราไปขังไว้ พอถึงเวลาก็เอาอาหารมาให้อ่ะ (แค่เปรียบเฉยๆ) เราเลยเริ่มไม่แน่ใจละว่า จริงๆแล้วเขาอ่ะไม่ได้ต้องการเราเป็นแฟน แต่ต้องการเราแค่เรื่องอย่างว่าจริงๆ กลางคืนเราโดนไม่ต่ำกว่า5-6ครั้งกว่าจะได้นอน เป็นอะไรที่แรกๆ มันก็รับได้ แต่หลังๆมานี่มันเริ่มจะไม่ใช่แล้วอ่ะ เราเริ่มต้องการสถานะที่ชัดเจนมากขึ้น ต่างจากวันแรกที่เราคุยกับเขา แรกๆเราชิลๆมากก ไม่เป็นอะไรกันก็ได้แค่นี้ก็มีความสุข เหมือนตอนนั้นเรากำลังหลอกตัวเองอยู่ชัดๆ เราเลยตัดสิ้นใจแชทไปบอกเขาว่าเราหยุดเถอะ เราพอแล้วกับสถานการณ์แบบนี้เราไม่โอเคน่ะ เราลบทักอย่างเกี่ยวกับเขาออกทั้งหมด เราก็คิดว่าเดี๋ยวเขาเองก็คงจะมาบอกเราให้ชัดเจนกว่านี้ เขาบอกเราว่าไงรู้ป่ะ บอกว่าเรามีคนอื่นมากกว่าน่ะสิ และไม่อยากคบกับเขาต่อ เราถึงกับมึนไปเลยทีเดียว
ขณะตอนนี้เขาก็แอดไลน์เรามาใหม่ และส่งสติ้กเก้อให้เราอยู่ทุกวัน แรกๆเราก็บล้อคเหมือนเขารู้ว่าเราบล้อคก็ลบบัญชีแอดมาใหม่อีก สุดๆไปเลยผู้ชายคนนี้ยอมใจจจ เมื่อก่อนเราก็มีเขียนแดอารี่ถึงเขาด้วยนะ เอากับมาอ่านยังขำอยู่เลย แต่เสียใจตรงทำไมเราเปลืองตัวแบบนี้นะ....